SavedAdd your journal

Journals / Avrasya Uluslararası Araştırmalar Dergisi / 2018 / Cilt: 6 - Sayı: 14

KAMU YÖNETİMİNDE ŞEFFAFLIK VE HESAP VEREBİLİRLİĞİN TOPLUMSAL ALGISI: BİR ALAN ARAŞTIRMASI

Sinan YAZICI
Pages
295–317
Publication Date
2018-10-15
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Verilerin analizi sonucunda ulaşılan bulgular doğrultusunda; Türk Kamu Yönetiminde şeffaflık ve hesap verebilirliğin yeterince olmadığı, bu doğrultuda yapılan yasal düzenlemelerin uygulamaya geçirilemediği veya henüz tam anlamıyla uygulanamadığı sonucuna ulaşılmıştır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Öz Yeni kamu yönetimi anlayışı; kamu hizmetlerinin özel sektör anlayışı ve uygulamaları ile sunumunun esas alındığı, daha az bürokrasinin yer aldığı, etkin, verimli, hesap verebilir bir yönetim anlayışıdır.
📊
Key Findings & Data:Küresel bağlamda kamu yönetimi anlayışındaki bu değişim, kuşkusuz Türk Kamu Yönetimi ve kamu hizmetlerinin sunulmasındaki anlayışa yansımıştır. 1983 yılında Turgut Özal Hükümeti ile başlayan yeni kamu yönetimi anlayışına yönelik reform ve yasal düzenlemeler, 2003 yılında kamu yönetiminde yeniden yapılanmayı esas alan Kamu Yönetimi Temel Kanunu Tasarısı ile hız kazanmıştır.
💡
Conclusion & Impact:Verilerin analizi sonucunda ulaşılan bulgular doğrultusunda; Türk Kamu Yönetiminde şeffaflık ve hesap verebilirliğin yeterince olmadığı, bu doğrultuda yapılan yasal düzenlemelerin uygulamaya geçirilemediği veya henüz tam anlamıyla uygulanamadığı sonucuna ulaşılmıştır.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:2003 Verileri
⚙️Variables:Anahtar Kelimeler Yeni Kamu Yönetimi · Yönetişim · İyi Yönetişim

Özet

Öz Yeni kamu yönetimi anlayışı; kamu hizmetlerinin özel sektör anlayışı ve uygulamaları ile sunumunun esas alındığı, daha az bürokrasinin yer aldığı, etkin, verimli, hesap verebilir bir yönetim anlayışıdır. Küresel bağlamda kamu yönetimi anlayışındaki bu değişim, kuşkusuz Türk Kamu Yönetimi ve kamu hizmetlerinin sunulmasındaki anlayışa yansımıştır. 1983 yılında Turgut Özal Hükümeti ile başlayan yeni kamu yönetimi anlayışına yönelik reform ve yasal düzenlemeler, 2003 yılında kamu yönetiminde yeniden yapılanmayı esas alan Kamu Yönetimi Temel Kanunu Tasarısı ile hız kazanmıştır. Yeni kamu yönetimi anlayışı içerisinde yer alan iyi yönetişim, Türk Kamu Yönetimi tarafından da benimsenmiş, Türk Kamu Yönetiminin şeffaf, hesap verebilir, katılımcı, cevap verebilir, hukukun üstünlüğünün esas alındığı, etkin, eşitliğe öne veren ve stratejik vizyon sahibi bir yapıya dönüştürülmesini hedeflemiştir. Bu araştırmada; Türk Kamu Yönetiminde iyi yönetişim ilkelerinden şeffaflık ve hesap verebilirliğin uygulanmasının, toplumsal algısının ölçülmesi amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda 48 ile genelinde 1004 kişiye anket uygulanmış ve araştırmanın birincil verileri toplanmıştır. Araştırma sürecinde toplanan veriler SPSS. 22.0 İstatistik Paket Programı yardımı ile analiz edilmiştir. Verilerin analizi sonucunda, araştırmaya katılan örneklem grubunun şeffaflık ve hesap verebilirlik algılarının genel olarak düşük düzeyde olduğu belirlenmiştir. Ancak ulaşılan sonuçlar katılımcıların kamu yönetiminde şeffaflık ve hesap verebilirlik algılarının negatif yönde olduğunu, diğer bir ifade ile kamu kurum ve kuruluşlarının her anlamda şeffaf olmadığı ve kamu yönetiminde hesap verebilirliğin ön planda olmadığını göstermektedir. Verilerin analizi sonucunda ulaşılan bulgular doğrultusunda; Türk Kamu Yönetiminde şeffaflık ve hesap verebilirliğin yeterince olmadığı, bu doğrultuda yapılan yasal düzenlemelerin uygulamaya geçirilemediği veya henüz tam anlamıyla uygulanamadığı sonucuna ulaşılmıştır.

