Bu makale, dinamik yönelimli destekleyici psikoterapinin uygulamalarını, gerekçelerini ve temel stratejilerini incelemektedir.
📌 3 Key Takeaways
🎯
Objective & Hypothesis:Dinamik yönelimli destekleyici psikoterapi ruhsal sorunları olan hastaların çoğunun ihtiyaçlarını karşılayabilecek psikoterapötik bir yaklaşımdır.
📊
Key Findings & Data:Bu makalede tarif edilen destekleyici psikoterapinin asıl amacı ruhsal sorunları olan bireylerin bilinçdışı çatışmalarını araştırmak yerine ego fonksiyonlarını ve uyumunu iyileştirmektir.
💡
Conclusion & Impact:Bu makale, dinamik yönelimli destekleyici psikoterapinin uygulamalarını, gerekçelerini ve temel stratejilerini incelemektedir.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:destekleyici psikoterapi · dinamik psikoterapi
Özet
Dinamik yönelimli destekleyici psikoterapi ruhsal sorunları olan hastaların çoğunun ihtiyaçlarını karşılayabilecek psikoterapötik bir yaklaşımdır. Bu makalede tarif edilen destekleyici psikoterapinin asıl amacı ruhsal sorunları olan bireylerin bilinçdışı çatışmalarını araştırmak yerine ego fonksiyonlarını ve uyumunu iyileştirmektir. Bu nedenle dinamik yönelimli destekleyici psikoterapi, hastanın regresyonunu ve negatif aktarım özelliğini en aza indirirken gerçeklik algısını güçlendirmeye, dürtüselliğini azaltmaya ve kaotik düşünce sistemini netleştirmeye odaklanır. Bu makale, dinamik yönelimli destekleyici psikoterapinin uygulamalarını, gerekçelerini ve temel stratejilerini incelemektedir.
Supportive Psychotherapy. Arlington, VA: American Psychiatric Publishing, Inc. Berlincioni V., Barbieri S. (2004). Support and psychotherapy. Am J Psychother, 58(3):321-34.
Colli A., Lingiardi V. (2009). The collaborative interactions scale: A new transcript-based method for the assessment of therapeutic alliance ruptures and resolutions in psychotherapy. Psychotherapy Research, 19(6), 718–734.
Crits-Christoph P., Connolly, M.B. (1999). Alliance and technique in short– term dynamic therapy. Clinical Psychology Review,19(6), 687–704.
Crown S. (1988). Supportive psychotherapy: a contradiction of terms? Br J Psychiatry, 152:266–269.
Dewald P.A. (1971). Psychotherapy: A Dynamic Approach. New York: Basic Books, Inc. Dewald P.A. (1994). Principles of supportive psychotherapy.AmJPsychother, 48:505–518.
Douglas C.J. (2008). Teaching Supportive Psychotherapy to Psychiatric Residents. The American Journal of Psychiatry, 165, 445–452.
Hellerstein D.J., Pinsker H., Rosenthal, R.N., Klee S. (1994). Supportive therapy as the treatment model of choice. Journal of Psychotherapy Practice and Research, 1, 300–306.
Holmes J. (1995). Supportive psychotherapy. The search for positive meanings. Br J Psychi atry,167(4):439-45.
Gabbard G.O. (2005). Introduzione alla psicoterapia psicodinamica. Milano: Raffaello Cortina Editore. Gabbard G.O. (2009). Textbook of psychotherapeutic treatments. Arlington, VA: American Psychiatric Publishing, Inc. Greenson R.R. (1967). The Technique and Practice of Psychoanalysis. New York, International Universities Press.
Kernberg O. F. (2008). Ağır kişilik bozukluklarında psikoterapötik stratejiler. İzmir:
Odağ Yayınları.
Linehan M. (1993). Skills Training Manual for Treating Borderline Personality Disorder. New York, Guilford. Luborsky L. (1984). Principles of Psychoanalytic Psychotherapy. A Manual for Supportive-Expressive Treatment. New York: Basic Books. Luborsky L., McLellan A.T., Woody G.E. (1985). Therapist success and its determinants. Arch Gen Psychiatry, 42: 602–611.
Markin R.D., Mc Carthy K.S., Jacques P.B. (2013).Transference, countertransference,emotional expression, and session qualiyt over the course of supportive expressive therapy: The raters’ perspective,Psychotherapy Research, 23(2):152-168.
Markowitz J.C. (2008). How "supportive" is internet-based supportive psychotherapy? American Journal of Psychiatry, 165, 534. Misch D.A. (2000). Basic strategies of dynamic supportive therapy. Journal of Psychotherapy Pr