Journals / Avrasya Uluslararası Araştırmalar Dergisi / 2019 / Cilt: 7 - Sayı: 17

SULTAN II. ABDÜLHAMİD’İN HAREMEYN HASSASİYETİ

Pages
128–150
Publication Date
2019-06-30
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Osmanlı resmi yazışmalarında yüce hilafet tacının mücevheri şeklinde dahi nitelenen Haremeyn, halifelik emareleri ile bezenmiş ve her türlü harici etki ve girişimden sakınılmıştır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Öz 19. yüzyılda ortaya çıkan uluslararası hadiseler, hemen bütün dünyada Müslümanlar aleyhine seyretmiş ve Osmanlı Devleti için de oldukça yıpratıcı olmuştur.
📊
Key Findings & Data:Bu süreçte özellikle ülkeleri işgal edilen Müslüman halklar Osmanlı Devleti‟ne daha çok yakınlaşmıştır. 1877-1878 yıllarında yaşanan Osmanlı-Rus Harbi‟nden (93 Harbi) sonra Osmanlı tebaasının büyük çoğunluğunu Müslümanların oluşturması da, Sultan II.
💡
Conclusion & Impact:Osmanlı resmi yazışmalarında yüce hilafet tacının mücevheri şeklinde dahi nitelenen Haremeyn, halifelik emareleri ile bezenmiş ve her türlü harici etki ve girişimden sakınılmıştır.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Anahtar Kelimeler II. Abdülhamid · Halife · Hicaz

Özet

Öz 19. yüzyılda ortaya çıkan uluslararası hadiseler, hemen bütün dünyada Müslümanlar aleyhine seyretmiş ve Osmanlı Devleti için de oldukça yıpratıcı olmuştur. Bu süreçte özellikle ülkeleri işgal edilen Müslüman halklar Osmanlı Devleti‟ne daha çok yakınlaşmıştır. 1877-1878 yıllarında yaşanan Osmanlı-Rus Harbi‟nden (93 Harbi) sonra Osmanlı tebaasının büyük çoğunluğunu Müslümanların oluşturması da, Sultan II. Abdülhamid‟i daha İslam merkezli bir siyaset gütmeye sevk etmiştir. Bu doğrultuda padişah, hac ibadetinin yerine getirildiği Mekke ve Hz. Muhammed‟in kabrinin bulunduğu Medine şehirlerine, yani İslam‟ın doğduğu merkezler olarak Haremeyn‟e belirgin bir ilgi göstermiştir. Hadimu’l-Haremeyn unvanını taşıyan Sultan II. Abdülhamid, Osmanlı Devleti‟nin Orta Doğu Arap vilayetlerinden biri olan Hicaz‟a özel bir ehemmiyet vermiş ve Haremeyn hususunda unvanına yarışır bir tutum sergilemeye çalışmıştır. II. Abdülhamid, Hicaz‟a yönelik yaklaşımları ile halifelik sıfatını bir derece daha meşrulaştırmak ve bütün İslam dünyasını arkasına almak istemiştir. Onun Hicaz vilayetine verdiği önem devlet salnamelerinden, Hicaz‟da gerçekleştirilen hayır harcamalarına kadar, pek çok uygulamada görülür. II. Abdülhamid, Hicaz valilerine verdiği talimatlarla bölgenin her türlü sorundan uzak ve huzurlu bir Osmanlı vilayeti olmasını temin etmeye çalışmıştır. 20. yüzyıla doğru ilerleyen bu dönemde, Mekke kalelerine Osmanlı sancağı çekilmesi gibi, Hicaz‟ın bir derece daha Osmanlılaştırılması için büyük bir gayret sarf edilmiştir. Osmanlı resmi yazışmalarında yüce hilafet tacının mücevheri şeklinde dahi nitelenen Haremeyn, halifelik emareleri ile bezenmiş ve her türlü harici etki ve girişimden sakınılmıştır.

