Journals / Trabzon İlahiyat Dergisi / 2020 / Cilt: 7 - Sayı: 1

Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi Dersinin Assure Modeline Göre Tasarımı

Pages
339–381
Publication Date
2020-06-30
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Öğrenenlerin karakteristik özelliklerinin belirlenerek, arzu edilen öğretim hedeflerine uygun yöntem, medya ve materyalleri seçerek ve kullanarak verimi artırmayı hedefleyen bu modelin, din eğitimi ve öğretiminde kullanılması bu alana yeni bir bakış açısı ve hizmette verimlilik getirecektir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Yeni bilgi ve teknolojilere ulaşılmasıyla birlikte, eğitim-öğretim alanında kullanılan yöntem ve tekniklerde de değişimler yaşanmıştır.
📊
Key Findings & Data:Yeni bir öğretim tasarım modeli olarak nitelendirilen ve düzenlenen öğretim programlarının daha verimli, daha etkili ve daha kalıcı olması amacıyla geliştirilen modellerden birisi de “ASSURE Modeli”dir.
💡
Conclusion & Impact:Öğrenenlerin karakteristik özelliklerinin belirlenerek, arzu edilen öğretim hedeflerine uygun yöntem, medya ve materyalleri seçerek ve kullanarak verimi artırmayı hedefleyen bu modelin, din eğitimi ve öğretiminde kullanılması bu alana yeni bir bakış açısı ve hizmette verimlilik getirecektir.
🔬Design:Modeling & Simulation
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Assure Modeli · Öğretim Tasarımı · Din Eğitimi

Özet

Yeni bilgi ve teknolojilere ulaşılmasıyla birlikte, eğitim-öğretim alanında kullanılan yöntem ve tekniklerde de değişimler yaşanmıştır. Yeni bir öğretim tasarım modeli olarak nitelendirilen ve düzenlenen öğretim programlarının daha verimli, daha etkili ve daha kalıcı olması amacıyla geliştirilen modellerden birisi de “ASSURE Modeli”dir. Bu çalışmada, ASSURE modelinin din eğitimi ve öğretiminde de kullanılabilirliğini ortaya koymak hedeflenmiştir. Bu amaçla ortaokul 5. sınıf ve lise 12. sınıf Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi (DKAB) ders kitaplarının ilk ünitelerinin ilk konuları olan “Allah İnancı” ve “İslam ve Bilim” ünitesi/konusu örnek uygulama olarak verilmiştir. Böylece öğrencilerin öğrenme güçlüklerinin giderilmesinde etki ve verimi arttırıcı özelliği bulunan bu modeli öğretmenlerin din eğitimi ve öğretiminde kullanmaları sağlanmak istenmiştir. Öğrenenlerin karakteristik özelliklerinin belirlenerek, arzu edilen öğretim hedeflerine uygun yöntem, medya ve materyalleri seçerek ve kullanarak verimi artırmayı hedefleyen bu modelin, din eğitimi ve öğretiminde kullanılması bu alana yeni bir bakış açısı ve hizmette verimlilik getirecektir.

🔖

Cite This Article

AYBEY, S. (2020). Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi Dersinin Assure Modeline Göre Tasarımı. Trabzon İlahiyat Dergisi, Cilt: 7 - Sayı: 1, 339–381. https://ajindex.com/articles/248074

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (20)

  1. Açıkgöz, Kamile Ün. Aktif Öğrenme. Ankara: Biliş Yayınları, 2007.
  2. Akbaba, Sırrı. “Eğitimde Motivasyon”. Atatürk Üniversitesi Kazım Karabekir Eğitim Fakültesi Dergisi 13 (2010): 343-361.
  3. Akkoyunlu, Buket vd. Öğretim Tasarımı. Ankara: Maya Akademi, 2011.
  4. Akyürek, Süleyman. Din Öğretimi. Ankara: Nobel Akademi Yayıncılık, 2019.
  5. Anderson, Heidi Milia. “Dale’s Cone of Experience”. Audiovisual Methods in Teaching. New York: Dryden Press, 1969.
  6. Andrews, Dee H.- Goodson, Ludwika A. “A Comparative Analysis of Models of İnstructional Design”. Journal of Instructional Development 3/4 (1980): 2-16.
  7. Arslan, Mehmet. “Aktif Öğrenme”, Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi 6/2 (2006): 92-104.
  8. Ayaydın, Abdullah. “Eğitimde Çoklu Zekâ Yansımaları ve Görsel Sanatlar”. Dicle Üniversitesi Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi 13 (2009): 52-62.
  9. Ayaz, Mehmet Fatih. “Öğretim Materyalleri Kullanımının Öğrencilerin Derslere Yönelik Tutumlarına Etkisi: Bir Meta-Analiz Çalışması”, Ondokuz Mayıs Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi 35/1 (2016): 141-158.
  10. Bayne, Gail Alleyne. “Instructional Design”. Foundations of Distance Education, 1-7. (Erişim: 26.11.2019) http://gailalleynebayne.weebly.com/instructional_design.pdf.
  11. Boydak, Alp. Öğrenme Stilleri. İstanbul: Beyaz Yayınları, 2019.
  12. Brown, J. “Feedback: The Student Perspective”, Research in PostCompulsory Education 12/1 (2007): 33-51.
  13. Campell, Elizabeth. “Active Learning”. Teaching Options Pedagogiques 3/1 (1999): 21-29.
  14. Checkley, Kathy. “The First Seven … and the Eight”, Educational Leadership 55/1 (1997): 8-13.
  15. Chmiliar, I. “Multiple-case designs” Encyclopedia of case study research. USA: SAGE Publications, 2010.
  16. Çakır, Hasan vd. “BÖTE nedir? Nasıl Tanımlanır? Okul Müzesiyle Başlayan Serüvenden İnsan Performans Teknolojilerine Uzanan Yolculuk” Eğitim Teknolojisi Kuram ve Uygulama, 2/3 (2013): 102-111.
  17. Çepni, Salih. Araştırma ve Proje Çalışmalarına Giriş. Ankara: Pegem Yayınları, 2010.
  18. Çetinkaya, Murat, “Web Destekli ve Etkinlik Temelli Ölçme Değerlendirme Materyali Geliştirilmesi”, Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi 5/1 (2016): 21-28.
  19. Çimer, S. Odabaşı vd. “Öğretmenlerin Öğrencilerine Verdikleri Dönütlerin Tiplerinin ve Niteliklerinin İncelenmesi”. Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi 23/2 (2010): 517-538.
  20. Damon, George. “Çoklu Zekâ - Çocukların Farklılıklarının Farkında Olmak”. Çocuk ve Aile 48/5 (2002): 29-31. Darnawati, vd. “Learning Through Media Development Model Application ASSURE”, IOSR Journal of Hu