Bu çalışmada çevre vergilerinin yerel yönetim düzeyinde uygulanmasını belirleyen çerçeve ile Avrupa Birliği ve Türkiye’deki uygulamanın karşılaştırılması amaçlanmıştır
📌 3 Key Takeaways
🎯
Objective & Hypothesis:Çevre politikaları genellikle çeşitli yönetim kademeleri arasında belli bir sistem çerçevesinde oluşturulmaktadır.
📊
Key Findings & Data:Bu sistem içinde yer alan yerel yönetim birimlerinin görev ve sorumluluk alanı içinde çevrenin korunmasıyla ilgili uygun rollere sahip olması gerekir.
💡
Conclusion & Impact:Bu çalışmada çevre vergilerinin yerel yönetim düzeyinde uygulanmasını belirleyen çerçeve ile Avrupa Birliği ve Türkiye’deki uygulamanın karşılaştırılması amaçlanmıştır
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Çevre Vergileri · Yerel Yönetimler · Avrupa Birliği
Özet
Çevre politikaları genellikle çeşitli yönetim kademeleri arasında belli bir sistem çerçevesinde oluşturulmaktadır. Bu sistem içinde yer alan yerel yönetim birimlerinin görev ve sorumluluk alanı içinde çevrenin korunmasıyla ilgili uygun rollere sahip olması gerekir. Bu bağlamda en önemli çevre politikası araçlarından biri olarak çevre vergilerinin yönetim birimleri arasında uygun bir şekilde dağıtılması önem kazanmaktadır. Bu çalışmada çevre vergilerinin yerel yönetim düzeyinde uygulanmasını belirleyen çerçeve ile Avrupa Birliği ve Türkiye’deki uygulamanın karşılaştırılması amaçlanmıştır
GÜNDÜZ, İ. O., AGUN, B. H. (2013). ÇEVRE VERGİLERİNİN YEREL YÖNETİM DÜZEYİNDE UYGULANMASI: AVRUPA BIRLİĞİ VE TÜRKİYE UYGULAMASI. Maliye ve Finans Yazıları, Cilt: 1 - Sayı: 99, 55–79. https://ajindex.com/articles/228985
Besharov, G. ve A. Zweiman. 2005. Inefficient Local Regulation of Local Externalities. Journal of Public Economic Theory. 7(3): 383-403.
Boadway, R. 2003.
National Taxation, Fiscal Federalism and Global Taxation. WIDER. Discussion Paper No. 2003/87, (December): 1-27.
Bird, R.M. 2011. Subnational Taxation in Developing Countries: A Review of the Literature. Journal of International Commerce, Economics and Policy. 2(1): 139-161.
Bruce, N. ve G.M. ElliS. 1993. Environmental Taxes and Policies for Developing Countries. World Bank. WPS 1177: 1-74.
Buchanan, J. M. and Wm.C. Stubblebine. 1962. Externality. Economica. New Series. 29(116), (November): 371-384.
Connelly, J., and G. Smith. 1999. Politics and the Environment from Theory and Practise. London and New York, Routledge. Dalmazzone, S. 2006. Decentralization and the Environment. Universita di Torino. Department of Economics Working Papers, 02/2006: 1-24.
Dündar, Y. 1995. Çevre Korumada Yerel Yönetimlerin Önemi. Çevre ve İn- san. 6(19). (Şubat): 17’den aktaran Utkuseven, A. 1997. Bir Yerel Yönetim Finansman Aracı Olarak Çevre Temizlik Vergisi Uygulaması (Manisa Ör- neği). Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Manisa Celal Bayar Üniversitesi.
Drexhage, J. ve D. Murphy. 2010. Sustainable Development from Bruntland to Rio 2012. International Institute for Sustainable Development. Background Paper, (September): 1-26.
Ekins, P. 1999. European Environmental Taxes and Charges: Recent Experience, Issues and Trends. Ecological Economics, 31 (1). (October), 39-62. EC (European Commission). 2010. Taxation Trends in the European Union (Data for the EU Member States, Iceland and Norway), Luxemburg: Publications Office of the European Union. EC (European Commission). Taxation and Customs Union, http://ec.europa.eu/taxation_customs/tedb/taxSearch.html. EEA (European Environment Agency).1996. Environmental Taxes: Implementation and Environmental Effectiveness. Environmental Issues Series. No. 1. Copenhagen, (August): 1-65. Europa, http://europa.eu/legislation_summaries/glossary/subsidiarity_en.htm,
Evans, B. ve K. Theobald. 2003. Policy and Practice Lasala: Evaluating Local Agenda 21. Journal of Environmental Planning and Management. 46 (5). (September): 781-794.
Güner, A. 2005. Yerel Bir Gelir Olarak Motorlu Taşıtlar Vergilemesi. Legal Mali Hukuk Dergisi, (Kasım): 2965-2972.