🔖

Cite This Article

BARLAK, H. (2019). SULTAN II. ABDÜLHAMİD’İN HAREMEYN HASSASİYETİ. Avrasya Uluslararası Araştırmalar Dergisi, Cilt: 7 - Sayı: 17, 128–150. https://ajindex.com/articles/221452

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (16)

  1. AHMED CEVDET PAŞA, (h. 1309/1891–1892),Tarih-i Cevdet, C. XI, Dersaadet: Matbaa-i Osmaniye. AKARLI, Engin D., (1986), “ „Abdülhamīd II‟s Attempt to Integrate Arabs into the Ottoman System”, Palestine in the Late Ottoman Period Political, Social and Economic Transformation, David Kushner (Ed.), Jerusalem: Yad Izhak Ben-Zvi Press, s. 74-89.
  2. ATEŞ, İbrahim (1981), “Osmanlılar Zamanında Mekke ve Medine‟ye Gönderilen Para ve Hediyeler”, Vakıflar Dergisi, S. 13, s. 113-170.
  3. AYDIN, Sabit, (2007), “Osmanlı Döneminde Medine‟de Yapılan Tarihi Eserler” (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi), Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. BİDWELL, Robin, (1994),
  4. Travellers in Arabia, Reading Berkshire: Garnet Publishing Limited. BLUNT, Wilfrid Scawen, (1882), The Future of Islam, London: Kegan Paul, Trench & Co. BRUMMETT, Palmira, (2009), Osmanlı Denizgücü Keşifler Çağında Osmanlı Denizgücü ve Doğu Akdeniz’de Diplomasi, H. Nazlı Pişkin (Çeviren), İstanbul: Timaş Yayınları. CEMALEDDİN EFENDİ II. Abdülhamid‟in Şeyhülislâmı, (2005),
  5. Siyasi Hatıralarım, Selim Kutsan (Haz.), İstanbul:
  6. Nehir Yayınları.
  7. COURTELLEMONT, Gervais, (1897), Mon Voyage A La Mecque, Par s: L bra r e Hachette Et C. DERİNGİL, Selim, (2007), İktidarın Sembolleri ve İdeoloji II. Abdülhamid Dönemi (1876-1909), Gül Çağalı Güven (Çeviren), İstanbul: Yapı Kredi Yayınları. DİETRİCH, (1997), “Muhammed Ahmed”, İslam Ansiklopedisi, C. VIII, M.E.B., Eskişehir Anadolu Üniversitesi, Güzel Sanatlar Fakültesi, s. 491-493.
  8. EICKELMAN, Dale F., (2005), “Snouck Hurgronje, Christiaan”, Encyclopedia of Religion, C. XII, Macmillan Reference Usa, Thomson Gale, s. 8461. EMECEN, Feridun M., (1994), “Hicaz‟da Osmanlı Hâkimiyetinin Tesisi ve Ebu Nümey”, İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi, Tarih Enstitüsü Dergisi, Ayrı basım, S. XIV: s. 87-120. EYÜB SABRİ, (1301), Mir’âtü’l-Haremeyn (Mir’ât-ı Mekke), C. I, Kostantıniyye: Bahriye Matbaası. FAROQHI, Suraiya, (2008),
  9. Hacılar ve Sultanlar, Gül Çağalı Güven (Çeviren), İstanbul:
  10. Tarih Vakfı Yurt Yayınları.
  11. FAYDA, Mustafa, (1983), “Hz. Ömer‟in Hayber ve Çevresi ile Necran‟dan Gayr-i Müslimleri Çıkarması”, Dokuz Eylül Üniversitesi İlâhiyat Fakültesi Dergisi, S. I: s. 51-66.
  12. GEORGEON, François, (2006),
  13. Sultan Abdülhamid, Ali Berktay (Çeviren), İstanbul:
  14. Homer Kitabevi ve Yayıncılık. GÜLSOY, Ufuk, (1994),
  15. Hicaz Demiryolu, İstanbul: Eren Yayıncılık. el-HAC HÜSEYİN VASSAF, (2011), Hicaz Hâtırası, Mehmet Akkuş, (Haz.), İstanbul:
  16. Kubbealtı. HARB, Muhammed, (h. 1417/1996), es-Sultan Abdülha