Journals / Trabzon İlahiyat Dergisi / 2018 / Cilt: 5 - Sayı: 2

Evaluation of Thomas Paine Views on Prophecy

Thomas Paine'in Peygamberlik Hakkındaki Görüşlerinin Değerlendirilmesi

Pages
471–513
Publication Date
2018-12-31
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

His biggest mistake is in evaluating Islam in the same category as other religions.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Thomas Paine was born at 1737 in Thetford, Norfolk, England.
📊
Key Findings & Data:He died in 1809 in New York, America.
💡
Conclusion & Impact:His biggest mistake is in evaluating Islam in the same category as other religions.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Thomas Paine · Akıl Çağı · Deizm

Abstract

Thomas Paine was born at 1737 in Thetford, Norfolk, England. He died in 1809 in New York, America. His father was Quaker, and his mother was a member of Anglican sect. Paine was very impressed by Quaker which is his father’s sect. He regards this sect as deist than Christianity. Because they do not believe in the Prophet Jesus, and they regard the sacred texts as invalid laws. Because of this structure of the sect, it was not difficult for Paine to turn to deism. Paine opposed the execution of the French king, along with defending the republic against the rule of the kingdom. For this reason he was imprisoned in 1793-1794. He wrote the first part of his book, “The Age of Reason” in which he defended Deism while in jail. When he left prison, he published the second part of the same book in 1796. Despite his belief in Allah, but a deist opposed to an organized religion, this book led him to be recognized as an atheist. Paine, in his book The Age of Reason, has shown in many examples that the Holy Book (Old and New Testament) of Jews and Christians can’t be God’s Word. He criticized prophecy, the possibilities of the inspiration and miracles. Paine is one of the leading defender of deism. In this work, his ideas of prophecy which located in his book named “The Age of Reason” is evaluated. Firstly his ideas about the subject is revealed. Then it is examined whether his criticism is right or not. Summarily Paine’s criticism about the Holy Book is mostly justified. He also made references to Islam in these criticisms. Same time his knowledge of Islam was based on simple and misleading information he himself had criticized, taken from the affluent western society. His biggest mistake is in evaluating Islam in the same category as other religions.

Özet

Thomas Paine 1737’de İngiltere’nin Norfolk bölgesinde Thetford’da doğdu. 1809’da Amerika’nın Newyork şehrinde öldü. Babası Quaker, annesi ise Anglikan mezhebi üyesiydi. Paine, babasının mezhebi Quakerlikten çok etkilenmiştir. O, bu mezhebi Hıristiyanlıktan çok deizmle ilişkilendirir. Çünkü bu mezhep mensuplarının, Hıristiyanlık hakkındaki inançları zayıftır ve kutsal metinleri geçersiz yasalar olarak nitelerler. Mezhebin bu yapısı sebebiyle Paine’in, deizme yönelmesi zor olmamıştır. Paine, krallık idaresine karşılık Cumhuriyetçiliği savunmakla beraber, Fransız kralının idam edilmesine karşı durdu. Bu sebeple 1793-1794 yıllarında hapis yattı. Hapisteyken de deizmi savunduğu “The Age of Reason (Akıl Çağı)” isimli kitabının ilk bölümünü yazdı. Hapisten çıkınca da aynı kitabın ikinci bölümünü 1796’da yayımladı. Allah’a inandığını ama örgütlü bir dine karşı çıkan bir deist olduğunu belirtmesine rağmen bu kitap onun ateist olarak tanınmasına sebep oldu. Paine, Akıl Çağı isimli kitabında, Yahudi ve Hıristiyanların sahip oldukları Kitâb-ı Mukaddes’in Tanrı kelâmı olamayacağını çok sayıda örnekle ortaya koydu. Peygamberlik müessesesine, vahyin imkanına ve mûcizelere bir takım eleştiriler getirdi. Paine, deizmin ileri gelen savunucularından birisi olduğundan, bu çalışmada onun, “Akıl Çağı” isimli kitabında yer alan peygamberlikle ilgili görüşleri değerlendirilmiştir. Önce onun konuyla ilgili görüşleri ortaya konulmuş sonrasında ise eleştirilerinin isabetli olup-olmadığı incelenmiştir. Sonuç olarak Paine’in, “Kitâb-ı Mukaddes” hakkında dile getirdiği eleştirilerin büyük kısmında isabetli olduğu görülmüştür. O, İslamiyet’e de bu eleştirilerinde atıflarda bulundu. Bununla birlikte İslâmiyet hakkındaki bilgisi kendisinin de eleştirdiği, batı toplumundan aldığı yetersiz ve yanlış bilgilere dayanmaktaydı. Muhtemelen onun en büyük eksikliği, İslâmiyet’i diğer dinlerle aynı kategoride değerlendirmek olmuştur

