Journals / Gaziosmanpaşa Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi / 2007 / Cilt: 24 - Sayı: 2

A research on yield and antrachnose (Ascochyta rabiei) reaction of some chickpea (Cicer arietinum L.) cultivars under different environmental conditions

Bazı nohut (Cicer arietinum L.) çeşitlerinin farklı çevrelerde antraknoz (Ascochyta rabiei) 'a dayanımları ve tane verimleri üzerine bir araştırma

Pages
87–97
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Based on the results of this study, Akçin-91, Er-99 and Gokce can be the most suitable chickpea cultivars under Tokat conditions.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:This study was carried out to determine the reactions of chickpea cultivars to antrchnose at different locations and effects of location on yield.
📊
Key Findings & Data:Experiment was conducted with 15 chickpea cultivars (11 sertified and 4 local cultivar) at four different locations in 2001-2002.
💡
Conclusion & Impact:Based on the results of this study, Akçin-91, Er-99 and Gokce can be the most suitable chickpea cultivars under Tokat conditions.
🔬Design:Research Article
📍Scope:2001-2002 Verileri
⚙️Variables:çevresel faktörler · iklim faktörleri · nohut

Abstract

This study was carried out to determine the reactions of chickpea cultivars to antrchnose at different locations and effects of location on yield. Experiment was conducted with 15 chickpea cultivars (11 sertified and 4 local cultivar) at four different locations in 2001-2002. Experimental design was randomised block design with four replications. Disease reaction of the cultivar was evaluated by using 1-9 disease rating scale. Following agronomical data was obtained; Plant height, number of pots, seed, and yield per/plant, biological yield/da, yield/da, and one thousand seed weight. Results of the study showed that the antrachnose reaction of the cultivars was changed with location so the agronomical characteristics of the cultivars also varied with location. Increase in disease severity was reduced the yield significantly. None of the cultivar tested had resistance to antrachnose at four location, but Akçin-91 was the most tolerant cultivar to the disease. Based on the results of this study, Akçin-91, Er-99 and Gokce can be the most suitable chickpea cultivars under Tokat conditions.

Özet

Bu çalışmada farklı nohut çeşitlerinin değişen çevrelerde antraknoza karşı olan dayanımları ile tane verimlerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Araştırma, dört çevrede (Tokat-Tahtoba, Tokat-Pazar, Tokat-Zile ve Amasya-Gökhöyük) 15 nohut çeşidi (11 tescilli ve 4 yerel çeşit) ile 2001-2002 yıllarında yürütülmüştür. Tarla denemeleri tesadüf blokları deneme deseninde 4 tekerrürlü olarak düzenlenmiştir. Denemelerde antraknoz değerlendirmeleri için 1-9 skalası kullanılmış ve bitki boyu, bitkide bakla sayısı, bitkide tane sayısı, bitkide tane verimi, dekara biyolojik verim, dekara tane verimi ve bin tane ağırlığı özellikleri incelenmiştir. Bitkisel özelliklerdeki değişimler üzerinde çeşit ve çevrenin yanı sıra antraknoz hastalığının da önemli derecede etkisi olmuştur. Dekara tane verimi yıllara ve çevreler göre değişmiş antraknozun yoğun olduğu alanlarda önemli derecede düşüşler sergilemiştir. Tüm çevrelerde tam dayanıklılık sergileyen bir tescilli çeşidin olmaması, yerel çeşitlerinde daha çok populasyon niteliğinde olmalarından dayanımlılık derecelerinin farklılıklar sergilemesi; antraknoza dayanımlılık konusunda yeni genotiplerle yeni çalışmalar düzenlemesini gerektirmektedir. Bu çalışmanın sonucuna göre en yüksek dekara tane verimini vermesi ve antraknoza da toleranslı bir çeşit olması nedeniyle Akçin-91, Er-99 ve Gökçe çeşitleri Tokat ve yöresi için uygun çeşit olarak tavsiye edilebilir.