🔖

Cite This Article

YAZICI, S. (2018). KAMU YÖNETİMİNDE ŞEFFAFLIK VE HESAP VEREBİLİRLİĞİN TOPLUMSAL ALGISI: BİR ALAN ARAŞTIRMASI. Avrasya Uluslararası Araştırmalar Dergisi, Cilt: 6 - Sayı: 14, 295–317. https://ajindex.com/articles/221214

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (22)

  1. AKTAN, C. C. (2008). Demokrasi ve İyi Yönetişim. Yerel Siyaset Dergisi, 2, 11-16.
  2. ATİSYAN, İ, Sayın, İ. (2000).
  3. Kamu Maliyesinde Saydamlık, İstanbul:
  4. Tesev Yayınları.
  5. ERYILMAZ, B. (2013). Bürokrasi ve Siyaset. İstanbul:
  6. Alfa Basım Yayım Dağıtım. FALCONER, P.K. (2012). Public Administration and The Public Management: Lesson From the UK Experience. https://sihombing17.files.wordpress.com/2010/01/6-publicadministration-and-new-public-management.pdf (Erişim Tarihi: 16.09.2018)
  7. FARAZMAND, A. (2001)
  8. Globalization, The State and Public Administration:A Theoretical Analysis with Policy Implications for Developmental States. Public Organization Review, 1, 437-463.
  9. GÜLER, B. A. (2005). Yeni Sağ ve Devletin Değişimi: Yapısal Uyarlama Politikaları. 2. Baskı, Ankara:
  10. İmge Kitabevi.
  11. GÜZELSARI, S. (2004). Kamu Yönetimi Gelişimi ve Güncel Sorunları (Ed. Uğur Ömürgönülşen ve M. Kemal Öktem) içinde Kamu Yönetimi Disiplininde Yeni Kamu İşletmeciliği ve Yönetişim Yaklaşımları (1-25), Ankara:
  12. İmaj Yayınları.
  13. HUGHES, O. E. (2014). Kamu İşletmeciliği ve Yönetimi. (Çeviren: Buğra Kalkan, Bahadır Akın ve İeyma Akın). Ankara:
  14. BigBang Yayınları.
  15. İSLAMOĞLU, A.H. (2009). Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemleri (SPSS Uygulamalı). İstanbul:
  16. Beta Basım Yayım. KALİMULLAH, N. A., Alam, K. M. A., Nour M. M. A. (2012). New Public Management: Emergence and Principles. Bup Journal, 1(1): 1-22.
  17. Kamu Yönetimi Temel Kanunu Tasarısı (2003). Kamu Yönetiminde Yeniden Yapılanma: 2, http://www.igb.gov.tr/Kutuphane/10%202003%20KYYY%20II.pdf (Erişim Tarihi: 14.09.2018).
  18. KARASAR, N. (2003). Bilimsel Araştırma Yöntemi. Ankara:
  19. Nobel Yayın Dağıtım. KERSBERGEN, K. V., Waarden, F. V. (2004). Governance As A Bridge Between Disciplines: Cross‐Disciplinary Inspiration Regarding Shifts in Governance and Problems Of Governability, Accountability and Legitimacy. European Journal Of Political Research, 43(2), 143-171.
  20. KESİM, H.K., Petek, A. (2005). Avrupa Komisyonunca Belirlenen İyi Yönetişimin İlkeleri Çerçevesinde Türk Kamu Yönetiminin Bir Eleştirisi. Amme İdaresi Dergisi, 38(4), 39- 58. KESİM, E. (2013). Bir Etik Davranış İlkesi Olarak Hesap Verebilirlik (Hesap Verme Sorumluluğu). 269-281, http://etik.gov.tr/Portals/0/makaleler/Erdogan%20Kesim.pdf (Erişim Tarihi: 07.08.2018).
  21. KIRILMAZ, M., Atak, F. (2015). Kamu Mali Yönetiminde İeffaflık Ve Hesap Verebilirlik Araçları: Faaliyet Raporları. Ombudsman Akademik Dergisi, 3, 189-217.
  22. KUZEY, P. (2003). Şeffaflık ve İyi Yönetişim. İyi Yönetişimin Temel Unsurları, Ankara: