Journals / Çukurova Üniversitesi Türkoloji Araştırmaları Dergisi / 2018 / Cilt: 3 - Sayı: 1

HİNDİSTAN’DA BASILMIŞ BİR KUR’AN TERCÜMESİ: MÜTERCEM VE MUHAŞŞA Bİ’L LUGATİ’T- TÜRKİSTÂNİYYE

Pages
131–153
Publication Date
2018-06-30
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Çok fazla ayrıntıya girilmeden, tercümenin genel özellikleri aktarılmıştır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Öz Dil alanında yapılan çalışmalarda tercüme eserlerin önemli bir yer tuttuğu bilinmektedir.
📊
Key Findings & Data:Mütercem ve Muhaşşa Bi’l Lugati’t Türkistâniyye adlı eser H. 1375 (M. 1955) tarihlidir ve Doğu Türkçesi dil özelliklerini yansıtmaktadır.
💡
Conclusion & Impact:Çok fazla ayrıntıya girilmeden, tercümenin genel özellikleri aktarılmıştır.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Anahtar Kelimeler Kur’an · tercüme · haşiye

Özet

Öz Dil alanında yapılan çalışmalarda tercüme eserlerin önemli bir yer tuttuğu bilinmektedir. Özellikle Kur’an tercümelerinin Türkçe yazılmış metinler içinde büyük bir ağırlığı vardır. Bugüne kadar bu konuda birçok çalışma yapılmıştır ve hâlâ da yapılmaktadır. Bu makalede Hindistan’da basılmış bir eser tanıtılmaya çalışılmıştır. Eser bir Kur’an tercümesidir. Ancak metin, kenarlarında haşiyeler de ihtiva etmektedir. Mütercem ve Muhaşşa Bi’l Lugati’t Türkistâniyye adlı eser H. 1375 (M. 1955) tarihlidir ve Doğu Türkçesi dil özelliklerini yansıtmaktadır. Doğu Türkçesi, Türk dili tarihi bakımından büyük önem taşıyan bir tarihî Türk edebî dilidir. Eserin mütercimi ‘el-Seyyid Mahmud el-Tarâzî el-Medenî’dir. Mütercim hakkında sahip olunan bilgiler ise oldukça sınırlıdır. Bu makalede öncelikle, Doğu Türkçesine yapılmış Kur’an tercümelerinden bahsedilmiş, sonrasında, makaleye konu olan eserin tercüme kısmı tanıtılmıştır. Çok fazla ayrıntıya girilmeden, tercümenin genel özellikleri aktarılmıştır.

🔖

Cite This Article

MAZMAN, N. (2018). HİNDİSTAN’DA BASILMIŞ BİR KUR’AN TERCÜMESİ: MÜTERCEM VE MUHAŞŞA Bİ’L LUGATİ’T- TÜRKİSTÂNİYYE. Çukurova Üniversitesi Türkoloji Araştırmaları Dergisi, Cilt: 3 - Sayı: 1, 131–153. https://ajindex.com/articles/236388

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (24)

  1. AKALIN, Mehmet (1979) Tarîhî Türk Şîveleri. Ankara:
  2. Sevinç Matbaası. Ata, Aysu (1997) Kısasü’l-Enbiya II-Dizin, Nasırü’d-din bin Burhanü’d-din Rabguzi. Ankara:
  3. Türk Dil Kurumu. ATA, Aysu (2010) “Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Türkoloji Dergisi”, 17, 1 29-37.
  4. ATA, Aysu (2013) Türkçe İlk Kur’an Tercümesi. Ankara:
  5. Türk Dil Kurumu Yayınları.
  6. AYDAR, Hidayet (1992), “Kur’an Maddesi”. İslam Ansiklopedisi. İstanbul:
  7. Türkiye Diyanet Vakfı, C. 26, S. 406. DEVELİOĞLU, Ferit (2010) Osmanlıca-Türkçe ansiklopedik lûgat. Ankara:
  8. Aydın Kitabevi.
  9. ECKMANN, János (1968). “Doğu Türkçesinde Bir Kur’an Çeviri (Rylands Nüshası)”. Türk Dili Araştırmaları Yıllığı Belleten, 51-69.
  10. ECKMANN, János (1971). “Kur’ân’ın Doğu Türkçesine Tercümeleri”. (Çev.Ekrem Ural). Budapest: Studia Turcica, 15-22.
  11. ECKMANN, János (1988). “İslami Orta Asya Türk Edebi Dilinin Özellikleri”. Türk Dünyası Araştırmaları. 2, 1-9.
  12. ECKMANN, János (1988). Çağatayca El Kitabı (Çev. Güney Karaağaç). İstanbul: Edebiyat Fakültesi Basımevi. ERCİLASUN, Ahmet Bican (2011). Başlangıçtan Yirminci Yüzyıla Türk Dili Tarihi. İstanbul:
  13. Akçağ Yayınları.
  14. HACIEMİNOĞLU, Necmettin (2001). Karahanlı Türkçesi. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi, 24 (412). İNAN, Abdülkadir (1952) “Eski Türkçe Üç Kur’an Tercümesi”. TDl I/6, 12-15.
  15. İNAN, Abdülkadir (1961) Kur’ân-ı Kerim’in Türkçe Tercemeleri Üzerinde Bir İnceleme. Ankara: Diyânet İşleri Başkanlığı Yayınları.
  16. SAĞOL, Gülden (1993). Harezm Türkçesi satır arası kur’an tercümesi (giriş, metin, sözlük I). Doktora Tezi, Marmara Üniversitesi,
  17. İstanbul.
  18. SHAW, R. B. (1878). A Sketch of the Turki Language as Spoken in Eastern Turkistan (Kàshghar and Yarkand). Calcutta. SHAW, R. B. (1880). A Sketch of the Turki Language as Spoken in Eastern Turkistan (Kàshghar and Yarkand) Part II - Vocabulary. Calcutta. TAŞ, İbrahim (2001). Çağatayca Kur’an Tefsiri (giriş – metin – dizin). Yüksek Lisans Tezi, Marmara Üniversitesi,
  19. Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü, İstanbul.
  20. TEKİN, Talat vd. (2003). Türk Dilleri Giriş. İstanbul:
  21. Yıldız. TOGAN, Zeki Velidi (1960). “Londra ve Tahrandaki İslâmî Yazmalardan Bazılarına Dair”. İTED, III/1-2.
  22. ÖZEL, Ahmet (2010). Şernûbî. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi, 39 (13). YAŞAR, Mehmet (2012). Tirmizî. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi, 41 (202-204).
  23. ZÜLFİKAR, Hamza (1974). “Çağatayca Bir Kur’an Tefsiri’’. Ankara:
  24. Türkoloji Dergisi, C. VI, S.1, 153-195.