🔖

Cite This Article

DÜZDEMİR, O., AKDAĞ, C., YANAR, Y. (2007). A research on yield and antrachnose (Ascochyta rabiei) reaction of some chickpea (Cicer arietinum L.) cultivars under different environmental conditions. Gaziosmanpaşa Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Cilt: 24 - Sayı: 2, 87–97. https://ajindex.com/articles/224652

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (13)

  1. Açıkgöz, N. ve Açıkgöz, N., 1994. Nohutta Farklı Ekim Zamanı ve Çeşitlerde Verimin Oluşumunda Etkili Olan Özelliklerin Path Analizi İle İrdelenmesi. Agronomi Bildirileri Cilt I., Tarla Bitkileri Kong., 25-29
  2. Nisan, İzmir, 121-125.
  3. Açıkgöz, N. ve Kıtıkı, A., 1994. Nohutta F2 ve F3 Generasyonlarında Bazı Özellikler Arasındaki Korelasyonların Saptanması. Agronomi Bildirileri Cilt I., Tarla Bitkileri Kong., 25-29
  4. Nisan, İzmir, 126-129.
  5. Adhikari, G. and Pandey, M.P., 1983. Genetic Variability in Some Quantitive Characters and Scope for Improvment in Chickpea. ICN.7, December,1982, 4-5.
  6. Akçin, A., 1988. Yemeklik Dane Baklagiller. S.Ü. Ziraat Fakültesi Yayınları No: 8, Konya. Akdağ, C. ve Engin, M., 1987. Ekim Sıklığının Tokat Yöresinde Üç Nohut (C. arietinum L.) Çeşidinde Verim ve Verim Unsurlarına Etkileri Üzerinde Bir Araştırma. C.Ü. Tokat Ziraat Fakültesi Dergisi, 3(1): 103-114,
  7. Tokat. Akdağ, C. ve Şehirali, S., 1992. Nohut (Cicer arietinum L.) da Özellikler Arası İlişkiler ve Path Katsayısı Analizi Üzerinde bir Araştırma. Doğa, 16: 763-772.
  8. Akdağ, C., 2001. Tokat’ta Yüksek Verim Sağlayacak Nohut Çeşitleri İle Ekim Zamanlarının Belirlenmesi. GOÜ Ziraat Fakültesi Yayınları No: 59, Araştırma Serisi No: 19, Tokat. Anlarsal, E., Yücel, C. ve Özveren, D., 1999. Çukurova Koşullarında Bazı Nohut (Cicer arietinum L.) Hatlarının Verim ve Verimle İlgili Özelliklerinin Saptanması Üzerinde Bir Araştırma. Türkiye 3. Tarla Bitkileri Kong., 15-18
  9. Kasım, Cilt III, Adana, 342-347 Anonim, 2006a. httpwww.fao.org Azkan, N. 1989. Yemeklik Tane Baklagiller. U.Ü. Ziraat Fakültesi Ders Notları No: 40, Bursa. Azkan, N., Kaçar, O., Doğangüzel, E., Sincik, M. ve Çöplü, N., 1999. Bursa Ekolojik Koşullarında Farklı Ekim Zamanlarının Nohut Hat ve Çeşitlerinde Verim ve Verim Öğeleri Üzerine Etkileri. Türkiye 3. Tarla Bitkileri Kong., 15-18
  10. Kasım, Cilt III, Adana, 318-323
  11. Bozoğlu, H., 1995. Kuru Fasulyede (Phaseolus vulgaris L.) Bazı Tarımsal Özelliklerinin Genotip x Çevre İnteraksiyonu ve Kalıtım Derecelerinin Belirlenmesi Üzerine Bir Araştırma. O.M.Ü. F.B.E., Basılmamış Doktora Tezi, Samsun. Düzgüneş, O., Kesici, T., Kavuncu, O. ve Gürbüz, F., 1987. Araştırma ve Deneme Metotları. A.Ü. Ziraat Fakültesi Yayınları No: 1021, Ankara.
  12. Dolar, F.S. and Gürcan, A., 1992. Determination of Resistance of Chickpea (Cicer arietinum L.) Cultivars to Ascochyta rabiei (Pass.) Labr. in Turkey. J. Turkish Phytopathology, 19(2-3).
  13. Eser, D, Geçit, H.H. and Emeklier, H.Y., 1991. Evaluation of Germplasm of Chi