Journals / Litera / 2010 / Cilt: 23 - Sayı: 1

ÖLMEYİ SEÇMEK: ANTIGONE VE OPHELIA’NIN GÖNÜLLÜ ÖLÜMLERİ

Journal
Litera
Pages
11–25
Publication Date
2012-03-20
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

İntiharla gelen ölüm, Antigone ve Ophelia’nın, öz kimliklerini bastırıp onları hiçliğe iten dengesiz ataerkil gücün kurulu düzeninden kurtulmalarını sağlar

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Öz Bu makale, Sophocles’in Antigone’sindeki Antigone ve Shakespeare’in Hamlet’indeki Ophelia karakterlerinin intiharlını oyunların yazıldığı dönemlerin tarihi, felsefi ve dini arka planlarını göz önüne alarak incelemektedir.
📊
Key Findings & Data:Antik Yunan’da intihar onurlu bir eylemken, on altıncı yüzyıl Hristiyan âleminde yasaklanmıştır ve dine saygısızlık olarak görülmüştür.
💡
Conclusion & Impact:İntiharla gelen ölüm, Antigone ve Ophelia’nın, öz kimliklerini bastırıp onları hiçliğe iten dengesiz ataerkil gücün kurulu düzeninden kurtulmalarını sağlar
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Anahtar Kelimeler Yunan Tragedyası · Shakespeare tragedyası · din

Özet

Öz Bu makale, Sophocles’in Antigone’sindeki Antigone ve Shakespeare’in Hamlet’indeki Ophelia karakterlerinin intiharlını oyunların yazıldığı dönemlerin tarihi, felsefi ve dini arka planlarını göz önüne alarak incelemektedir. Antik Yunan’da intihar onurlu bir eylemken, on altıncı yüzyıl Hristiyan âleminde yasaklanmıştır ve dine saygısızlık olarak görülmüştür. Ancak feminist bir bakış açısıyla, iki oyundaki kadın karakterlerin intiharları ataerkil sisteme bir baş kaldırı olarak okunabilir. Bu nedenle, intihar bilinçli bir seçim halini alır ve bu kadın karakterlerin bastırılan suskunluklarını bozmalarını sağlar. İntiharla gelen ölüm, Antigone ve Ophelia’nın, öz kimliklerini bastırıp onları hiçliğe iten dengesiz ataerkil gücün kurulu düzeninden kurtulmalarını sağlar

🔖

Cite This Article

KARADAG, O. (2012). ÖLMEYİ SEÇMEK: ANTIGONE VE OPHELIA’NIN GÖNÜLLÜ ÖLÜMLERİ. Litera, Cilt: 23 - Sayı: 1, 11–25. https://ajindex.com/articles/240921

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (11)

  1. Butler, Judith. Antigone’nin İddiası: Yaşam ile Ölümün Akrabalığı. Çev. Ahmet Ergenç. İstanbul: Kabalcı, 2007. Cicero. Ölüme Övgü. Çev. Cânâ Aksoy. İstanbul: Sel Yayıncılık, 2004.
  2. Durkheim, Emile. İntihar. Çev. Prof. Dr. Özer Ozankaya. İstanbul: Cem Yayınları, 2002.
  3. Epikuros. “Menoikos’a Mektup.” Çev. Sinan Özbek. Felsefelogos 3.12 (Ekim, 2000): s. 63-6.
  4. Euben, Peter. “Antigone and the Languages of Politics.” Corrupting Youth: Political Education, Democratic Culture, and Political Theory. Princeton: Princeton UP, 1997.
  5. Hegel, G. W. F. Phänomenologie de Geistes. Frankfurt: Suhrkamp Verlag, 1970.
  6. Homeros. Odysseia. Çev. Azra Erhat, A. Kadir. İstanbul: Can Yayınları, 2001.
  7. Kott, Jean. Antik Tragedyalar ve Çağdaş Yorumları. Çev. Ayşe Selen. İstanbul: Mitos- Boyut Yayınları, 2006.
  8. Malraux, André. La Voie Royale. Paris: LGF/Livre de Poche, 1930.
  9. Shakespeare, William. Hamlet. Çev. Sabahattin Eyüboğlu. İstanbul: Remzi, 2008. Sofokles. Antigone. Çev. Güngör Dilmen. İstanbul: Mitos-Boyut Yayınları, 2005.
  10. Volant, Eric. İntiharlar Sözlüğü. Çev. Turhan Ilgaz. İstanbul: Sel Yayıncılık, 2005.
  11. Twain, Mark. “Adem’le Havva’nın Güncesi.”Adem’le Havva’nın Güncesi ve Seçme Öyküler. Çev. Akşit Göktürk. İstanbul: Yapı Kredi Yayınları, 2006.