SavedAdd your journal

Journals / Sakarya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi / 2020 / Cilt: 20 - Sayı: 1

Okul Öncesi Dönem Çocuklarının Saldırganlık Yönelimleri İle Ebeveynlerinin Anne Baba Tutumları Arasındaki İlişkinin İncelenmesi

Cansın YILDIZBAŞ
İkbal Tuba ŞAHİN SAK
Pages
60–88
Publication Date
2020-06-30
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Son olarak, “izin verici tutum” boyutu ile saldırganlık yönelimleri boyutları arasında pozitif yönde anlamlı “düşük” düzeyde bir ilişki bulunmuştur.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu araştırma, okul öncesi dönem çocuklarının saldırganlık yönelimleri ile ebeveynlerinin anne baba tutumları arasındaki ilişkiyi incelemek amacıyla yapılmıştır.
📊
Key Findings & Data:Araştırmanın örneklemi 506 ebeveyn ve 506 çocuktan oluşmaktadır.
💡
Conclusion & Impact:Son olarak, “izin verici tutum” boyutu ile saldırganlık yönelimleri boyutları arasında pozitif yönde anlamlı “düşük” düzeyde bir ilişki bulunmuştur.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:2008 Verileri
⚙️Variables:Anne-Baba Tutumları · Okul Öncesi Dönem Çocukları · Saldırganlık Yönelimi

Özet

Bu araştırma, okul öncesi dönem çocuklarının saldırganlık yönelimleri ile ebeveynlerinin anne baba tutumları arasındaki ilişkiyi incelemek amacıyla yapılmıştır. Araştırmanın örneklemi 506 ebeveyn ve 506 çocuktan oluşmaktadır. Veri toplama aracı olarak, araştırmacılar tarafından hazırlanan “Kişisel Bilgi Formu”, Karabulut Demir ve Şendil (2008) tarafından geliştirilen “Ebeveyn Tutumları Ölçeği” ve Kaynak, Kan ve Kurtulmuş (2016) tarafından hazırlanan “36-72 Aylık Çocuklara Yönelik Saldırganlık Yönelim Ölçeği” kullanılmıştır. Verilerin analizi için, bağımsız örneklemler için t-testi, tek yönlü varyans analizi (ANOVA) ve Pearson korelasyon analizi yapılmıştır. Çalışmanın sonunda, anne-baba tutumları boyutlarından “demokratik tutum” boyutu ile saldırganlık yönelimleri boyutlarından “başkasına yönelik fiziksel saldırganlık” boyutu arasında negatif yönde anlamlı “orta” düzeyde bir ilişki, diğer tüm saldırganlık yönelimi boyutları arasında ise negatif yönde anlamlı “düşük” düzeyde ilişki bulunmuştur. “Otoriter tutum” boyutu ile saldırganlık yönelimleri boyutlarından “başkasına yönelik fiziksel saldırganlık” ve “nesneye yönelik saldırganlık” boyutları arasında pozitif yönde anlamlı “orta” düzeyde ilişki, “başkasına yönelik ilişkisel saldırganlık” ve “kendine yönelik saldırganlık” boyutu arasında pozitif yönde anlamlı “düşük” düzeyde ilişki bulunmuştur. Son olarak, “izin verici tutum” boyutu ile saldırganlık yönelimleri boyutları arasında pozitif yönde anlamlı “düşük” düzeyde bir ilişki bulunmuştur.

🔖

Cite This Article

YILDIZBAŞ, C., SAK, İ. T. Ş. (2020). Okul Öncesi Dönem Çocuklarının Saldırganlık Yönelimleri İle Ebeveynlerinin Anne Baba Tutumları Arasındaki İlişkinin İncelenmesi. Sakarya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Cilt: 20 - Sayı: 1, 60–88. https://ajindex.com/articles/239447

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (11)

  1. Aktürk, F. M. (2015). Çocukları Okul Öncesi Eğitime Devam Eden (5 Yaş Grubu) Ebeveynlerin Ana-Baba Tutumlarının Farklı Değişkenler Açısından İncelenmesi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Selçuk Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü. Alisinanoğlu, F. ve Kesicioğlu, O. S. (2010). Okul öncesi dönem çocuklarının davranış sorunlarının çeşitli değişkenler açısından incelenmesi (Giresun İli Örneği). Kuramsal Eğitimbilim, 3(1), 93-110.
  2. Amin, F. M., Behalik, S. G. ve El-Soreety, W. H. (2011). Prevalence and factors associated with aggression among preschool age children at Baraem Bader Nursery School in Al-Asher 10th of Ramadan city, Egypt. Life Science Journal, 8(4), 929-938.
  3. Anderson, L. S. (1992). Dealing with angry child. USA: Goverment Printing Office. Arnott, B. ve Brown, A. (2013). An exploration of parenting behaviours and attitudes during early infancy: Association with maternal and infant characteristics. Infant and Child Development, 22, 349–361.
  4. Aunola, K. ve Nurmi, J. E. (2005). The role of parenting styles in children’s problem behavior. Child Development, 76(6), 1144-1159.
  5. Ay, B. S. (2017). Korkusu Olan Ve Olmayan 3-6
  6. Yaş Arası Çocukların, Anne Baba Tutumlarının Ve Anne Baba Kaygısının Çocukların Korkularına Olan Etkisinin İncelenmesi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Arel Üniversitesi,
  7. Sosyal Bilimler Enstitüsü. Aydoğdu, F. ve Dilekmen M. (2016). Ebeveyn tutumlarının çeşitli değişkenler açısından değerlendirilmesi. Bayburt Eğitim Fakültesi Dergisi, 11(2), 569-585.
  8. Bernstein, D. A., Clarke-Stewart, A., Roy, E. J., Srull, T. K. ve Wickens, C. D. (1994). Psychology. USA: Houghton Mifflin Company. Boxer, P. ve Tisak, M. S. (2005). Children's beliefs about the continuity of aggression. Aggressive Behavior, 31(2), 1-17.
  9. Bozdemir, F. ve Gündüz, B., (2016). Bağlanma stilleri, anne baba tutumları ve çocukluk çağı örselenme yaşantılarının duygusal zekâ ile ilişkileri. International Journal of Human Sciences, 13(1), 1797-1814.
  10. Braza, P., Carreras, R., Munoz, J. M., Braza, F., Azurmendi, A., Pascual-Sagastizabal, E., Cardas, J. ve Sanchez-Martin, J. R. (2015). Negative maternal and paternal parenting styles as predictors of children’s behavioral problems: Moderating effects of the child’s sex. Journal of Child and Family Studies, 24, 847–856.
  11. Car, K. B., Pešic, M. H. ve Panescu, O. (2014). Differences in implicit conceptualization and attribution of the preschooler aggressiveness in relation to gender, education and subjectiveness of the parent. Procedia -