Journals / Gaziosmanpaşa Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi / 2015 / Cilt: 32 - Sayı: 2

Organic Production Potential of Honey and Other Bee Products of Beekeeping Enterprises in the Central District of Tokat Province

Tokat İli Merkez İlçede Arıcılık Yapan İşletmelerde Bal ve Diğer Arı Ürünlerinin Organik Üretim Potansiyeli

Pages
14–23
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

The research results showed that numbers of colonies, beekeeping in the region, producers beekeeping related source tracker, Beekeepers Union significantly influence organic production making.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:This study was interviewed with all beekeepers registered to the farmer registration system, in the Central District of Tokat Province.
📊
Key Findings & Data:Data were collected from 114 apiculture farms by direct personal interwiew.
💡
Conclusion & Impact:The research results showed that numbers of colonies, beekeeping in the region, producers beekeeping related source tracker, Beekeepers Union significantly influence organic production making.
🔬Design:Modeling & Simulation
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Organik · Bal · Arıcılık

Abstract

This study was interviewed with all beekeepers registered to the farmer registration system, in the Central District of Tokat Province. Data were collected from 114 apiculture farms by direct personal interwiew. Research result showed that %56,48 of the producers involved in the research want to make organic production.Moreover, %75,45 of the producers involved in the research have course document and %61,82 of the producers are members of beekeepers union. Averege honey production per colonie was determined as 18,79 kg. It was determined that beekeepers have faced some problems in production, marketing, disease and pest management ,etc. Chi-square and Probit Models were used as Statistical analysis of data. There is a statistically significant relation between education level, age of producers, number of colonies and having course document and organic production level. The research results showed that numbers of colonies, beekeeping in the region, producers beekeeping related source tracker, Beekeepers Union significantly influence organic production making.

Özet

Bu araştırmada, Tokat İli Merkez İlçe’de arıcılık yapan işletmelerin mevcut durumları ve karşılaştıkları sorunlar belirlenmiş, arı yetiştiricilerinin organik arı ürünleri üretimine yakınlık düzeyleri belirlenmeye çalışılmıştır. Araştırmada kullanılan veriler, yörede arıcılık yapan 114 adet işletmeden anket yöntemi ile elde edilmiştir. Araştırma sonuçları, üreticilerin % 56,48’inin organik üretim yapmak istediklerini göstermektedir. Üreticilerin % 75,45’inin arıcılık kurs belgesi vardır ve % 61,82’si arıcılar birliğine üyedir. Kovan başına ortalama bal verimi 18,79 kg olarak belirlenmiştir. Üreticiler üretim, pazarlama, hastalık ve zararlılarla mücadele ve diğer bazı sorunlarla karşılaşmaktadırlar. Araştırmada verilerin istatistiksel analizlerinde khi kare testi ve Probit Model kullanılmıştır. Arı üreticilerinin eğitim düzeyleri, yaşları, kovan sayıları ve kurs belgesi olmasıyla organik üretim puan düzeyleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki vardır. Sonuçlar, kovan sayısı, arıcılığın yapıldığı yer, arıcılıkla ilgili kaynak takibi ve Arıcılar Birliğine Üyelik değişkenlerinin, organik üretim yapma üzerine önemli etkiye sahip olduğunu göstermiştir.

🔖

Cite This Article

ÇİVİ, F. Y., ORUÇ, E. B. (2015). Organic Production Potential of Honey and Other Bee Products of Beekeeping Enterprises in the Central District of Tokat Province. Gaziosmanpaşa Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Cilt: 32 - Sayı: 2, 14–23. https://ajindex.com/articles/224538

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (18)

  1. Anonymous (1993).Codex, Alimentarius Standard for Honey. Ref. Nr. CL. 14-SH. FAO and WHO, Rome. Anonymous (1998).
  2. EC.European Community. Anonymous (2000). IFOAM. International Federation of Organic Agriculture Movements. Anonim (2013a). Organik Arı Yetiştiriciliği. Arıcılık ve Arı Yetiştiriciliği Hakkında, http://keyifteyiz.biz /kyf_hayvansaluretim-(Erişim tarihi:06.09.2013)
  3. Anonim (2012). Organik Arıcılık. Arıcılık Araştırma istasyonu Müdürlüğü, AAİM, 2012.
  4. Burucu V (2008). Arıcılığın Ülke ve Tokat Ekonomisine Katkısı,shttp:// www.ziraatciler.com (Erişim tarihi: 21.10.2013)
  5. Doğaroğlu M (2007). Çiçekten Sofraya Balın Öyküsü Editör: Pirim, N., Yapı Kredi Yayınları-2593, 1.Baskı,
  6. İstanbul.
  7. FAO (2012).
  8. Ticaret Raporu. Genç F (1993).Arıcılığın Temel Esasları. Atatürk Üniversitesi,
  9. Ziraat Fakültesi. Zootekni Bölümü, Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Yayınları, No:149, Erzurum. Gül A Şahinler N Akyol E ve Şahin A (2005).Organik Arı Yetiştiriciliği. Mustafa Kemal Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 10 (1-2):63-70, Hatay. Köseoğlu M Yücel B Saner G ve Doğaroğlu M (2008).Türkiye Arıcılığının Güncel Durum Analizi. Hasat Hayvancılık Dergisi, Sayı:281:52-61. Marangoz M Yeşildağ B ve Arıkan Saltık I (2012). Arı Ürünlerinin Pazarlanmasında Ortak Marka Oluşturma Stratejisi. Editör: Bozyer Ü., Uluslararası Muğla Arıcılık ve Çam Balı Kongresi, 01-04 Kasım 2012, Muğla, 443: 225-237.
  10. Mutlu S (2007). Gıda Güvenirliği Açısından Tüketici Davranışları (Adana Kentsel Kesimde Kırmızı Et Tüketimi Örneği). (Yayınlanmamış Doktora Tezi), Çukurova Üniversitesi,
  11. Fen Bilimleri Enstitüsü, Tarım Ekonomisi Anabilim Dalı, Adana. Parlakay O ve Esengün K (2005). Tokat İli Merkez İlçede Arıcılık Faaliyetinin Ekonomik Analizi ve İşletmecilik Sorunları, GOÜ. Ziraat Fakültesi Dergisi, 22 (1), 21-30. Saner G Yücel B Yercan M Karaturhan B Engindeniz S Çukur F ve Köseoğlu M (2011).Organik ve Konvansiyonel Bal Üretiminin Teknik ve Ekonomik Yönden Geliştirilmesi ve Alternatif Pazar Olanaklarının Saptanması Üzerine Bir Araştırma: İzmir İli Kemalpaşa İlçesi Örneği. T.C. Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı, Tarımsal Ekonomi ve Politika Geliştirme Enstitüsü, Yayın No:195, Ankara.
  12. Silici S ve Özkök D (2011). Bal Arısı Biyolojisi ve Yetiştiriciliği. Editör: Silici, S., 2. Baskı,
  13. Efil Yayınevi.
  14. Sorkun K (2008).Türkiye’nin Nektarlı Bitkileri, Polenleri ve Balları. Palme Yayıncılık. 2008.
  15. TUİK (2012).
  16. Tarım İstatistikleri Özeti, Türkiye İstatistik Kurumu Matbaası, Ekim, 2012,
  17. Ankara.
  18. Uygur ŞÖ (2005).