🔖

Cite This Article

NAMLI, A. (2018). Evaluation of Thomas Paine Views on Prophecy. Trabzon İlahiyat Dergisi, Cilt: 5 - Sayı: 2, 471–513. https://ajindex.com/articles/248137

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (21)

  1. Akarsu, Bedia. Felsefe Terimleri Sözlüğü. 4. Baskı. İstanbul: İnkılap Kitabevi, 1988.
  2. Altaytaş, Muhammet. Kur’an-ı Kerim’de Ehl-i Kitap İtikadî Açıdan Yahudilik ve Hıristiyanlık. İstanbul: Büyüyen Ay Yayınları, 2016.
  3. Altıntaş, Ramazan. Kur’an’da Hidâyet ve Dalâlet. İstanbul: Pınar Yayınları, 1995.
  4. Aydın, Ali Arslan. İslam İnançları ve Felsefesi. 6. Baskı. İstanbul: Çağrı Yayınları, 1980.
  5. Aydın, Mehmet. Din Felsefesi. 2. Baskı. İzmir: Dokuz Eylül Üniversitesi Yayınları, 1990. Bağdâdî, Abdülkâhir. Usûlü’d-dîn. Thk. Ahmed Şemsüddin. Beyrut: Dâru’l-Kütübi’l-İlmiyye, 2002. Bâkıllânî, Ebû Bekir Muhammed. et-Temhîd. Thk. Richard Yusuf Mc. Carty el-Yesûî. Beyrut: Mektebetü’ş-Şarkiyye, 1957. Bâkıllânî, Ebû Bekir Muhammed. el-Beyân ani’l-fark beyne’l-mûcizât ve’l-kerâmât ve’l-hiyel ve’l-kehâne ve’s-sihr ve’n-nârincât. Thk. Richard Yusuf Mc. Carty el-Yesûî. Beyrut: Mektebetü’ş-Şarkiyye, 1958.
  6. Balcı, İsrafil. Hz. Peygamber ve Mûcize. Ankara: Ankara Okulu Yayınları, 2013.
  7. Barlak, Muzaffer. Kelâm’da Nübüvvet Tartışmaları. Ankara: Ankara Okulu Yayınları, 2015.
  8. Başcı, Vahdettin. Felsefi Bir Problem Olarak Mûcize. Erzurum: Atatürk Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Yayınları, 1996.
  9. Bıyık, Mustafa. “Anglikan Kilisesi”. Yaşayan Dünya Dinleri. Ed. Şinasi Gündüz. 178-182. Ankara: Diyanet İşleri Başkanlığı Yayınları, 2007.
  10. Bilmen, Ömer Nasuhi. Hukûk-ı İslâmiyye ve Istılâhât-ı Fıkhiyye Kâmusu. 2. Baskı. 8 Cilt. İstanbul: Bilmen Yayınevi, ts. Bolay, Süleyman Hayri. Felsefî Doktrinler Sözlüğü. 4. Baskı. Ankara: Akçağ Yayınları, 1987.
  11. Boutroux, Emile. Çağdaş Felsefede İlim ve Din. Trc. Hasan Katipoğlu. İstanbul: Milli Eğitim Bakanlığı Yayınları, 1988.
  12. Bulut, Halil İbrahim. Kur’an Işığında Mûcize ve Peygamber. İstanbul: Rağbet Yayınları, 2002.
  13. Bulut, Halil İbrahim. “Peygamberlerin Başarısında Mûcizelerin Yeri ve Önemi”. Din Bilimleri Akademik Araştırma Dergisi 19/1 (2011): 65-78.
  14. Burnell, Peter James. The Political and Social Thought of Thomas Paine 1737-1809.
  15. Doktora Tezi, Warwick University, 1972.
  16. Cerrahoğlu, İsmail. Tefsir Usûlü. 4. Baskı. Ankara: Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları, 1983.
  17. Claeys, Gregory. Thomas Paine Social and Political Thought. Boston: Unwin Hyman, 2004.
  18. Çelebi, İlyas. İslam İnancında Gayp Problemi. İstanbul: İFAV Yayınları, 1996.
  19. Çelebi, İlyas. İslam İnancında Gayb Alemi. İstanbul: Ensar Neşriyat, 2007.
  20. Dubois, Claude (ed.). “Yaradancılık”. Meydan Larousse. 20: 281. 22 Cilt. İstanbul: Sabah Gazetesi Yayını, 1992.
  21. Erdoğan, İbrahim Halil. “Deizm ve Tabii Din Arayışı