Journals / Avrasya Uluslararası Araştırmalar Dergisi / 2018 / Cilt: 6 - Sayı: 15

TÜRK EVİ MEKAN KURGUSUNDAKİ PROGRAMATİK YAPILARIN TASARIMSAL BÜTÜNLÜĞÜ

Pages
187–207
Publication Date
2018-11-28
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu tartıĢmada çadırdan odaya, odadan Türk evi mekan kurgusuna, deneyim ile üretilen konutun programatik yapısında değerli bulunan yapıların kavranması amaçlanmaktadır

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Öz Farklı yapı kültürlerinin kavranması açısından geleneksel yerleĢmeler önemli bir kaynaktır.
📊
Key Findings & Data:BaĢka bir deyiĢle, o toplumun mimar, mühendis vb. gibi uzmana ihtiyacı olmadan kendisi için ideal mekanı ve çevreyi meydana getirmesidir (Sezgin 1984:4).
💡
Conclusion & Impact:Bu tartıĢmada çadırdan odaya, odadan Türk evi mekan kurgusuna, deneyim ile üretilen konutun programatik yapısında değerli bulunan yapıların kavranması amaçlanmaktadır
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Anahtar Kelimeler : Türk Evi · Orta Asya Çadırı · Oda

Özet

Öz Farklı yapı kültürlerinin kavranması açısından geleneksel yerleĢmeler önemli bir kaynaktır. Yerel mimari olarak da adlandırabileceğimiz ve Fransızca ve Ġngilizce tanımı ile “vernaculaire-vernacular mimari”, toplumun sahibi bulunduğu kültürün, doğrudan doğruya ve bilinçsizce belirli ihtiyaçlar çerçevesinde maddeye dönüĢmesidir. BaĢka bir deyiĢle, o toplumun mimar, mühendis vb. gibi uzmana ihtiyacı olmadan kendisi için ideal mekanı ve çevreyi meydana getirmesidir (Sezgin 1984:4). Geleneksel yerleĢmelerde konut dokuları, üretimin yapıldığı ve hayatın temel gereksinimlerine yanıt veren düzenler içerirler. Tek defaya özgü, teknolojiden bağımsız, kendi olanakları ile üretilen, deneyime yaslı örnekler, yaĢam koĢullarının, teknolojik geliĢmelerle birlikte değiĢimi ile anlam ve içeriklerini kaybederler. Yüzlerce yıllık deneyimlerin sonucunda, kültür, çevresel koĢullar ve gündelik yaĢamın gerektirdiği gereksinimler çerçevesinde çeĢitlenen ve tüm Anadolu geneline yayılan bu özgün yapıların, modernleĢme süreci ile birlikte aynılaĢan bir örnek konut alanlarına dönüĢmesi düĢündürücüdür. YaĢamın gerektirdiği her türlü eyleme, zamansal değiĢimlere imkan tanıyan aynı zamanda az ve öz materyalle sonsuz çeĢitlilikte çözümlenebilme esnekliği taĢıyan niceliğin değil niteliğin önemli olduğu konutlar çağdaĢ konuta kaynaklık edebilir mi? Bu makalenin amacı uzun yılları kapsayan bir deneyimin ve üretimin sonucu olan ve kökeni Orta Asya çadırına uzanan Türk evi mekan kurgusunun programatik yapısının güncel program içerikleri ile tartıĢılmasıdır. Bu tartıĢmada çadırdan odaya, odadan Türk evi mekan kurgusuna, deneyim ile üretilen konutun programatik yapısında değerli bulunan yapıların kavranması amaçlanmaktadır

🔖

Cite This Article

ÜSTÜN, B. (2018). TÜRK EVİ MEKAN KURGUSUNDAKİ PROGRAMATİK YAPILARIN TASARIMSAL BÜTÜNLÜĞÜ. Avrasya Uluslararası Araştırmalar Dergisi, Cilt: 6 - Sayı: 15, 187–207. https://ajindex.com/articles/221555

