AI Summary & Key Takeaways
AI InsightTuberculin skin test seems that it has no contribution for discriminating culture positive cases from culture negative cases and active PTB from inactive cases.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Aims: To determine the culture positivity rate in patients suspected of having smear-negative pulmonary tuberculosis (PTB) and to determine the contribution of tuberculin skin test to discrimination of culture positive cases from culture negative cases and active PTB from inactive cases. Method: According to hospital records (1999-2002), 77 patients suspected of having smear-negative PTB were studied. One hundred and thirteen sputum, 57 gastric aspiration fluid and 33 bronchial washing fluid specimens were examined and none of them was positive for acid-fast bacilli under the microscobic examination. The cases were groupped as high, intermediate and low risk for PTB according to their chest X-rays. Culture positivity rates for Mycobacterium tuberculosis (MTB) were compared among groups. Tuberculin skin test results were compared to determine whether there was a difference between culture positive and negative groups and active PTB and inactive cases. Results: Thirty seven of the patients had culture positivity for MTB at least in one specimen (48%). The mean value of tuberculin skin test results is higher in culture positive group than in culture negative group. In addition, this value is also higher in cases with active ATB than in inactive cases, but none of them were statistically significant. Conclusion: The incidence of active PTB is high in patients suspected of having smear-negative PTB. There are culture positive cases among the ones who are radiographically inactive. Tuberculin skin test seems that it has no contribution for discriminating culture positive cases from culture negative cases and active PTB from inactive cases.
Özet
Amaç: Yayma negatif akciğer tüberkülozu (ATB) şüphesi olan olgularda kültür pozitiflik oranını ve tüberkülin deri testinin (TDT) kültür pozitif olguları kültür negatif olgulardan, aktif ATB'yi inaktif olgulardan ayırmadaki katkısını belirlemek. Yöntem: Hastane kayıtlarına (1999-2002) göre; yayma negatif ATB şüphesi olan 77 hasta (76 erkek, bir kadın, yaş ortalaması:22,2±3,4) çalışmaya alındı. Yüzonüç balgam, 57 mide aspirasyon sıvısı ve 33 bronş yıkama sıvısı örneği incelendi ve bunlarda asido-rezistan basil pozitifliği saptanan olmadı. Olgular, akciğer grafilerine göre; ATB için yüksek, orta ve düşük risk gruplarına ayrıldılar. Gruplar Mycobacterium tuberculosis (MTB) için kültür pozitifliği oranlarına göre karşılaştırıldılar. Tüberkülin deri testi (TDT) sonuçları; kültür pozitif grup ile kültür negatif grup ve aktif ATB'li olgular ile inaktif olgular arasında bir fark olup olmadığını anlamak için karşılaştırıldılar. Sonuçlar: En az bir örnekte, kültür pozitifliği olan hasta sayısı 37 idi (%48). TDT sonuçlarının ortalama değeri, kültür pozitif grupta, kültür negatif gruba göre daha yüksekti, ayrıca bu değer aktif ATB'Ii olgularda da, inaktif olgulara göre daha yüksekti, fakat bunlardan hiçbiri istatistiksel olarak anlamlı değildi. Çıkarım: Yayma negatif ATB şüphesi olan olgularda, aktif ATB oranı yüksektir. Radyolojik olarak inaktif görünen olgular arasında, MTB için kültür pozitif olan olgular vardır. TDT'nin, kültür pozitif olguları kültür negatif olgulardan ve aktif ATB'yi inaktif olgulardan ayırmada katkısının olmadığı izlenimi edinilmektedir.