Journals / İstanbul Sabahattin Zaim Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi / 2020 / Cilt: 8 - Sayı: 16

Üçüncü Gözün Hatırlamadaki Yeri Açısından Ruh-Beden İlişkisi

Pages
84–110
Publication Date
2020-06-16
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Dolayısıyla insan, büyük ve tek bir sistemin bağlantılı bir parçası mıdır?

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Öz İnsan, varlık dünyasında en gelişmiş beyne sahip olan canlıdır.
📊
Key Findings & Data:Düşünmek, konuşmak ve hatırlamak gibi onu diğer canlıların beyninden ayıran özellikleri ile günümüz bilgi çağında bile insan beyni, henüz tam olarak anlaşılamayan karmaşık bir yapıya sahiptir.
💡
Conclusion & Impact:Dolayısıyla insan, büyük ve tek bir sistemin bağlantılı bir parçası mıdır?
🔬Design:Lab & Field Experiment
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Anahtar Kelimeler Hafıza · Hatırlama · Epifiz Bezi

Özet

Öz İnsan, varlık dünyasında en gelişmiş beyne sahip olan canlıdır. Düşünmek, konuşmak ve hatırlamak gibi onu diğer canlıların beyninden ayıran özellikleri ile günümüz bilgi çağında bile insan beyni, henüz tam olarak anlaşılamayan karmaşık bir yapıya sahiptir. Aynı zamanda insan, güçlü bir hafıza ve gelişmiş öğrenme yeteneği bakımından diğer canlılardan çok daha ileridedir. Hafızayı, geçmiş deneyimleriyle edindiği bilgiyi, şimdiki zamanda kullanabilmek için hatırlama eyleminin yardımıyla bir araç olarak kullanır. Hafızanın iki temel fonksiyonlarından biri hatırlama, diğeri de unutmadır. Hatırlama, geçmişte yaşanmış olayların, öğrenilmiş bilginin bugüne taşınması eylemidir. Gözlem, görüşme ve belge analizine dayalı nitel bir çalışma olan bu araştırmada şu sorulara cevap aranacaktır: İnsan geçmişi hatırlarken kendisini neden dışarıdan bakan başka bir göz üzerinden görür? Bu hatırlama biçiminde “epifiz bezi”nin, yani “üçüncü göz”ün bir fonksiyonu var mıdır? Bu “üçüncü göz” insanın kendisi, yazıcı melekler Kirâmen Kâtibîn ya da Allah’ın bizâtihî kendisi; veya bunların üçü aynı anda olabilir mi? Dolayısıyla insan, büyük ve tek bir sistemin bağlantılı bir parçası mıdır?

🔖

Cite This Article

VARLİ, N. (2020). Üçüncü Gözün Hatırlamadaki Yeri Açısından Ruh-Beden İlişkisi. İstanbul Sabahattin Zaim Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 8 - Sayı: 16, 84–110. https://ajindex.com/articles/235271

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (18)

  1. Akçay, M. (2005). Gazzâli’de Ruh Tasavvuru. Dinî Araştırmalar. Ankara: 7(21). ss. 87-115.
  2. Assagioli, R. (1973). The Act of Will. Esalen. CA: Esalen Books. p. 115. Atkinson, R. C. & Shiffrin, R. M. (1968). Chapter: Human memory: A proposed system and its control processes. In Spence, K. W., & Spence, J. T. The Psychology of Learning and Motivation (Volume 2). New York: Academic Press. pp. 89-195.
  3. Baker, D. (2018). The Third Eye: Wisdom Traditions. The Claregate Trust. pp. 5, 42. Besant, A. (1935).
  4. Theosophical Society, The Encyclopedia of Religion and Ethics. New York. C. XII, s. 300-304.
  5. Blavatsky, H.P. ( late 1800's). The Secret Doctrine. Vol. 3. Alınan yer http://www.translife.co.za/Theosophy/SecretDoctrine,The_HPBlavatsky.pdf
  6. Bruce, W. F. (1999). Profiles in Cardiology: Ludwig Aschoff. Clin. Cardiol. (22). pp. 545-546.
  7. Camus, A. (2002). Yabancı. (Çev. Vedat Günyol). İstanbul:
  8. Can Yayınları.
  9. Eşel, E. (2009). Dinî ve Mistik Deneyimlerin Muhtemel Bilimsel ve Nörobiyolojik Düzenekleri. Klinik Psikofarmakoloji Bülteni. (19). ss. 193-205.
  10. Fellman, B. (1985). A Clockwork Gland. Science. pp. 76-83.
  11. Frede, M. (1992). On Aristotle’s Conception of the Soul. Nussbaum & Rorty. pp. 93-107.
  12. Fukada, Y. & Okano, T. (2002). Circadian Clock System in the Pineal Gland. Mol. Neurobiol. (25). p. 19. Gazzâlî. (1986). er-Risaletü’l- ledüniyye. Mecmuaturesaili’l-imam el-Gazzâlî. Beyrut: Dârü'l-Kütübi'l-İlmiyye. p. 226 Holliday, P. (2014). Mystical Esoteric. Alınan yer https://www.miracleinternetchurch.com/
  13. Hope, M. (1997).
  14. Dinlerde, Bilimde ve Metafizikte Zaman Enerjisi. Ruh ve Madde Yayınları. İstanbul. s. 142. Jung C. G. (2009). İnsan ve Sembolleri. (Çev. Ali Nahit Babaoğlu). Okuyan Us. İstanbul. ss. 22-23.
  15. Kappers, J. A. (1981). A Survey of Advances in Pineal Research. FL: CRC Press: vol. 1. pp. 1-25.
  16. Kaya, M. (2001). İşrâkıyye: Türkiye Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisi. İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı. C. XXIII. ss. 436-437.
  17. Kihlstrom, J. F., & Harackiewicz, J. M. (1982). The Earliest Recollection: A New Survey. Journal of Personality. (50). pp. 134-148.
  18. Lawson, R. (1960). Learning and behavior. New York: Macmillan. p. 400. Liberman, J. (1990). Light: Medicine of the Future. Bear & Company. p.64 Lissoni, P., Cangemi, P., Pirato, D., Roselli, M. G., Rovelli, F., Brivio, F., Malugani, F., Maestroni, G. J., Conti, A., Laudon, M., Malysheva, O., & Giani, L. (2001). A review on cancer-psychospiritual status interactions. Neuro Endocrinol Lett. 22(3). 175-80. López-Muñoz, F. & Al