Journals / Genel Tıp Dergisi / 2005 / Cilt: 15 - Sayı: 4

Konya Fazilet Uluışık Sağlık Ocağı Bölgesinde 15-49 yaş grubu ev kadınlarında obezite prevalansı ve risk faktörleri

Pages
147–155
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Çevresel faktörler en önemli risk faktörleridir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Amaç: Bu araştırmada, Konya Fazilet Uluışık Sağlık Ocağı Bölgesi’ndeki 15-49 yaş grubu ev kadınlarında obezite prevalansı ve risk faktörlerinin belirlenmesi amaçlanmıştır.
📊
Key Findings & Data:Sağlık ocağı bölgesinde yaşayan 15-49 yaşındaki toplam 12447 kadın araştırmanın evrenini oluşturmuştur. 676 katılımcı, küme örnekleme yöntemi ile seçilmiştir.
💡
Conclusion & Impact:Çevresel faktörler en önemli risk faktörleridir.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:676 katılımcı
⚙️Variables:Anketler · Kadınlar · Obezite

Özet

Amaç: Bu araştırmada, Konya Fazilet Uluışık Sağlık Ocağı Bölgesi’ndeki 15-49 yaş grubu ev kadınlarında obezite prevalansı ve risk faktörlerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Yöntem: Araştırma, kesitsel tiptedir. Sağlık ocağı bölgesinde yaşayan 15-49 yaşındaki toplam 12447 kadın araştırmanın evrenini oluşturmuştur. 676 katılımcı, küme örnekleme yöntemi ile seçilmiştir. DSÖ kriterlerine göre, obezite değerlendirilmesinde VKİ (Vücut Kitle İndeksi) kullanılmıştır. VKİ ≥ 30 kg/m2 olanlar obez kabul edilmiştir. Verilerin analizinde ki kare testi, grup içi korelasyon, kappa tutarlık ve lojistik regresyon kullanılmıştır. Bulgular: Kadınlarda obezite prevalansı % 33.9 bulunmuştur. Kadınların VKİ ortalaması 28.0 ± 5.4 kg/m2‘dir. Kadınların yaş ortalaması 35.5 ± 8.3’tür. Kadınların % 2.8’i eğitimsiz, % 55.0’ı ilkokul mezunu, % 8.9’u ise üniversite mezunudur. Obezlerdeki risk faktörleri, 30 yaşın üstünde olmak, eğitim düzeyi ilkokul ve altında olmak, gebelik sayısının 3-4 arasında olması, gebelik sayısının 5 ve üzerinde olması, kronik hastalığı olması, birinci derece akrabada obezite olması, yemek yeme hızının “orta” olması, yemek yeme hızının “hızlı” olmasıdır. Sonuç: Kadınlar, kendi vücut ağırlıklarını ölçümle elde edilen vücut ağırlığından daha az olarak algılama eğilimindedirler. Bununla birlikte, pek çok kadın sağlık profesyonellerinden yardım almadan riskli yöntemlerle zayıflamaya çalışmaktadır. Obezite, 15-49 yaş grubu ev kadınlarında ciddi boyutlarda bir sorundur. Çevresel faktörler en önemli risk faktörleridir.

🔖

Cite This Article

KORUK, İ., ŞAHİN, T. K. (2005). Konya Fazilet Uluışık Sağlık Ocağı Bölgesinde 15-49 yaş grubu ev kadınlarında obezite prevalansı ve risk faktörleri. Genel Tıp Dergisi, Cilt: 15 - Sayı: 4, 147–155. https://ajindex.com/articles/224971

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (20)

  1. Kopelman PG. Fazla kilo ve obezitenin tanımı. İçinde: Obezite ve İlişkili Hastalıkların Tedavisi. Kopelman PG (ed). Çeviri: Dr. Murat Kahramanoğlu: İstanbul: And; 2003. p. 1-11
  2. Manson JE, Willett WC, Stampfer MJ, et al. Body Weight and mortality anong women. N Engl J Med 1995;333:677-85
  3. Flegal KM, Carroll MD, Ogden CL, Johnson CL. Prevalance and trends in obesity among US adults, 1999-2000. JAMA 2002;288:1723-7
  4. Tezcan S, Altıntaş H, Sönmez R, Akinci A, Doğan B, Çakır B at al. Cardiovascular risk factor levels in a lower middle-class community in Ankara, Turkey. Tropical Med Intern Health 2003;8:660-7
  5. Erem C, Yildiz R, Kavgaci H, Karahan C, Deger O, Çan G, et al. Prevalence of diabetes, obesity, and hypertension in a Turkish population (Trabzon city). Diabetes Res Clin Practice 200;54:203-8
  6. WHO MONICA Project: Risk Factors. Int J Epidemiol. 1989; 18(suppl. 1):46-55
  7. WHO. Diet, Nutrition and The Prevention of Chronic Disease. WHO Technical Report Series: 916 WHO. Geneva, 2003:54-9
  8. Filozof C, Gonzalez C. Predictors of weight gain: the biological-behavioural debate. Obes Rev 2000;1:21-6
  9. Allison DB, Saunders SE. Obesity in North America: An overview. Med Clin North Am 2000; 84: 305-32
  10. WHO. Physical Status: The Use and İnterpretation of Anthropometry. WHO Tech. Rep. Ser
  11. Geneva: 1995
  12. Korugan Ü. Dünya’da ve Türkiye’de Obezite Prevalansı. III. Uluslararası Beslenme ve Diyetetik Kongresi Kitabı 12-15 Nisan 2000. Ankara: 2001:109-11
  13. Brown JE, Kaye SA, Folsom AR. Parity-related weight change in women. Int J Obes Relat Metab Disord 1992;16:627-31
  14. Aykut M, Öztürk Y, Özer A, Aslan A. Erişkin Kadınlarda Şişmanlık Durumu ve Şişmanlığı Etkileyen Bazı Faktörler
  15. Ulusal Halk Sağlığı Kongre Kitabı, 23-28 Eylül 2002: Diyarbakır:744-47
  16. Vançelik S. Erzurum İli Pasinler Eğitim Araştırma Sağlık Grup Başkanlığı Bölgesinde 20 Yaş ve Üzeri Kadınlarda Obezite Prevalansı Ve Bazı Değişkenlerle İlişkisi (Uzmanlık Tezi). Erzurum: Atatürk Üniversitesi Tıp Fakültesi, 1999
  17. Başkal N. Obezite. Içinde: Erdoğan G (ed) Klinik Endokrinoloji. Ankara: 2003:325-53
  18. Dickey RA, Bray GA. Obesity. İn: Manual of Endocrinology and Metabolism. Lavin N (ed). 3th edition. Philadelphia: Lippincott Williams& Wilkins. 2002:510-9
  19. Lwanga SK, Lemeshow S. Sample size determination in health studies. Geneva: 1991. p. 1-29
  20. Hacettepe Üniversitesi Nüfus Etütleri Enstitüsü, Türkiye Nüfus ve Sağlık Araştırması, 2003. Hacettepe Üniversite