Journals / Avrasya Uluslararası Araştırmalar Dergisi / 2018 / Cilt: 6 - Sayı: 13

MESNEVİ’DEKİ HİKÂYELERİN EĞİTİMDE ÖRNEKOLAY YÖNTEMİ VE BAĞLAM TEMELLİ ÖĞRENME YAKLAŞIMI KAPSAMINDA DEĞERLENDİRİLMESİ (YÖNETİM BİLİMİ İÇİN SEÇİLMİŞ ÖRNEKLER)

Pages
63–79
Publication Date
2018-05-30
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu çalışmada, Mesnevi’de esas alınan hikâye yönteminin, çağdaş öğretim yöntemleri arasında yer alan örnek olay yöntemi ve bağlam temelli öğrenme yaklaĢımı ile karĢılaĢtırılması ve bazı hikâyelerin yönetim bilimi açısından değerlendirilmesi amaçlanmaktadır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Öz Mevlana’nın eserlerinde hikâyeleri bir öğretim yöntemi olarak kullanmasındaki amacı, insanların anlamakta zorlanacakları soyut gerçekleri onların kolaylıkla anlayabilecekleri seviyeye indirgemektir.
📊
Key Findings & Data:Mevlana’nın hikâyelerinde çocuk, genç, yetiĢkin, yaĢlı, erkek, kadın, kentli, köylü, dilenci, hırsız, cariye, berber, papağan terbiyecisi, kervancı, padişah, vezir, âlim, müderris, fakih, derviş, papaz, Yahudi, Hıristiyan, Müslüman, Mecusi vb. toplumun bütün kesimlerinden, farklı çevrelerden seçilen tipler, aktarılan bilginin “herkese” açık olduğunun göstergesidir.
💡
Conclusion & Impact:Bu çalışmada, Mesnevi’de esas alınan hikâye yönteminin, çağdaş öğretim yöntemleri arasında yer alan örnek olay yöntemi ve bağlam temelli öğrenme yaklaĢımı ile karĢılaĢtırılması ve bazı hikâyelerin yönetim bilimi açısından değerlendirilmesi amaçlanmaktadır.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Anahtar Kelimeler Mesnevi · Mevlana · Hikâye yöntemi

Özet

Öz Mevlana’nın eserlerinde hikâyeleri bir öğretim yöntemi olarak kullanmasındaki amacı, insanların anlamakta zorlanacakları soyut gerçekleri onların kolaylıkla anlayabilecekleri seviyeye indirgemektir. Mevlana’ya göre hikâyeler, mana tohumunun içinde dinlendiği ölçekler gibidir. Hikâyeler, tıpkı limana ulaşıncaya kadar ihtiyaç duyulan deniz fenerlerine benzerler. Hikâyeler, insana sonsuz bahçeden haberler veren semavî elmanın kokusu gibidirler. Hikâyeler gerçeğe açılan birer penceredir. Mevlana’nın hikâyeler yoluyla eğitim anlayıĢı çağdaĢ öğretim yöntemleri arasında yer alan örnek olay yöntemi ile örtüşmektedir. Mevlana’nın hikâyelerinde çocuk, genç, yetiĢkin, yaĢlı, erkek, kadın, kentli, köylü, dilenci, hırsız, cariye, berber, papağan terbiyecisi, kervancı, padişah, vezir, âlim, müderris, fakih, derviş, papaz, Yahudi, Hıristiyan, Müslüman, Mecusi vb. toplumun bütün kesimlerinden, farklı çevrelerden seçilen tipler, aktarılan bilginin “herkese” açık olduğunun göstergesidir. Bu yaklaşım, eğitimde son zamanlarda önerilen bağlam temelli öğrenme yaklaĢımını çağrıĢtırmaktadır. Bu çalışmada, Mesnevi’de esas alınan hikâye yönteminin, çağdaş öğretim yöntemleri arasında yer alan örnek olay yöntemi ve bağlam temelli öğrenme yaklaĢımı ile karĢılaĢtırılması ve bazı hikâyelerin yönetim bilimi açısından değerlendirilmesi amaçlanmaktadır.

🔖

Cite This Article

İPEK, C. (2018). MESNEVİ’DEKİ HİKÂYELERİN EĞİTİMDE ÖRNEKOLAY YÖNTEMİ VE BAĞLAM TEMELLİ ÖĞRENME YAKLAŞIMI KAPSAMINDA DEĞERLENDİRİLMESİ (YÖNETİM BİLİMİ İÇİN SEÇİLMİŞ ÖRNEKLER). Avrasya Uluslararası Araştırmalar Dergisi, Cilt: 6 - Sayı: 13, 63–79. https://ajindex.com/articles/221706

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (8)

  1. ACAR, B. ve Yaman, M. (2011). Bağlam temelli öğrenmenin öğrencilerin ilgi ve bilgi düzeylerine etkisi, Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 40, 01-10.
  2. AKARPINAR, B. (2005) Mevlâna Celâleddin Rûmî’nin Mesnevi ve Rubâiyyat’ında “meyve” ve “üzüm” sembolleri, Bilig, 32, 145-164.
  3. AKSOY, M. (2007). Mevlana mesnevi'sinin yaygın olarak okunmasına ontolojik bir yaklaĢım, Türk Kültürü Ve Hacı Bektaş Veli Araştırma Dergisi (www.hbvdergisi. gazi.edu.tr/ui/dergiler/42-123-136.pdf), 42, 123-136.
  4. ARIN, A. (2006). Lise yöneticilerinin öğretim liderliği davranışları ile kullandıkları karar verme stratejileri ve problem çözme becerileri arasındaki ilişki düzeyi, YayınlanmamıĢ Yüksek Lisans Tezi, EskiĢehir Osmangazi Üniversitesi,
  5. Sosyal Bilimler Enstitüsü. Aydın, Mustafa (1998). Eğitim Yönetimi. Ankara: Hatiboğlu Yayınevi. BAKAN, Ġsmail ve BüyükbeĢe, Tuba (2008). Katılımcı karar verme: Kararlara katılım konusunda çalıĢanların düĢüncelerine yönelik bir alan çalıĢması. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 13(1), 29-56.
  6. BAYDIN, M. (2008). Mevlana’dan Öyküler, Ankara:
  7. Tutku Yayınevi.
  8. BEATTY, B. A. (2000). The emotions of educational leadership: breaking the silence, International Journal of Leadership in Education, 3(4), 331-357. ÇELĠK, V. (2007). Eğitimsel Liderlik. 4. Baskı, Ankara: PegemA Yayıncılık. DOORĠS, M. J., Kelley, J. M., and Trainer, J. F. (2002). Strategic planning in higher education, New Directions for Higher Education, 116, 5-10.