AI Summary & Key Takeaways
AI InsightIn our particular experience there is no difference between inhalation and total intravenous anesthesia in the prevention of ischemic-reperfusion injury occurring during cardiopulmonary bypass and in the establishment of pharmacological preconditioning.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
In this study, we aimed to compare of the effects of two different anesthetic techniques (inhalation and total intravenous anesthesia) on ischemia-reperfusion injury in cases performed open-heart surgery. Fifty nine cardiopulmonary bypass patients were randomly assigned into one of three groups: Group I desflurane (n=20), Group II sevoflurane (n=20) and Group III total intravenous anesthesia (n=19) with fentanyl and midazolam. In Group I, anesthesia was established with i.v. infusion of 1-4 μg/kg/h fentanyl citrate and 1-3% desflurane, in Group II with i.v. infusion of 1-4 μg/kg/h fentanyl citrate and 1-1.5% sevoflurane, and with i.v. infusion of 0.3–12 μg/kg/min fentanyl citrate and 0.07 mg/kg/h midazolam in Group III. Arterial blood samples were taken in the preoperative period (S0), and at the 2nd (S1) and 24th hours (S2) postoperatively, and IL-6, IL-8, TNF-α, AST, ALT, CK-MB and cTnI levels were measured. In all groups, we observed similar rises in serum CK-MB, in cTnI and AST, the marker of myocardial cell injury, in ALT values, the marker of splanchnic circulation, and the levels of proinflammatory cytokines TNF-α, IL-6 and IL-8 at the postoperative 2nd and 24th hours compared with preoperative levels (p<0.001). In our particular experience there is no difference between inhalation and total intravenous anesthesia in the prevention of ischemic-reperfusion injury occurring during cardiopulmonary bypass and in the establishment of pharmacological preconditioning.
Özet
Bu çalışmada, açık kalp cerrahisi uygulanan olgularda iki farklı anestezi tekniğinin (inhalasyon ve total intravenöz anestezi) iskemi-reperfüzyon hasarı üzerine etkilerinin karşılaştırılması amaçlandı. Elli dokuz kardiyopulmoner bypass hastası randomize olarak 3 gruba ayrıldı: Grup I (n=20) desfluran, Grup II sevofluran (n=20) ve Grup III total fentanil ve midazolam uygulanan intravenöz anestezi grubu (n=19). Grup I'de 1-4 μg/kg/saat fentanil sitrat i.v. infüzyonu ve %1-3 desfluran, Grup II'de 1-4 μg/kg/saat fentanil sitrat i.v. infüzyonu ve %1-1.5 sevofluran, Grup III'de ise 0.3-12 μg/kg/dk fentanil sitrat ve 0.07 μg/kg/saat midazolam i.v. infüzyonu ile anestezi idamesi sağlandı. Preoperatif (S0) dönemde, postoperatif 2. (S1) ve 24. (S2) saatlerde arteriyel kan örnekleri alındı ve IL-6, IL-8, TNF-α, AST, ALT, CK-MB ve cTnI düzeyleri ölçüldü. Tüm gruplarda, preoperatif değerlerle karşılaştırıldığında postoperatif 2. ve 24. saatlerde serum CK-MB, miyokard hücre hasarının göstergeleri olan cTnI ve AST, splanknik dolaşımın göstergesi olan ALT düzeyleri ve proinflamatuvar sitokinler TNF-α, IL-6 ve IL-8 değerlerinde benzer artışlar saptadık. Bu çalışmadaki deneyimimize göre kardiyopulmoner bypass esnasında oluşan iskemik-reperfüzyon hasarını önlemede ve farmakolojik önkoşullandırma oluşturmada, inhalasyon ajanları ve total intravenöz anestezi arasında herhangi bir farklılık olmadığı kanısına varılmıştır.