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (18)

  1. ARAN, Kemal, (2000),
  2. Barınaktan Öte, Anadolu Kır Yapıları, Tepe Mimarlık Kültürü Merkezi Yayınları,
  3. Ankara ARU, Kemal Ahmet, (1996), “Osmanlı Türk Kentlerinin Genel Karakteristikleri Üzerine Görüşler”, Tarihten Günümüze Anadolu’da Konut ve Yerleşme, Tarih Vakfı Yayınları, s.329-334
  4. ARU, Kemal Ahmet, (1998), Türk Kenti: Türk Kent Dokularının İncelenmesine Ve Bugünkü Koşulları İçinde Değerlendirilmesine İlişkin Yöntem Araştırması, YapıEndüstri Merkezi Yayınları,
  5. İstanbul BAMER, Anton, (1996), “Çadır ile Anadolu Evi İlişkileri”, Tarihten Günümüze Anadolu’da Konut ve Yerleşme, Tarih Vakfı Yayınları, s. 234-247
  6. BEKTAİ, Cengiz, (2013),
  7. Türk Evi, Yem yayınları, İstanbul BOZKURT, Nebi, (1993), “Çadır”, İslam Ansiklopedisi, Cilt 8, Türk Diyanet Vakfı Yayınları, İstanbul CANSEVER Turgut, (1996), “Şehir”, Kent ve Kültürü, Cogito, Sayı 8, Yaz 96, YKY Yayınları CANSEVER, Turgut, (2013), İslam’da Şehir ve Mimari, Timaş Yayınları,
  8. İstanbul DİYARBEKİRLİ, Nejat, (1972),
  9. Hun Sanatı, Milli Eğitim Basımevi, İstanbul ELDEM, Sedad Hakkı, (1955),
  10. Türk Evi Plan Tipleri, İstanbul Teknik Üniversitesi Mimarlık Fakültesi Yayınları,
  11. İstanbul ELDEM, Sedad Hakkı, (1984),
  12. Türk Evi Osmanlı Dönemi I, T.A.Ç. Vakfı. Yayınları,
  13. İstanbul GÜLLE, Alper, (2017), Bekleyiş Halindeki Yer; Mimari Programın Tanımlayamadığı Gündelik Yaşantı Aralıkları, Anadolu Ünv. Fen Bilimleri Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, Eskişehir GÜNAY, Reha, (1998) Türk Evi Geleneği ve Safranbolu Evleri, Yem Yayınları,
  14. İstanbul GÜVENÇ, Bozkurt, (1985),
  15. Kültür Konusu ve Sorunlarımız, Remzi Kitabevi HERTZBERGER, Herman, (2005), Lessons for Student in Architecture, 010 Publishes HERTZBERGER, Herman (2008), Space and learning lessons in architecture 3, Rotterdam: 010 Publishers KAYACIK, Cemile, (2016), Okul Öncesi Eğitim Yapılarının İsimsiz Mekanlar Üzerinden Yeniden Ele Alınması, Anadolu Ünv. Fen Bilimleri Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, Eskişehir KAZMAOĞLU Mine, TANYELİ, Uğur, (1979), “Anadolu Konut Mimarisinde Bölgesel Farklılıklar”, Yapı Dergisi, Yem yayınları, Sayı 33, ss. 29-41
  16. KOLSAL Fatma, ÜSTÜN Berna, (2014), “Natural Structuralism in The Vernacular”, ISVS-7 th International Seminar on Vernacular Settlements, 15-17
  17. October, İstanbul Technical University, İstanbul, pp.149-159
  18. KÖSE, Abdullah, (2005), “Türkiye’de Geleneksel Kırsal Konut Planlarında Göçebe Türk Kültürü İzleri”, Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt VII, sayı 2, Afyon ss. 158‐191 KUBAN, Doğan, (1982), Türk ve İslam Sanatı Üzerine Denemeler, İs