AI Summary & Key Takeaways
AI InsightAccording to the results obtained, Altıntaç 95 and Dumlupınar from cultivars, Gdem-12 and Hat-20 from lines were prominent in terms of yield and quality in Tokat-Zile conditions.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
The research was conducted to determine yield, yield components and some quality characters of different durum wheat genotypes in Tokat-Zile conditions during 2013-2014 and 2014-2015 growing seasons. In the study, 4 durum wheat (Triticum durum L.) lines and 16 durum wheat cultivars were used. The experiment was designed as a Randomized Complete Block Design with three replications. Seeds were sown with a density of 500 plants per square meter. Fertilizer rates were applied as 10 kg N and 6 kg P2O5 per decare. While half of the nitrogen and all of the phosphorus was applied at sowing, the other half of the nitrogen was applied prior to jointing stage. In the research the average of genotypes heading period 167.9 day, the number of spike per square meter 434 number, plant height 82.2 cm, spike length 5.9 cm, the number of kernels per spike 31 number, single spike yield 1.60 g, thousand-seed weight 47 g, test weight 80.3 kg, grain yield 403.5 kg/da, harvest index 39.8%, vitreousness 93.7%, sedimentation value 21.4 ml and protein content 12.4% was determined. Significant differences were determined among genotypes in investigated traits. Also, significant differences were determined among years in terms of other investigated traits except for spike length, thousand-seed weight, test weight and protein content. According to the averages of a two-year; the highest grain yield (461.5 kg/da) were obtained from cultivar Altıntaç 95, while cultivar Uniya were obtained the lowest grain yield (342.8 kg/da). According to the results obtained, Altıntaç 95 and Dumlupınar from cultivars, Gdem-12 and Hat-20 from lines were prominent in terms of yield and quality in Tokat-Zile conditions.
Özet
Araştırma farklı makarnalık buğday genotiplerinin verim, verim unsurları ve bazı kalite özelliklerini belirlemek amacıyla 2013-2014 ve 2014-2015 yetiştirme dönemlerinde Tokat-Zile'de yürütülmüştür. Araştırmada 4 adet makarnalık buğday (Triticum durum L.) hattı ve 16 adet makarnalık buğday çeşidi kullanılmıştır. Deneme Tesadüf Blokları Deneme Desenine göre üç tekerrürlü olarak kurulmuştur. Ekim sıklığı m2'de 500 bitki olacak şekilde ayarlanmış olup dekara 10 kg N ve 6 kg P2O5 hesabıyla gübre verilmiştir. Azotun yarısı ve fosforun ise tamamı ekimle birlikte verilmiş olup, azotun geri kalan kısmı ise sapa kalkma dönemi öncesinde verilmiştir. Çalışmada genotiplerin ortalama başaklanma süresi 167.9 gün, metrekarede başak sayısı 434 adet, bitki boyu 82.2 cm, başak uzunluğu 5.9 cm, başakta tane sayısı 31 adet, tek başak verimi 1.60 g, bin tane ağırlığı 47 g, hektolitre ağırlığı 80.3 kg, tane verimi 403.5 kg/da, hasat indeksi % 39.8, camsılık oranı % 93.7, sedimantasyon değeri 21.4 ml ve protein içeriği % 12.4 olarak belirlenmiştir. İncelenen özellikler bakımından genotipler arasında önemli farklılıklar bulunmuştur. Ayrıca başak uzunluğu, bin tane ağırlığı, hektolitre ağırlığı ve protein içeriği dışında incelenen diğer özellikler bakımından yıllar arasında önemli farklılıklar tespit edilmiştir. İki yıllık ortalamalara göre; en yüksek tane verimi 461.5 kg/da ile Altıntaç 95 çeşidinden en düşük tane verimi ise 342.8 kg/da ile Uniya çeşidinden elde edilmiştir. Elde edilen sonuçlara göre Tokat-Zile koşullarında çeşitlerden Altıntaç 95 ve Dumlupınar, hatlardan Gdem-12 ve Hat-20 verim ve kalite bakımından ön plana çıkmıştır.