AI Summary & Key Takeaways
AI InsightDW MRI may be contribute to difference between typical and atypical meningiomas.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objective: The purpose of this study was to determinate the contribution of diffusion-weighted (DW) magnetic resonance imaging (MRI) to the differentiation of atypical and typical meningiomas and to the determination of histological subtypes of typical meningiomas. Materials and Methods: Fourteen patients (age range between 37-77) with meningiomas were included to this study. Using routine MRI sequences, meningiomas were diagnosed and DW images were performed using factor of b-0 and b-1000. Apparent diffusion coefficient (ADC) values were measured in the lesion, normal area of parenchyma and peritumoral edema. Student t-test was used for statistical analysis. P<0.05 was considered significant. Results: ADC value of atypical case was 0.27x10-3 mm2/sec. This value was lower than ADC values of typical meningiomas and normal parenchymal area. Mean ADC value of typical cases was 1.08x10-3 mm2/sec. The difference between the subtypes of typical meningiomas was insignificant. Also, the difference between ADC values of peritumoral edema and lesions was insignificant. ADC values of typical meningiomas were higher than ADCvalues of normal area and these values were statistically significant. Conclusion: Typical meningiomas had higher ADC values than atypical case. DW MRI may be contribute to difference between typical and atypical meningiomas.
Özet
Amaç: Çalışmanın amacı atipik ve tipik menenjiomların ayrımında ve tipik menenjiomların alt tiplerinin ayrımında difüzyon ağırlıklı (DA) manyetik rezonans görüntüleme (MRG)'nin tanıya olan katkılarını saptamaktır. Gereç ve Yöntem: Yaşları 34 ile 77 yaş arasındaki değişen 14 menenjiom olgusu çalışmaya dahil edildi. Rutin MRG sekansları ile menenjiomlar tanımlandı ve b-0, b-1000 faktör değerlerinde DA MRG sekanslar elde edildi. Lezyon içerisinden, lezyon komşuluğundaki normal parankim alanından ve peritümöral ödemden aşikar difüzyon katsayısı (ADC) ölçümleri yapıldı. Student t-testi kullanılarak istatistiksel analiz yapıldı. P<0.05 anlamlı kabul edildi. Bulgular: Atipik olgunun ADC değeri 0.27x10-3 mm2/saniye olarak bulundu. Bu değer normal parankimden elde edilen ADC değerinden ve tipik menenjiomların ADC değerinden daha düşüktü. Tipik Menenjiomların ortalama ADC değerleri 1.08x10-3 mm2/saniye olarak bulundu. Tipik Menenjiomların subtipleri arasında istatistiksel olarak belirgin farklılık saptanmadı. Yine lezyon çevresindeki ödem alanı ile lezyondan ölçülen ADC değerleri arasındaki farklılık istatistiksel olarak anlamlı değildi. Ancak tipik Menenjiomların ADC değeri normal alandan yapılan ADC değerinden yüksek olup bu farklılık istatistiksel olarak anlamlıydı. Sonuç: Tipik menenjiomlar atipik menenjiomdan daha yüksek ADC değerine sahiptir. DA MRG atipik ve tipik Menenjiomların ayrımında katkıda bulunabilir.