AI Summary & Key Takeaways
AI InsightIn DLBCL, with or without subclassification, no correlation was found between survival and p53, bcl-2 expression and mitotic activity.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
The aim of this study is to assess the antiapoptotic bcl-2 gene protein and p53 tumor supressor gene protein immunoreactivity difference between the morphological variants and subtypes of diffuse large B cell Iymphoma (DLBCL) and the relationship between the aforementioned proteins, mitotic activity and survival.In this retrospective study, we examined the pathologic material which were diagnosed as non-Hodkin Iymphoma (NHL) from January 1995 to December 2001 in our pathology department. Among these Iymphomas, 123 cases were diagnosed as DLBCL. Of 123 cases, we were able to analyze the morphological variants and subtype, mitotic activity and the expression of p53 and bcl-2 proteins in only 53 cases of which in 31 cases clinical data were available. We examined the relation of aforementioned parameters and survival of these 31 cases. The diagnosis of DLBCL was established according to the criteria referred in World Health Organization (WHO) classification. Of 53 cases, 22 (41.5%) were centroblastic, 13 (24.5%) anapiastic, 7 (13.3%) immunoblastic, 6 (11.3%) T cell rich B cell Iymphoma (TCRBCL) and 5 (9.4%) primary mediastinal B cell Iymphoma (PMBCL). We had no cases diagnosed as plasmablastic Iymphoma and lymphomatoid granulomatosis. We found some relationships between the morphological variants and subtype of DLBCL and mitotic activity, the expression of p53 and bcl-2 proteins: The expression of p53 protein was observed more frequently in anapiastic Iymphomas compared to TCRBCL (92.3% versus 16.7%, p< 0.0008). The expression of bcl-2 protein was observed more frequently in immunoblastic Iymphoma compared to anapiastic Iymphoma (85.7% versus 53.8%, p< 0.001). In centroblastic Iymphoma, median mitotic activity was higher and mitotic figures higher than 20 were observed more frequently. In DLBCL, with or without subclassification, no correlation was found between survival and p53, bcl-2 expression and mitotic activity.
Özet
Bu çalışmada, antiapopitotik bcl-2 gen ve p53 tümör supresör gen proteinlerinin, diffüz büyük B hücreli lenfomaların (DBBHL) morfolojik varyantları ve alt gruplarındaki immunreaktivite farklılıklarının değerlendirilmesi ve sözü edilen proteinler ve mitoz sayısı ile olguların sağ kalım süresi arasındaki ilişkinin ortaya konması amaçlanmıştır. Retrospektif çalışmamızda, ana bilim dalımızda 1995 yılı Ocak ayı ve 2001 yılı Aralık ayı arasında non-Hodgkin Işnfoma tanısı almış materyalimiz gözden geçirilmiş ve DBBHL tanısı almış 123 olgu saptanmıştır. Bunlardan yalnızca 53 olgu morfolojik varyant ve alt grup ve mitoz yanı sıra p53 ve bcl-2 immunohistokimyasal özellikleri bakımından değerlendirilmiştir. Elli altı olgunun 31'inin klinik takibi elde edilebilmiş olup, bu olgular yukarıda sözü edilen parametreler yanı sıra sağ kalım süreleri bakımından da değerlendirilmiştir.53 olgu Dünya Sağlık Örgütü (WHO) sınıflamasındaki kriterlere göre morfolojik varyant ve alt gruplara ayrılmış ve 22'si (%41.5) sentroblastik, 13'ü (%24.5) anaplastik, 7'si (%13.3) immunoblastik, 6'sı (%11.3) T hücreden zengin B hücreli lenfoma (THZBHL) ve 5'i (%9.4) primer mediastinal B hücreli lenfoma olarak değerlendirilmiştir. Plazmablastik lymphoma ve lenfomatoid granülomatozis tanısı alan morfolojik varyantlar saptanmamıştır. P53 ekspresyonu anaplastik lenfomada (%92.3), THZBHL (%16.7) ile karşılaştırıldığında yüksek oranda saptanmıştır (p < 0.0008 ). Bcl-2 ekspresyonu immunoblastik lenfomada (%85.7), anaplastik lenfoma ile karşılaştırıldığında yüksek oranda saptanmıştır. Sentroblastik lenfomada ortalama mitoz oranı ve 20'nin üzerinde mitoz değeri diğer lenfomalara göre yüksek bulunmuştur. Morfolojik varyantlar ve alt gruplara ayrılmaksızm genel olarak DBBHL'lar yanısıra morfolojik varyantlar ve alt gruptaki p53, bcl-2 ve mitoz değerlerinin sağ kalım süresini etkilemediği belirlenmiştir.