Journals / Yalvaç Akademi Dergisi / 2020 / Cilt: 5 - Sayı: 1

LİSANSLI OLARAK SPOR YAPAN ve YAPMAYAN ORTAOKUL ÖĞRENCİLERİNİN BAZI DEĞİŞKENLERE GÖRE PROBLEM ÇÖZME BECERİLERİNİN İNCELENMESİ

Pages
64–72
Publication Date
2020-06-28
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu durumun yaşın artmasıyla birlikte öğrencilerin karşılaştıkları problemlerin de artması ve bu problemlerin çözümünde uğraştıkları spor branşlarının onlara kazandırdığı becerilerle daha kolay olmasından kaynaklandığı düşünülmektedir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu araştırmanın amacı ortaokul düzeyinde öğrenim gören öğrencilerin problem çözme becerilerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi ve sporun problem çözme becerisine olan etkisi tespit etmektir.
📊
Key Findings & Data:Araştırma grubu 2019-2020 eğitim öğretim yılı Isparta Yedişehitler ile Bahçelievler ortaokulunda öğrenim gören 128 öğrencilerden oluşmaktadır.
💡
Conclusion & Impact:Bu durumun yaşın artmasıyla birlikte öğrencilerin karşılaştıkları problemlerin de artması ve bu problemlerin çözümünde uğraştıkları spor branşlarının onlara kazandırdığı becerilerle daha kolay olmasından kaynaklandığı düşünülmektedir.
🔬Design:Research Article
📍Scope:2019-2020 Verileri
⚙️Variables:Ortaokul · Problem Çözme · Spor

Özet

Bu araştırmanın amacı ortaokul düzeyinde öğrenim gören öğrencilerin problem çözme becerilerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi ve sporun problem çözme becerisine olan etkisi tespit etmektir. Araştırma grubu 2019-2020 eğitim öğretim yılı Isparta Yedişehitler ile Bahçelievler ortaokulunda öğrenim gören 128 öğrencilerden oluşmaktadır. Çalışmada, araştırmacılar tarafından hazırlanmış kişisel bilgi formu ile Ekici ve Balım (2013) tarafından geliştirilen “Problem Çözme Becerilerine Yönelik Algı” ölçeği kullanılmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde SPSS 22,0 istatistik paket program kullanılmıştır. Araştırmada ortaokul öğrencilerinin demografik özelliklerine göre frekans ve yüzde değerleri analiz edilmiştir. İkili karşılaştırmalarda Bağımsız T testi uygulanırken üç yada daha fazla değişkenin karşılaştırılmasında tek yönlü varyans analizi (ANOVA) kullanılmıştır. Çoklu karşılaştırma testlerinden sırasıyla Tukey HSD testi uygulanmıştır. Bu çalışmada hata düzeyi 0.05 olarak alınmıştır. Sonuç olarak, araştırmaya katılan ortaokul öğrencilerinin problem çözme becerilerinde cinsiyet değişkenine göre arasında anlamlı bir farklılık tespit edilmezken, lisans durumu ve sınıf düzeylerine göre anlamlı farklılık tespit edilmiştir. Ayrıca ortaokul öğrencilerinin lisans durumu, sınıf düzeyi ve cinsiyet değişkenlerinin problem çözme puanları ile düşük düzeyde ve anlamlı bir ilişki olduğu saptanmıştır. Bu durumun yaşın artmasıyla birlikte öğrencilerin karşılaştıkları problemlerin de artması ve bu problemlerin çözümünde uğraştıkları spor branşlarının onlara kazandırdığı becerilerle daha kolay olmasından kaynaklandığı düşünülmektedir.

