SavedAdd your journal

Journals / Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi / 2018 / Cilt: 14 - Sayı: 2

Ekonomik Olarak Dezavantajlı Bölgelerde Görev Yapan Ortaokul Müdürlerinin Liderlik Davranışları

Kenan ÖZCAN
Aydın BALYER
Ali YILDIZ
Pages
532–547
Publication Date
2018-08-31
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Öğrenci başarısının artırılması yönünde ortaokul yöneticilerinin çaba göstermelerine karşın, dönüşümsel, karizmatik ve vizyoner liderlik özelliklerinin geliştirilmesi konularında eğitime gereksinimlerinin olduğu sonucuna ulaşılmıştır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Eğitim durumu ile yoksulluk arasında bir ilişki vardır.
📊
Key Findings & Data:Yoksulluk tarihin her döneminde ve dünyanın her bölgesinde insanoğlunun en önemli sorunu olmuştur.
💡
Conclusion & Impact:Öğrenci başarısının artırılması yönünde ortaokul yöneticilerinin çaba göstermelerine karşın, dönüşümsel, karizmatik ve vizyoner liderlik özelliklerinin geliştirilmesi konularında eğitime gereksinimlerinin olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Yoksulluk · mevsimlik göç · ortaokul yöneticisi

Özet

Eğitim durumu ile yoksulluk arasında bir ilişki vardır. Yoksulluk tarihin her döneminde ve dünyanın her bölgesinde insanoğlunun en önemli sorunu olmuştur. Türkiye’nin özellikle kırsal bölgelerinde ve kentlerin çeperlerindeki mahallelerde kaliteli eğitim olanaklarından yeterince faydalanamayan bu ve nedenle merkezi sınavlarda başarılı olamayan dezavantajlı nüfus oldukça fazladır. Akademik başarısı düşük öğrenciler okulu terk etmekte ve aile bütçesine katkı sağlamak amacıyla günlük, geçici işlerde çalışmaktadırlar. Bu durum Doğu ve Güneydoğu Anadolu Bölgesindeki kentlerin kenar mahallelerinde ve özellikle mevsimlik işçi göçünün yoğun olduğu şehirlerde daha fazla görülebilmektedir. Bu çalışma, kentin dezavantajlı mahallelerindeki ortaokullarda görev yapan okul yöneticilerinin yoksulluk, yoksunluk, sosyal dışlanma ve aileleriyle mevsimlik göç yaşayan öğrencilerin okula devam etmeleri ve başarılarını artırmak için hangi çalışmaları yürüttükleri ve liderlik davranışlarını belirlemeyi amaçlamaktadır. Araştırma, olgu bilim deseni ile gerçekleştirilmiştir. Çalışma grubunun belirlenmesinde ölçüt örnekleme yöntemi ve verilerin analizinde betimsel analiz tekniği kullanılmıştır. Şehrin dezavantajlı kenar mahallelerindeki ortaokullarda öğrencilerin başarısız olması ailelerin yoksul, yoksun, çocuklarına karşı ilgisiz ve eğitime duyarsız olmalarının yanısıra, okulların eğitim kadrosu ile fiziki ve teknik alt yapı yetersizliklerinden kaynaklanmaktadır. Öğrenci başarısının artırılması yönünde ortaokul yöneticilerinin çaba göstermelerine karşın, dönüşümsel, karizmatik ve vizyoner liderlik özelliklerinin geliştirilmesi konularında eğitime gereksinimlerinin olduğu sonucuna ulaşılmıştır.

🔖

Cite This Article

ÖZCAN, K., BALYER, A., YILDIZ, A. (2018). Ekonomik Olarak Dezavantajlı Bölgelerde Görev Yapan Ortaokul Müdürlerinin Liderlik Davranışları. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Cilt: 14 - Sayı: 2, 532–547. https://ajindex.com/articles/248312

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (19)

  1. Adaman, F. & Çağlar, K. (2005). Türkiye’de büyük kentlerin gecekondu ve çöküntü mahallelerinde yaşanan yoksulluk ve sosyal dışlanma. İstanbul: Boğaziçi Üniversitesi Araştırma Vakfı Yayınları.
  2. Akbaba-Altun, S.(2003). İlköğretim okulu müdürlerinin dönüşümcü liderliğe verdikleri önem ve uygulama düzeyleri, İlköğretim-online 2(1) 10-17. Allen T. & Thomas, A. (2000). Poverty And Development Into The 21. Century. Oxford University Press.
  3. Agasisti, T., Avvisati, F., Borgonovi, F., ve Longobardi, S. (2018). ACADEMIC RESILIENCE: WHAT SCHOOLS AND COUNTRIES DO TO HELP DISADVANTAGED STUDENTS SUCCEED IN PISA OECD, Working Paper No. 167 Bailey, K.D. (1994). Methods of social research. (4th ed.). New York: The Free Press.
  4. Balcı, A.(2014). Etkili okul, okul geliştirme, kuram uygulama ve araştırma. 7. Baskı,
  5. PegemA yayınları, Ankara.
  6. Balyer, A. (2012). Transformational Leadership Behaviors of School Principals: A Qualitative Research Based on Teachers’ Perceptions, International Online Journal of Educational Sciences, 4(3), 581-591.
  7. Bell, M. (1997). The development of expertise. Journal of Physical Education, Recreation, and Dance, 68(2), 34-38.
  8. Bergeson T (2006). Race, poverty, and academic achievement. Available on http://www.doh.wa.gov/SBOH/ESS/documents/Race&Poverty.pdf.
  9. Bogdan, R. C., & Biklen, S. K. (2003). Qualitative research for education: an introduction to theories and methods (4th ed.). New York: Pearson Education. Bolman, L. & Deal, T. E. (2013). Örgütleri yeniden yapılandırmak (Çev. A. Aypay ve A. Tanrıöğen). Ankara:
  10. Seçkin Yayıncılık. Brady, D. (2003),
  11. The Poverty of Liberal Economics, Socio-Economic Review. 1, 369-409.
  12. Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö.E., Karadeniz, Ş. & Demirel, F. (2016). Bilimsel Araştırma Yöntemleri (21. Baskı). Ankara: PegemA Yayıncılık.Ankara.
  13. Brooks-Gunn, J. ve Duncan, G.J. (2007). The effects of poverty on children and youth. http://www.futureofchildren.org/usr_doc/vol7no2ART4.pdf>, retrieved on June, 2018.
  14. Buck, R. ve Deutsch, J. (2014).
  15. Effects of poverty on education, International Journal of Human Sciences, 11(2), 1139-1148.
  16. Cemaloğlu, N.(2013).
  17. Liderlik, Servet Özdemir (Ed.) Eğitim Yönetiminde Kuram ve Uygulama (s.131-177). Ankara:
  18. PegemA yayınları. Ceren, A. ve Çelik.C.(2015). Kentsel Yoksulluğun Çözümünde Kamu-Sivil Toplum Kuruluşları İşbirliği: Adıyaman Örneği. Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 8(20) 572-613.
  19. Cohen, L., Manion, L., & Morrison, K. (2007). Research methods in education (6th e