AI Summary & Key Takeaways
AI InsightIn conclusion, microleakage levels in Group 1 were higher than those in the other groups, and there was no significant differ¬ence between the Groups 2 and 3.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Effects of photo-activation methods on polymerization shrinkage of restorative material in pediatric dentistry Microleakage resulting from polymerization shrinkage on composite resins is a major cause of clinical failures in modern dentistry. This stow process produces a progressive unsuccessful restoration. In this in vitro study, class V cavities (2x3 mm in width and 1.5 mm in depth) were prepared on the buccat surfaces of 60 deciduous teeth. The apical foramina of teeth were sealed with a layer of varnish and composite restorations. Samples were divided randomly into three groups containing 20 teeth each and restored with Compoglass® F per manufacturer's instructions. Photo-activation was performed by 1) con¬tinuous tight (500 uW/cm2) for 40 seconds, 2) stepped light with Sow intensty (150 uW/cm2) for 10 seconds and high intensity (500 uW/cm2) for 30 seconds, and 3) intermittent tight (450 uW/cm2) for 60 seconds. All specimens were thermocycled between 5 to 55°C for 1000 cycles with a 30-second dwelt time, followed by immersion in 3SO.2 basic fuccine for 24 hours. The crowns of the teeth were separated in bucco-lin-gual direction and examined by stereomicro-scope to determine microleakage levels. Degree of leakage was classified on rates from zero to three (0=no leakage, 1=dye penetration up to one-half of the preparation depth, 2=dye penetration more than one-half preparation depth but less than the axial wall, 3=dye penetration along the axial wall). In conclusion, microleakage levels in Group 1 were higher than those in the other groups, and there was no significant differ¬ence between the Groups 2 and 3. When alt the groups were compared, Groups 2 and 3 had low microleakage levels on occlusal and cervical watts of the cavities. Inter-group comparisons showed that microleakage levels on cervical walls were significantly higher than those on the occlusal waits.
Özet
Modern diş hekimliğinde kompozit dolgu materyallerinde polimerizasyon büzülmesi sonucu oluşan mikrosızınti, başlıca klinik başarısızlık nedenlerindendir. Yavaş olarak gelişen bu durum sonucunda, başarısız restorasyonlar gerçekleşir. Bu in vitro çalışmada, 60 adet süt dişinin bukkal yüzeylerine 2x3 mm genişliğinde ve 1.5 mm derinliğinde sınıf V kaviteler açılmıştır. Dişlerin apeksleri kompozit dolgu materyalteri ile doldurulup, tırnak cilâsı ile apeks sızdırmazlığı sağlanmıştır. Örnekler, her grupta 20 diş olmak üzere rasgele üç gruba ayrılmış ve kaviteler Compoglass® F ile firmanın önerdiği şekilde doldurulmuştur. Materyalin fotoaktivasyonu 1) 500 uW7cm2 ışık ile 40 sn sürekti, 2) 150 uW/cm2 ışık ile 10 sn ve 500 uW/cm2 ışık ile 30 sn adım-adım, 3) 450 pW/cm2 ıştk ile 60 sn kesik-kesik yöntemleri uygulanarak gerçekleştirilmiştir. Daha sonra dişler, 5-55 °C'de 1000 defa, 30 sn termal siklus işlemine tâbi tutulup, 24 saat %2'tik bazik fuksin içerisinde bekletilmiştir. Dişler, bukkolingual yönde kesilip, stereomikroskopta sızıntı düzeylerine bakılmıştır. Sızıntı düzeyleri sıfır ile üç arasında derecelendirilmiştir (0=sızıntı yok, 1=kavite derinliğinin yarısından az sızıntı, 2=kavite derinliğinin yansından fazla fakat aksiyel duvara ulaşmamış sızıntı, 3=aksiyel duvar boyunca sızıntı). Sonuç olarak, birinci gruptaki sızıntı düzeylerinin diğer gruplardan yüksek olduğu, ikinci ve üçüncü gruplar arasında bir farklılığın olmadığı bulunmuştur. Bütün gruplar değerlendirildiğinde, Grup 2 ve 3'te servikal ve oklüzal duvarlarda düşük sızıntı düzeyi görülmüştür. Gruplar arası yapılan değerlendirmede, servikal duvardaki sızıntı düzeyi oklüzal duvara göre yüksek bulunmuştur.