Journals / Iğdır Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi / 2012 / Cilt: 2 - Sayı: 2

Changing of The Vegetation on Rangeland Sites with Different Using History

Farklı Kullanım Geçmişine Sahip Mera Alanlarında Bitki Örtüsünün Değişimi

Pages
75–82
Publication Date
2012-06-30
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

The highest soil aggregatestability was in grazed site, the lowest was in ploughed and abandoned site.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:This study was carried out on three different range sites, enclosed, heavily grazed and ploughedand abandoned range sites in Tuzcu Village, Erzurum.
📊
Key Findings & Data:According to the average of studyyears in botanical composition the highest grass ratio was in enclosed site (53.4 %), the lowest was in ploughedand abandoned site (36 %).
💡
Conclusion & Impact:The highest soil aggregatestability was in grazed site, the lowest was in ploughed and abandoned site.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Mera · botanik kompozisyon · sürüp terk etme

Abstract

This study was carried out on three different range sites, enclosed, heavily grazed and ploughedand abandoned range sites in Tuzcu Village, Erzurum. In study, some vegetation properties of range sites wereinvestigated and made some suggestions for suitable using and improvement. According to the average of studyyears in botanical composition the highest grass ratio was in enclosed site (53.4 %), the lowest was in ploughedand abandoned site (36 %). The highest canopy coverage ratio was in enclosed site, the lowest in grazed site. Thehighest range quality score was in enclosed site the lowest was in abandoned site. In enclosed site range health classwas determined as healthy-medium and the other two range sites as at risky-medium. The highest soil aggregatestability was in grazed site, the lowest was in ploughed and abandoned site.

Özet

Bu araştırma, Erzurum Tuzcu Köyünde korunan, ağır otlatılan ve sürülüp terk edilen üç farklı mera alanında 2005-2006 yıllarında yürütülmüştür. Çalışmada, mera kesimlerinin bazı bitkisel özellikleri incelenmiş ve doğru kullanım ve ıslaha yönelik bazı önerilerde bulunulmuştur. Araştırmanın iki yıllık sonuçlarına göre, botanik kompozisyonda ortalama buğdaygil oranı en yüksek korunan kesimde (% 53.4), en düşük ise sürülüp terkedilen alanda (% 36.1) belirlenmiştir. Baklagil ve diğer familyaların oranları korunan alanda diğer iki alana göre daha düşük oranlarda tespit edilmiştir. En yüksek toprağı kaplama oranı (TKO) korunan alanda, en düşük ise otlatılan alanda tespit edilmiştir. Mera kalite derecesi (MKD) en yüksek korunan alanda, en düşük ise sürülüp terk edilen alanda belirlenmiştir. Mera durum ve sağlık sınıfı korunan alanda sağlıklı orta, diğer iki mera alanında riskli orta sınıfta yer almıştır. Mera kesimlerinin toprak agregat stabilitesi otlatılan kesimde en yüksek, sürülüp terk edilen kesimde ise en düşük olarak belirlenmiştir

🔖

Cite This Article

ÇOMAKLI, B., ÖNER, T., DAŞCI, M. (2012). Changing of The Vegetation on Rangeland Sites with Different Using History. Iğdır Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, Cilt: 2 - Sayı: 2, 75–82. https://ajindex.com/articles/257563

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (9)

  1. Altın, M., Gökkuş, A., Koç, A., 2005. Çayır ve mera ıslahı. T.C. Tarım ve Köyişleri Bakanlığı. TÜGEM Çayır-Mera ve Havza Geliştirme Dairesi Başkanlığı. Aydın, A., Sezen, Y., 1995. Toprak kimya laboratuar kitabı. Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Ders Yayın No: 174, Erzurum. Bakoğlu, A., Koç, A., 2002. Otlatılan ve korunan iki farklı mera ke- siminin bazı toprak ve bitki örtüsü özelliklerinin karşılaştırıl- ması. II. Bitki örtüsü özelliklerinin karşılaştırılması. Fırat Üni- versitesi Fen ve Mühendislik Bilimleri Dergisi, 14(1): 37-47.
  2. Çomaklı, B., Menteşe, Ö., 1999. Mera ıslahını gerektiren nedenler. T. C. Orman Bakanlığı Araşt. ve Erozyon Kont. Gen. Müd., Doğu Anadolu Su Havzaları Rehabilitasyon Projesi, Mera Is- lahı Eğitim Uygulama Semineri. 28-30
  3. Haziran, Erzurum, s. 1-9.
  4. Erkovan, H.I., Koç, A., Aksakal, E.L., Öztaş, T., Özgül, M., 2011. Mera bitki örtüsünün koruma ve farklı otlatma sistemi uygu- lamalarına tepkisi. IX. Tarla Bitkileri Kongresi, 12-15 Eylül 2011, s. 1751-1756,
  5. Bursa Erkun, V., 1999. Çayır meraların önemi ve tarihi gelişimi. T.C. Ta- rım ve Köyişleri Bakanlığı tarımsal Üretim ve Geliştirme Gen. Müd. Yayınları Ankara, s. 131-136.
  6. Ertuğrul, H., 1966. Erzurum ovası topraklarında toprak-su münase- betleri ve ovanın sulama suyu ihtiyacı üzerinde bir araştırma. (Basılmamış habiltasyon tezi), Atatürk Üniversitesi Ziraat Fa- kültesi, Erzurum, 88 s. Gökkuş, A., Altın, M., 1986. Değişik ıslah yöntemleri uygulanan meraların kuru ot ve ham protein verimleri ile botanik kompo- zisyonları üzerinde araştırmalar, Doğa Tr. Tar. Or. Derg., 10: 333-342.
  7. Gökkuş, A., 1994. Sürülüp terkedilen alanlarda sekonder sükses- yon. Atatürk Üniv. Ziraat Fak. Ofset Tesisi, Atatürk Üniv. Yayın No:787, Ziraat Fak. Yayın No:321, Araştırma Serisi No:197, Erzurum. Gökkuş, A., Koç, A., 1996. Sürülen meralarda bitki örtüsü toprak ilişkisi. Mersin Üniv. Mühendislik Fak. Tarım-Çevre İlişkile- ri Sempozyumu Doğal Kaynakların Sürdürülebilir Kullanımı Bildiri Kitabı. 13-15 Mayıs 1996, Mersin, s: 336-344.
  8. Gökkuş, A., Koç, A., Çomaklı, B., 2000. Çayır-mera uygulama kla- vuzu. Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi No: 142, Erzurum. Gutman, M., Seligman, N.G., Noy-Meir, I., 1990. Herbage Produc- tion of Mediterranean Grassland Under Seasonal and Forage Intake Dynamics. Journal of Range Management, 43: 64-68.
  9. Gül, İ., Başbağ, M., 2005. Karacadağ’da otlatılan ve korunan mera- larda bitki tür ve kompozisyonlarının karşılaştırılması. Harran Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 9(1):