AI Summary & Key Takeaways
AI InsightConclusion: Our results indicate the hepatotoxicity potential of nimesulide and that oxidative stress might play a role for the development of liver injury in female rats.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Aim: Several cases of severe liver injury have been reported following the administration of nimesulide. The exact mechanism of hepatotoxic effect of nimesulide is yet to be clarified. The reactive metabolites that induce oxidative stress, has been suggested to be responsible for the liver damage as a result of the drug administration. However, it is well known that nimesulide has antioxidant activity as a consequence of its free radical scavenging activity. In this study, we aimed to investigate the hepatotoxic effect of nimesulide, the relationship of drug-induced liver damage and oxidative stress as well as antioxidant enzyme activities. Material and Method: Adult female rats were treated with nimesulide at doses of 2X2.5 (Group I) or 2X5.0 mg/kg/day (Group II) by intragastric gavage for 14 days. Control rats (Group K) received only 0.5 % carboxymethyl cellulose (CMC). Hepatotoxicity was monitored by histopathological evaluation of the livers and by measuring plasma malondialdehyde (MDA) level and serum biomarkers. Erythrocyte antioxidant enzymes activities were determined. Results: Nimesulide treatment caused significant increases in plasma MDA levels in both groups. Serum AST activities in Group I, and serum ALP activities in both nimesulide-treated groups, were significantly higher compared to Group K. In regard to antioxidant enzymes, a significant increase in the activity of catalase was observed in Group II. Histopathological examination of livers revealed mild to moderate damage, particularly in the rats treated with high dose of nimesulide. Conclusion: Our results indicate the hepatotoxicity potential of nimesulide and that oxidative stress might play a role for the development of liver injury in female rats.
Özet
Amaç: Nimesulid verilisinden sonra ciddi karaciğer hasarının görüldüğü çesitli olgular rapor edilmistir. Nimesulidin hepatotoksik etki mekanizması tam olarak aydınlatılmamıstır. Hasar olusumundan oksidatif strese neden olan reaktif metabolitleri sorumlu tutulmaktadır. Ancak nimesulidin serbest radikalleri temizleyici özelliği nedeniyle antioksidan aktivite gösterdiği de bilinmektedir. Bu nedenle çalısmamızda, nimesulidin hepatotoksik etkisini ve hasar olusumunda oksidatif stres ile antioksidan enzim aktivitelerinin iliskisini arastırmayı amaçladık. Gereç ve Yöntem: Nimesulid, yetiskin disi sıçanlara intragastrik gavajla, 2X2.5 (Grup I) ve 2X5.0 (Grup II) mg/kg/gün dozlarda, 14 gün süreyle uygulanmıstır. Kontrol grubunu olusturan sıçanlara (Grup K) yalnızca % 0.5’ lik karboksimetil selüloz (CMC) verilmistir. Hepatotoksisite değerlendirmesi için karaciğer dokuları histopatolojik olarak incelenmis, plazma malondialdehid (MDA) düzeyi ve serum göstergeleri ölçülmüstür. Eritrosit antioksidan enzim aktiviteleri tayin edilmistir. Bulgular: Nimesulid uygulaması, her iki grupta da plazma MDA düzeylerinde anlamlı artıslara neden olmustur. Serum AST aktiviteleri Grup I’ de, serum ALP aktiviteleri ise nimesulid uygulanan her iki grupta, kontrol grubuna göre anlamlı düzeyde yüksek bulunmustur. Antioksidan enzimlerden yalnızca katalaz enzim aktivitesi Grup II’ de artmıstır. Karaciğerlerin histopatolojik incelemesi, yüksek doz nimesulid uygulanan sıçanlarda daha belirgin olmak üzere, hafiften orta dereceye değisen siddette hasar olustuğunu göstermektedir. Sonuıç: Bulgularımız, yetiskin disi sıçanlarda nimesulidin hepatotoksik etki potansiyeline sahip olduğunu ve hasar olusumunda oksidatif stresin rolü olabileceğini göstermektedir.