AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThese data support the development of further studies examining the effects of these iron preparations at low dosage and long duration on the effects of lymphocyte subpopulation.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objective: The aim of this study was to compare the effects of iron sucrose and iron dextran on the distribution and function of peripheral lymphocytes in healthy rats. Methods: 18 Wistar albino rats were divided into three groups. Group 1: control, group 2: iron sucrose and group 3: iron dextran group. Saline, iron sucrose and iron dextran were given as 1 ml/kg and 10 mg/kg intravenously to control, iron sucrose and iron dextran group, respectively. Peripheral blood samples were collected before injection and at 3, 6 and 24 hours after injection for flow cytometric and biochemical analysis. Demir Sükroz Ve Demir Dekstran'ın Sıçanlarda Periferik Kanda Lenfosit Dağılım Ve İşlevleri Üzerine Olan Etkilerinin Karşılaştırılması Results: The percentage of T suppressor lymphocytes in iron sucrose group showed significant increase at 6 and 24 hours, compared to control group. The percentage of T helper lymphocytes, activated T lymphocyte (CD3+/CD25+), antigen presenting cells and B lymphocyte, the ratio of CD4+ to CD8+ and IFN-? level were found to be significantly decreased in iron sucrose group, compared to control and iron dextran group. Iron and transferrin saturation levels were significantly higher in iron sucrose group than others. Conclusion: This study showed that, iron sucrose, compared to iron dextran, had a negative effect on distribution of lymphocytes in healthy rats. These data support the development of further studies examining the effects of these iron preparations at low dosage and long duration on the effects of lymphocyte subpopulation.
Özet
Amaç: Bu çalışmanın amacı, demir sükroz ve demir dekstranın sağlıklı sıçanlarda lenfosit dağılımı ve işlevleri üzerine olan etkilerinin karşılaştırılmasıdır. Yöntemler: Çalışmaya 18 Wistar albino sıçan alındı. Sıçanlar, kontrol (Serum fizyolojik; SF) (n=6), Demir Sükroz (DS) (n=6) ve Demir Dekstran (DD) uygulanan grup olmak olmak üzere 3'e ayrıldı. 1 ml/kg SF, 10 mg/kg DS ve DD, intravenöz yol ile sırasıyla kontrol, DS ve DD gruplarına verildi. Akım sitometrik ve biyokimyasal analizler için enjeksiyon öncesi ve enjeksiyondan sonra 3., 6. ve 24. saatlerde kan örnekleri alındı. Bulgular: Sitotoksik T lenfosit yüzdesinde, DS grubunda kontrol grubuna göre 6. ve 24. saatlerde anlamlı artış saptandı. T helper lenfositlerde, CD4+/CD8+ oranında, aktive T lenfosit (CD3+/CD25+), antijen sunan hücre ve B lenfosit yüzdesinde ayrıca IFN-? seviyesinde ise DS grubunda kontrol ve DD grubuna göre anlamlı olarak düşme saptandı. Demir ve transferrin satürasyonu, DS grubunda, DD ve kontrol grubuna göre anlamlı olarak yüksek saptanmıştır. Sonuç: Sağlıklı sıçanlarda yapılan bu çalışma sonucunda demir sükrozun demir dekstrana göre lenfosit dağılımını ve fonksiyonunu daha fazla olumsuz olarak etkilediği saptanmıştır. Bununla birlikte sayılan etkiler kısa süreli etkiler olup sonuçların kliniğe uyarlanabilmesi için bu demir preparatlarının daha düşük dozlarda ve uzun dönem etkilerini inceleyen çalışmalara ihtiyaç vardır.