Journals / Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi / 2021 / Cilt: 21 - Sayı: 2

Uluslararası İletişim Düzeninin Rejim Kuramına Göre Analizi

Pages
547–570
Publication Date
2021-06-29
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bulgular ışığında, uluslararası iletişim düzeninde reforma yönelik çabalar, söz konusu rejimler için değerlendirilmiş ve öneriler sunulmuştur.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Öz Uluslararası rejim kuramı, üst otoritenin olmadığı uluslararası politikada aktörlerin karşılıklı olarak üzerinde uzlaştıkları düzenleyici unsurlarla birlikte, uluslararası işbirliğinin mümkün olduğunu varsaymaktadır.
📊
Key Findings & Data:İşbirliği temelli rejimler, üç farklı yaklaşımı içermektedir.
💡
Conclusion & Impact:Bulgular ışığında, uluslararası iletişim düzeninde reforma yönelik çabalar, söz konusu rejimler için değerlendirilmiş ve öneriler sunulmuştur.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Anahtar Kelimeler Rejim Kuramı · Uluslararası İletişim · Uluslararası İletişim Düzeni

Özet

Öz Uluslararası rejim kuramı, üst otoritenin olmadığı uluslararası politikada aktörlerin karşılıklı olarak üzerinde uzlaştıkları düzenleyici unsurlarla birlikte, uluslararası işbirliğinin mümkün olduğunu varsaymaktadır. İlkeler, normlar, kurallar ve karar alma süreçlerini kapsayan bu düzenleyici unsurlar, anarşik bir yapıda olan uluslararası sistemde düzenin sağlanması için kullanılan araçlardır. İşbirliği temelli rejimler, üç farklı yaklaşımı içermektedir. Liberal rejim yaklaşımı, karşılıklı bağımlılığın olduğu bir dünyada ortak çıkarların varlığı ile rejimlerin kurulabileceğini öne sürmektedir. Güç temelli bir yaklaşım olarak realist kuram ise koordinasyon sorununun olduğu alanlarda rejimlerin oluşmasını desteklemektedir. Bilişsel konstrüktivist yaklaşım ise rejimlerin oluşmasını bilgi toplulukları ile açıklamaktadır. Bu çalışmanın amacı, uluslararası iletişim düzeninin temel bileşenleri olan telekomünikasyon, internet, posta ve fikri mülkiyet alanlarının her birinin kendi içinde belirli ilkelere, kurallara ve kuruluşlara sahip olmasından yola çıkılarak uluslararası iletişim düzeninde rejimlerin rol oynadığının ve kurumsallaşmayı desteklediğinin tartışılmasıdır. Uluslararası iletişim rejimleri; telekomünikasyon rejimi, internet rejimi, posta rejimi ve fikri mülkiyet rejimi şeklinde sınıflandırılarak analiz edilmiş ve içerdikleri düzenleyici unsurlar uluslararası rejim teorisinin realist, liberal ve bilişsel yaklaşımlarına göre tartışılmıştır. Bulgular ışığında, uluslararası iletişim düzeninde reforma yönelik çabalar, söz konusu rejimler için değerlendirilmiş ve öneriler sunulmuştur.

🔖

Cite This Article

DEMİRAĞ, I. K., TOPRAK, E. (2021). Uluslararası İletişim Düzeninin Rejim Kuramına Göre Analizi. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 21 - Sayı: 2, 547–570. https://ajindex.com/articles/217292

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (11)

  1. Aksoy, S.Z. (2015) (a). Uluslararası rejim kuramları. T. Arı ve E. Toprak (Ed.), Uluslararası İlişkiler Kuramları II içinde (s. 25-46). Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları.
  2. Aksoy, S. Z. (2015) (b). Rejim teorileri. Uluslararası İlişkiler Dergisi, 12(46), 57-77. doi:10.33458/uidergisi.463028 Alleyne, M. D. (1995). International power and ınternational communication. London: Macmillan Press.
  3. Arı, T. (2018). International regime theories. T. Arı ve E. Toprak (Ed.), Theories of International Relations I içinde (s. 117-141). Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları.
  4. Axelrod, R. ve Keohane, R. O. (1985). Achieving cooperation under anarchy: strategies and institutions. World Politics, 38(1), 226-254. doi: 10.2307/2010357 Blanton, S. ve Kegley, C. (2015). Dünya siyaseti: yönelim ve dönüşüm. Sakarya: Sakarya Kültür Yayınları.
  5. Bozdağlıoğlu, Y. ve Özen, Ç. (2004). Liberalizmden neoliberalizme güç olgusu ve sistematik bağımlılık. Uluslararası İlişkiler Dergisi, 1(4), 59-79. Erişim adresi: https://dergipark.org.tr/en/pub/uidergisi/issue/39246/462181
  6. Burchill S., Devetak R., Donnelly, J., Linklater A., Nardin, T., Paterson, M., True, J. (2013). Uluslararası ilişkiler teorileri. İstanbul:
  7. Küre Yayınları.
  8. Castells, M. (2007). Communication, power and counter-power in the network society. International Journal of Communication, 1, 238-266. Erişim adresi: https://ijoc.org/index.php/ijoc/article/view/46
  9. Cowhey, P. F. (1990). The ınternational telecommunications regime: the political roots of regimes for high technology. International Organization, 44(2), 169-199. doi: 10.1017/S0020818300035244 Evans, G. ve Newnham, J. (2007). Uluslararası ilişkiler sözlüğü. İstanbul: Bilimevi Basın Yayın. Fikri Mülkiyet Hakları. (2019). Erişim adresi: https://www.ticaret.gov.tr/gumruk-islemleri/sikca-sorulansorular/ ticari/fikri-mulkiyet-haklari Finance. (2020). Erişim adresi: https://www.upu.int/en/Universal-Postal-Union/About-UPU/Finance
  10. Franda, M. (2001). The emergence of an ınternational regime. London: Lynne Rienner Publishing. Frederick, H. H. (1993). Global communication and ınternational relations. Belmont, California: Wadsworth Publishing Company. Geray, H. (2003). İletişim ve teknoloji. Ankara: Ütopya Yayınevi. Global postal union reaches deal to prevent 'nightmare' of US exit. (2019). Erişim adresi: https://www.theguardian.com/world/2019/sep/25/un-universal-postal-union-mail-deal-trump
  11. Grieco, J. M. (1988). Anarchy and the limits of cooperation: a realist critique of the n