Journals / Avrasya Uluslararası Araştırmalar Dergisi / 2020 / Cilt: 8 - Sayı: 24

KIRGIZİSTAN VE KAZAKİSTAN’DA BAĞIMSIZLIK SONRASI DEĞİŞEN SİYASAL SİSTEMİN DOĞASI VE KAMU YÖNETİMİ REFORM SÜREÇLERİ

Pages
338–367
Publication Date
2020-12-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu kapsamda çalışmada, benzer tarihi süreçlerden geçen iki ülkenin, siyasal ve kamusal sistemlerinin benzerlik ve farklılık noktaları; siyasal sistemin değişimi, yeni kurumlara geçişte yaşanan sorunlar, rüşvet ve yolsuzluk, demokrasiye geçiş süreçleri, e-yönetişim ve yerel yönetim reformları bağlamındaki gelişmelerden hareketle değerlendirilmektedir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Öz SSCB’nin, 1991 yılında dağılması sonrasında süreç, Orta Asya’da birçok cumhuriyetin bağımsızlıklarını ilan etmeleri ile sonuçlanmıştır.
📊
Key Findings & Data:Kırgızistan ve Kazakistan ülke örnekleriyle, özellikle kamu yönetimi alanında süregelen değişimin farklılık ve benzerlik temalı açıklamaları, çalışmada karşılaştırmalarla yer edinmektedir.
💡
Conclusion & Impact:Bu kapsamda çalışmada, benzer tarihi süreçlerden geçen iki ülkenin, siyasal ve kamusal sistemlerinin benzerlik ve farklılık noktaları; siyasal sistemin değişimi, yeni kurumlara geçişte yaşanan sorunlar, rüşvet ve yolsuzluk, demokrasiye geçiş süreçleri, e-yönetişim ve yerel yönetim reformları bağlamındaki gelişmelerden hareketle değerlendirilmektedir.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Anahtar Kelimeler İdeoloji Transferi · Demokratikleşme · Siyasal Kültür

Özet

Öz SSCB’nin, 1991 yılında dağılması sonrasında süreç, Orta Asya’da birçok cumhuriyetin bağımsızlıklarını ilan etmeleri ile sonuçlanmıştır. Bağımsızlığını ilan eden ülkeler, Sovyet yönetiminden kalan sosyal, siyasal ve ekonomik sorunların yanı sıra bağımsız bir devlet haline gelmenin uygulamada doğurduğu güçlüklerle de baş etmek durumunda kalmışlardır. Bu ülkeler için sosyalist sistemin çöküşünün ardından ortaya çıkan ideolojik boşluğa ek olarak meşru, güvenilir resmi devlet kurumlarını oluşturma gerekliliği de gündeme gelmiştir. Ancak eski dönemin uzun yıllara dayalı yerleşmiş uygulama ve alışkanlıkları, yüzünü liberal demokrasiye dönmüş ülkelerin siyasal sistemleri ve reform süreçleri önünde en büyük bariyerler olmuştur. Kırgızistan ve Kazakistan ülke örnekleriyle, özellikle kamu yönetimi alanında süregelen değişimin farklılık ve benzerlik temalı açıklamaları, çalışmada karşılaştırmalarla yer edinmektedir. Bu çerçevede çalışmanın amacı, Orta Asya’daki Türkî Cumhuriyetlerin yaşadığı bu dönüşüm süreci içinde, Kırgızistan ve Kazakistan ülke örnekleri temelinde, siyasi ve kamu yönetimi reform süreçlerindeki benzerlik ve farklılıklar üzerinden bir değerlendirme yapmaktır. Bu kapsamda çalışmada, benzer tarihi süreçlerden geçen iki ülkenin, siyasal ve kamusal sistemlerinin benzerlik ve farklılık noktaları; siyasal sistemin değişimi, yeni kurumlara geçişte yaşanan sorunlar, rüşvet ve yolsuzluk, demokrasiye geçiş süreçleri, e-yönetişim ve yerel yönetim reformları bağlamındaki gelişmelerden hareketle değerlendirilmektedir.

