SavedAdd your journal

Journals / Genel Tıp Dergisi / 1998 / Cilt: 8 - Sayı: 4

A study on the incidence of the antirifampicin in the tuberculosis patients under rifampicin therapy

Rifampisin tedavisi alan tüberkülozlu hastalarda antirifampisin antikorlarının insidansı üzerine bir çalışma

Rezan DEMİRALAY
Mustafa DEMİRCİ
Zeki AKKUŞ
Pages
159–163
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Conclusion: Formation of the antirifampicin antibodies in the patients under rifampicin treatment was significantly higher than in the control group.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Objective: The purpose of this study was to determine the incidence of the antirifampicin antibodies in the tuberculosis patients receiving rifampicin therapy.
📊
Key Findings & Data:Methods: Antirifampicin antibodies were investigated in the serum of 77 patients by passive hemaglutination test.
💡
Conclusion & Impact:Conclusion: Formation of the antirifampicin antibodies in the patients under rifampicin treatment was significantly higher than in the control group.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

Objective: The purpose of this study was to determine the incidence of the antirifampicin antibodies in the tuberculosis patients receiving rifampicin therapy. Methods: Antirifampicin antibodies were investigated in the serum of 77 patients by passive hemaglutination test. Serum of twenty-one normal subject was also tested as control. Results: Antibody formation was detected in 17 (% 22.1) of the patients. None of the serums of the control group was positive. Conclusion: Formation of the antirifampicin antibodies in the patients under rifampicin treatment was significantly higher than in the control group.

Özet

Amaç: Bu çalışmanın amacı rifampisin tedavisi alan tüberkulozlu hastalarda antirifampisin antikorların görülme oranını belirlemekti. Yöntem: Antirifampisin antikorlar 77 hastanın serumunda indirekt hemaglutinasyon testi ile araştırıldı. Ayrıca kontrol grubunu oluşturan 21 kişinin de serumları incelendi. Bulgular: Antikor oluşumu hastaların 17'sinde (% 22.1) saptandı. Kontrol grubu serumlarda pozitiflik saptanmadı. Sonuç: Rifampisin tedavisi alan tüberkulozlu hastalarda antirifampisin antikor oluşumunun kontrol grubundan önemli ölçüde yüksek olduğu sonucuna varıldı.

🔖

Cite This Article

DEMİRALAY, R., DEMİRCİ, M., AKKUŞ, Z. (1998). A study on the incidence of the antirifampicin in the tuberculosis patients under rifampicin therapy. Genel Tıp Dergisi, Cilt: 8 - Sayı: 4, 159–163. https://ajindex.com/articles/225169

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (13)

  1. Artvinli M. Tüberküloz ilaçları ve yan etkileri. İçinde: Kocabaş A, editör. Tüberküloz kliniği ve kontrolü. 1. Basım. Adana: Çukurova Üniversitesi Basımevi; 1991. p.265-71.
  2. Mauri JM, Fort J, Bartolome J, Camps J, Capdevila L, Morlans M, et al. Antirifampisin antibodies in acute rifampisin- associated renal failure. Nephron 1982;31:177-9. Kayaalp SO. Antitüberküloz ilaçlar. İçinde: Kayaalp SO, editör. Tıbbi farmakoloji. 1. cilt. Ankara: Feryal Matbaası, 1991. p.841-63.
  3. Rossman MD, Eyüboğlu AF. Clinical presentation and treatment of tuberculosis. In: Fishman AP, editor. Pulmonary diseases and disorders. 3rd ed. New York: McGraw-Hill Book Company; 1998. p.2483-501.
  4. Bilgiç A, Özsöz A, Bilgiç İ, Karakartal G. Rifampin sağaltımındaki hastalarda sıvısal bağışık yanıtın araştırılması. Ege Üniv Tıp Fak Derg 1984;23:79-82.
  5. Ural O, Fındık D, Satılmaz İ, Süerdem M. Rifampisin tedavisi alan tüberkülozlu hastalarda antirifampisin antikorların araştırılması. İnfeks Derg 1995;9:107-9.
  6. Tahan SR, Diamond JR, Blank JM, Horan RF. Acute hemolysis and renal failure with rifampicin-dependent antibodies after discontinuous administration. Transfusion 1985;25:124-7.
  7. Poole G, Stradling P, Worlledge S. Potentially serious side effects of high-dose twice weekly rifampisin. Br Med J 1971;3:343-7.
  8. Seaton A, Seaton D, Leitch AG. The treatment of tuberculosis. In: Crofton d Douglas’s Respiratory Diseases. 4th ed. London: Blackwell Scientific Publication; 1989. p.423-38. Bilgehan H. Antijen antikor ilişkilerine bağlı inceleme yöntemleri. İçinde: Bilgehan H, editör. Klinik mikrobiyolojik tanı. 1.Basım. İzmir: Şafak Matbaası; 1992. p.184-259.
  9. Sümbüloğlu K, Sümbüloğlu V. Biyoistatistik. 3. basım. Ankara: Hatipoğlu Yayınevi; 1990.
  10. Mutlu Z, Çakan A, Özsöz A. Rifampisinli antitüberkülo tedavilerde izlenen trombositopeni. XXI. Ulusal Türk Tüberküloz ve Göğüs Hastalıkları Kongresi Kitabı 1996; 373-6.
  11. Covic A, Goldsmith DJ, Segall L, Stoicescu C, Lungu S, Volovat C, et al. Rifampicin-induced acute renal failure: A series of 60 patients. Nephrol Dial Transplant 1998;13:924-9.
  12. De Vriese AS, Robbrecht DL, Vanholder RC, Vogelaers DP, Lameire NH. Rifampicin-associated acute renal failure: Pathophysiologic, immunologic and clinical features. Am J Kidney Dis 1998;31:108-15.
  13. Levine M, Collin K, Kassen BO. Acute hemolysis and renal failure following discontinuous use of rifampin. DICP 1991;25:743-4. Worlledge S. Correlation between the presence of rifampicin-dependent antibodies and the clinical data. Scan