SavedAdd your journal

Journals / Uluslararası Politik Araştırmalar Dergisi / 2020 / Cilt: 6 - Sayı: 2

Türkiye’nin Su Yönetim Politikaları: Ulusal Güvenlik Açısından Bir Değerlendirme

Erol TURAN
Ergin BAYRAKDAR
Pages
1–19
Publication Date
2020-08-31
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Dünyadaki belli başlı tatlı su kaynakları ve bunların jeopolitik-yaşamsal önemi hakkında bilgiler verilmeye çalışılmış, ardından Türkiye boyutundan önemli su kaynaklarının bugünkü ve gelecekteki stratejik rollerine ilişkin açıklamalarda bulunularak ulusal güvenlik yönlü bağları ortaya konulmaya çalışılmıştır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Türkiye dünyada ikamesi mümkün olmayan bir kaynak olan su sahipliği ile coğrafi olarak bölgesinde ve küresel ölçekte stratejik konumdadır.
📊
Key Findings & Data:Türkiye’nin stratejik su yönetimi ile ilgili olarak çatışma ve barış boyutlarının bulunduğu söylenebilir.
💡
Conclusion & Impact:Dünyadaki belli başlı tatlı su kaynakları ve bunların jeopolitik-yaşamsal önemi hakkında bilgiler verilmeye çalışılmış, ardından Türkiye boyutundan önemli su kaynaklarının bugünkü ve gelecekteki stratejik rollerine ilişkin açıklamalarda bulunularak ulusal güvenlik yönlü bağları ortaya konulmaya çalışılmıştır.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Su stresi · Su kıtlığı · Stratejik su yönetimi

Özet

Türkiye dünyada ikamesi mümkün olmayan bir kaynak olan su sahipliği ile coğrafi olarak bölgesinde ve küresel ölçekte stratejik konumdadır. Bu su sahipliği hem iç hem de dış güvenlik bağlamında Türkiye’nin ulusal güvenliğinin şekillenmesinde kilit rol oynamaktadır. Türkiye’nin stratejik su yönetimi ile ilgili olarak çatışma ve barış boyutlarının bulunduğu söylenebilir. Bu çalışmada Türkiye’deki ve uluslararası alandaki su kaynakları incelenmiş, bu bağlamda parçalardan bütüne doğru gidilerek stratejik su yönetim ağı unsurlarının irdelenmesi amaçlanmıştır. Çalışmada nitel araştırma yöntemi ve durum çalışmaları kullanılmış ve doküman incelemesi tekniğinden yararlanılmıştır. Çalışmadaki verilerin oluşturulmasında kitap, makale, tez, gazete, internet bilgilerinden faydalanılmıştır. Dünyadaki belli başlı tatlı su kaynakları ve bunların jeopolitik-yaşamsal önemi hakkında bilgiler verilmeye çalışılmış, ardından Türkiye boyutundan önemli su kaynaklarının bugünkü ve gelecekteki stratejik rollerine ilişkin açıklamalarda bulunularak ulusal güvenlik yönlü bağları ortaya konulmaya çalışılmıştır.

🔖

Cite This Article

TURAN, E., BAYRAKDAR, E. (2020). Türkiye’nin Su Yönetim Politikaları: Ulusal Güvenlik Açısından Bir Değerlendirme. Uluslararası Politik Araştırmalar Dergisi, Cilt: 6 - Sayı: 2, 1–19. https://ajindex.com/articles/221009

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (14)

  1. Acar, E. (2018). Küreselleşme-Neoliberalizm ve Su Yönetimi. Ankara:
  2. Ekin Basım Yayın Dağıtım. Bozkurt, P. (2018). Türkiye'de Tarımsal Sulamanın Stratejik Yönetimi: Üst Politika Belgeleri ve DSİ'nin Strateji Belgelerine Yansıması. Türk İdare Dergisi. Aralık 2018(487), 485-515.
  3. Brewda, J. (1995). Kissinger's 1974 Plan for Food Control Genocide Executive Intelligence Review. (22)49, 1-15.
  4. Brown, T. C., Vinod, M., & Ramirez, J. A. (2019). Adaptation to Future Water Shortages in the United States Caused by Population Growth and Climate Change. Earth's Future. 7, 219-234.
  5. Busby, J. (2017). Water and U.S. National Security.Council on Foreign Relations. 1-24.
  6. Chellaney, B. (2013).
  7. Water, Peace, and War: Confronting the Global Water Crisis. New York: Rowman&Littlefield. Cnnturk.com. (2019). Bakan Pakdemirli: Hedefimiz 2023'de 100 baraj. https://www.cnnturk.com/video/turkiye/bakan-pakdemirli-hedefimiz-2023de-100-baraj adresinden erişildi.(ET:01.09.2019).
  8. FAO. (2007). Coping With Water Scarcity - Challange Of The Twenty-First Century- World Water Day. http://www.fao.org/3/a-aq444e.pdf adresinden erişildi. (ET: 07.08.2019).
  9. FAO. (2009). FAO's Global Information System on Water and Agriculture. http://www.fao.org/nr/water/aquastat/basins/euphrates-tigris/index.stm adresinden erişildi. (ET: 01.09.2019). Farm6.staticflickr.com. (2019). https://farm6.staticflickr.com/5551/32212605922_ce300694e5_o.jpg adresinden erişildi. (ET: 27.08.2019). Food and Agriculture Organization Of The United Nations (FAO). (2018). Water Management in Fragile Systems. Cairo. Forsythe, D. P. (2017). Water and Politics in The Tigris– Euphrates: Hope For Negative Learning? Cahan J.A (Ed.).Water Security in the Middle East: Essays in Scientific and Social Cooperation (s.167-184).
  10. University of Nebraska, Anthem Press.
  11. ABD. GRID-Arendal. (2019). Regulation of the Tigris and Euphrates Rivers.https://www.grida.no/resources/5775 adresinden erişildi. (ET: 05.09.2019).
  12. Karataş M. ve Çevik, S. (2010). Stratejik Doğal Kaynak Olarak Su ve Türkiye'nin Konumunun Değerlendirilmesi. Akademik Araştırmalar Dergisi. Mayıs-Temmuz (45) 1-29.
  13. Kissinger, H. (1974). National Security Study Memorandum: NSSM 200. Implications of Worldwide Population Growth, Washington: F. Graboske, National Security Council. Kurtoğlu, R. (2018). Biyo-Politik Savaşlar: İklim-Su-Gıda-GDO-Sağlık İstihbaratı. İstanbul: Destek Yayınları.
  14. Küre Dağları Milli Parkı. (2019). Su Kaynakları.https://www.kdmp.gov.tr/sayfa/su-kaynaklari adresinden erişi