🔖

Cite This Article

ÇAKIR, F., AKINCI, A. Y., PEPE, K., TÜRKAY, İ. K. (2020). LİSANSLI OLARAK SPOR YAPAN ve YAPMAYAN ORTAOKUL ÖĞRENCİLERİNİN BAZI DEĞİŞKENLERE GÖRE PROBLEM ÇÖZME BECERİLERİNİN İNCELENMESİ. Yalvaç Akademi Dergisi, Cilt: 5 - Sayı: 1, 64–72. https://ajindex.com/articles/218224

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (16)

  1. Açıkgöz, K. Ü. (1996). Etkili Öğrenme ve Öğretme. İzmir:
  2. Kanyılmaz Matbaası. Ağır, M. (2007). Üniversite Öğrencilerinin Bilişsel Çarpıtma Düzeyleri ile Problem Çözme Becerileri ve Umutsuzluk Düzeyleri Arasındaki İlişki. Doktora Tezi. İstanbul Üniversitesi.
  3. Akça, N. Ş. (2012). Özel Spor Merkezlerine Üye Olan Bireylerin Spora Yönelme Nedenleri ve Beklentilerinin Gerçekleşme Düzeyleri. Yüksek Lisans Tezi. Ankara: Ankara Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü. Alpman, C. (2001). Eğitimin Bütünlüğü İçinde Beden Eğitimi ve Çağlar Boyu Gelişimi. İstanbul:
  4. Can Reklam Evi. Arıcı, H. (2001). Okullarda Beden Egitimi. Ankara:
  5. Nobel Yayın ve Dagıtım. Baykul, Y. (1984). Matematik Ögretimi. Ankara: Açık Ögretim Fakültesi Yayınları.
  6. Canpolat, A. M., Çetinkalp, Z. K., & Özşaker, M. (2012). Beden Eğitimi Dersinde Problem Çözme Becerisi Ve Sınıf İklimi: İkinci Kademe İlköğretim Öğrencileri Üzerine Bir Çalışma. Spormetre Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 10(3), 89-94.
  7. Demirel, Ö. (1995). Genel Öğretim Yöntemleri (4 b.). Ankara:
  8. Usem Yayınları.
  9. Duman, B. (2009). Neden Beyin Temelli Öğrenme (2 b.). Ankara:
  10. Pegem Akademi Yayıncılık. Durmaz, B., & Altun, M. (2014). Ortaokul Öğrencilerinin Problem Çözme Stratejilerini Kullanma Düzeyleri. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 30, 73-94.
  11. Fidan, N., & Erden, M. (1997). Eğitime Giriş. Ankara:
  12. Alkım Yayıncılık. Görmez, A. (2017). Ankara İli Merkez İlçelerinde Öğrenim Gören Ortaöğretim Öğrencilerinin Spora Yönelmelerini Etkileyen Etmenlerin Chaıd Analizi İle İncelenmesi. Yüksek Lisans Tezi. Ankara: Ankara Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü. Güngör, M. (2012). Üniversite Öğrencilerinin Problem Çözme Becerisi İle Aile Tipleri Ve Aile Tutumları İlişkisi. Qualitative Studies, 7(4), 40-51.
  13. Kagan, J., & Cyntia, L. (1978). Psychology and Education. New York: Harcourt Brace Javanovich. Karasar, N. (1991). Bilimsel Araştırma Yöntemi. Ankara:
  14. Nobel Akademik Yayıncılık. Kiremitçi, O. (2012). Problem Çözme Yöntemiyle Düzenlenmiş Beden Eğitimi Derslerinin Problem Çözme Becerilerine Etkisi Ve Üstbilişsel Farkındalık Düzeyleriyle İlişkisi. Doktora Tezi. İzmir: Ege Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü. Koç, C. (2014). İlköğretim Öğrencilerinin Problem Çözme Becerilerine Yönelik Algıları Ve Öğrenme Sürecinde Yardım İstemeleri. Kastamonu Eğitim Dergisi, 23(2), 659-678.
  15. Lawson, H. A. (1984). Problem-Setting for Physical Education and Sport. Quest, 36(1), 48-60.
  16. Mirzeoğlu, D., Özcan, G., Kıyak, Ö., & Aydemir, F. (2010).