Çocukluk çağında kalp üfürümlerinin değerlendirilmesinde muayene, EKG, telekardiyografi ve ekokardiyografinin rolü

Özet

Çocukluk çağında masum kalp üfürümlerinin sıklığı % 17-66 arasında bildirilmektedir. Bu çalışma, Öykü ve fizik muayene sonucunda masum kalp üfürümü tanısı alan olgularda laboratuar incelemelerin (elektrokardiyografi, telekardiyografi, ekokardiyografi,) tanıyı ne oranda değiştirdiği ve gerekliliğinin tartışılması amacı ile gerçekleştirildi. Çalışmaya yaşlan 1 ay- 15 yıl arasında değişen, ateş, anemi, akciğer ve kalp hastalığı yakınması olmayan 500 olgu alındı. Fizik muayene sonucunda olguların 212 (% 42.4)'si masum kalp üfürümü, 8 (%1.6)'i organik üfürüm olarak değerlendirilirken, 280 (%56) olguda üfürüm saptanmadı. Elektrokardiyografi ve telekardiyografi ile bu tanılarda değişiklik olmadı. Ekokardiyografi ile organik üfürüm saptanan olguların hepsinde konjenital kalp hastalığı saptanırken, üfürüm duyulmayan olguların hiçbirinde patoloji saptanmadı. Fizik muayene sonucunda masum kalp üfürümü olarak değerlendirilen 212 olgunun ise dördünde (ikisi hafif pulmoner stenoz, ikisi küçük atriyal septal defekt olmak üzere) hastaların prognozunu etkilemeyen, hemodinamik olarak önemli olmayan lezyonlar saptandı. Fizik muayene sonucunda saptanan masum kalp üfürümü oranı (%42.4) ile laboratuar incelemeler sonucunda elde edilen oran (%41.6) arasında da anlamlı fark bulunmadı (p> 0.05). Ayrıca, masum kalp üfürümü duyulan olgular ile duyulmayan olgular sol ventrikül kavitesinde yer alan aberran fibröz-fibromüsküler bandlar açısından karşılaştırıldığında (%61.5-%18.6) aradaki fark anlamlı olup (p< 0.01) bu yapıların masum üfürümlerin etyopatogenezindeki faktörlerden birisi olabileceği düşünüldü. Çalışmamızın sonucunda, deneyimli bir klinisyen tarafından yapılan fizik muayenenin masum kalp üfürümlerinin tanısında yeterli olduğu, laboratuar incelemelere organik kalp hastalığı şüphesi var ise başvurulması gerektiği kanısına varıldı.