🔖

Cite This Article

BOZATAY, Ş. A., ŞAHNAGİL, S. (2020). KIRGIZİSTAN VE KAZAKİSTAN’DA BAĞIMSIZLIK SONRASI DEĞİŞEN SİYASAL SİSTEMİN DOĞASI VE KAMU YÖNETİMİ REFORM SÜREÇLERİ. Avrasya Uluslararası Araştırmalar Dergisi, Cilt: 8 - Sayı: 24, 338–367. https://ajindex.com/articles/221447

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (14)

  1. AĞIR, O. ve SAYIN, M. (2019). “Kazakistan ve Kırgızistan Siyasal Sistemlerinin Karşılaştırılması”, Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi İktisadi Ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, C.XIX, S.1: s.23-41.
  2. AKÇALI, P. ve MURZAEVA D. (2012) “Legacy Of The Sovıet Unıon And Democratıc Transıtıon: The Case Of Kyrgyzstan”, OAKA, C.VII, S.14: s. 36-65.
  3. ALKAN H. (2007). “Seçkinler Rekabeti Ve Otoriter Kurumsallaşma Arasında Kurumsallaşma Arasında Kazakistan’da Siyasal Sistem Kazakistan’da Siyasal Sistem”, OAKA, C.II, S.4: s.1-28.
  4. ALKAN, H. (2011). Orta Asya Tük Cumhuriyetlerinde Siyasal Hayat ve Kurumlar, Ankara:
  5. Usak Yayınları.
  6. ASANBEKOVA A. (2009). Yerel Yönetim Reformları: Türkiye Ve Kırgızistan’daki Reformlar Üzerine Karşılaştırmalı Bir Çalışma, Yüksek Lisans Tezi, İstanbul: İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. AVCU, S. A. ve ZHOLDASBEKOVA, A. (2018). “Kazakistan”, Çolpan Yaldız, A. ve Yılmaz, M. (ed.), Bağımsızlıklarının Yirmi Yedinci Yılında Türk Cumhuriyetleri içinde (ss. 119-196), Ankara: Ahmet Yesevi Üniversitesi Mütevelli Heyet Başkanlığı Yay. BAİMYRZAEVA, M. (2005) “Institutional Reforms in Kyrgyzstan”, Central Eurasian Studies Review Publication of the Central Eurasian Studies Society, C.IV, S.1: s.29-34. BAİMYRZAEVA M. (2011a) “Kyrgyzstan’s Public Sector Reforms: 1991–2010”, International Journal of Public Administration, S. 34: s.555–566.
  7. BAİMYRZAEVA, M. (2011b) “Analysıs Of Kyrgyzstan’s Admınıstratıve Reforms In Lıght Of Its Recent Governance Challenges”, International Public Management Review, C.XII, S.1: s.22-47.
  8. BUDAK, L. (2010). “Kazakistan’da Medya, 2000’li Yıllar Gelişmeler ve Temel Sorunlar”, Türkbilim Dergisi, S.3: s.47-59.
  9. ÇAĞLAR, A. (2018). “Kazakistan’da Devlet, Dini Yaşam ve Sivil Toplum”, Uluslararası Afro-Avrasya Araştırmaları Dergisi, S.6: s.71-85.
  10. ÇETİN, N. (2017). “Kazakistan’da Başkanlık Sistemi’nin Gelişimi: Dünden Bugüne”, Uluslararası Sosyal Bilimler Kongresi: Türkistan Forumu III Bildiri Kitabı içinde (ss. 894-916), Türkistan: Ahmet Yesevi Üniversitesi.
  11. ÇETİNKAYA, Ö. ve JOLDOSHEV, K. (2006). “Kırgızistan’da Özelleştirme Uygulamaları ve Etkileri”, Akademik Bakış Dergisi, S.9: s.1-33.
  12. ÇOKGEZEN, M. (2004). “Corruption in Kyrgyzstan: The Facts, Causes And Consequences”, Central Asian Survey, C.XXIII, S.1: s.79–94.
  13. DEMİREL, D. (2010). “Yönetişimde Yeni Boyut: E-Yönetişim”, Türk İdare Dergisi, S.466: s.65-94.
  14. DİAMOND, L. (2002). “Elections Without Democracy Thinking about Hybrid Regimes”. Journal of Democracy, C. XIII, S.2: