Objective & Hypothesis:Bu çalışmada, Batı Karadeniz Bölgesinde Ankara, Kastamonu ve Bolu Orman Bölge Müdürlükleri sınırları içinde yayılış gösteren sarıçam meşcerelerinin yetişme ortamı verim gücünün tahmin edilmesinde kullanılmak üzere bonitet endeks modellinin ve tablosunun geliştirilmesi amaçlanmıştır.
📊
Key Findings & Data:Bu amaçla, çalışma kapsamındaki meşcerelerden 100 adet örnek alan alınmıştır.
⚙️Variables:Bonitet tablosu · Sarıçam · Kayan yaş sınıfı
Özet
Bu çalışmada, Batı Karadeniz Bölgesinde Ankara, Kastamonu ve Bolu Orman Bölge Müdürlükleri sınırları içinde yayılış gösteren sarıçam meşcerelerinin yetişme ortamı verim gücünün tahmin edilmesinde kullanılmak üzere bonitet endeks modellinin ve tablosunun geliştirilmesi amaçlanmıştır. Bu amaçla, çalışma kapsamındaki meşcerelerden 100 adet örnek alan alınmıştır. Örnek alan verilerine bağlı olarak hakim durumdaki ağaçların yaş-boy değerlerine modellemek için Prodan’ın (1964) denklemi kullanılmıştır. Geliştirilen model ile boydaki değişkenliğin %91.3’ü açıklanmıştır. Bonitet tablosunun düzenlenmesinde Saraçoğlu (1988) tarafından önerilen 10 yıllık kayan yaş sınıflarındaki boyların standart sapması ve varyasyon genişliğini esas alan yöntem kullanılmıştır. Bonitet endeks tablosu düzenlenmiştir
ŞENYURT, M., SARAÇOĞLU, Ö. (2012). The Consruction of Site Tables For Scots Pine (Pinus sylvestris L.) Stands in West Black Sea Region. Kastamonu Üniversitesi Orman Fakültesi Dergisi, Cilt: 12 - Sayı: 1, 102–111. https://ajindex.com/articles/215630
Akalp, T., 1978. Türkiye’deki Doğu Ladini (Picea orientalis L. Carr) ormanlarında hasılat araştırmaları. No:2483/261.İstanbul.
Fakültesi, Yayın Alemdağ, Ş., 1963. Türkiye’deki Kızılçam ormanlarının gelişimi hasılatı ve amenajman esasları. Ormancılık Araştırma Enstitüsü Yayınları, Teknik Bülten No 11, Ankara.
Alemdağ, Ş., 1967. Türkiye’deki Sarıçam ormanlarının kuruluşu, verim gücü ve bu ormanların işletilmesinde takip edilecek hususlar. Ormancılık Enstitüsü Yayınları, Teknik Bülten Seri No:20, ANKARA. Asan, Ü., 1984. Kazdağı Göknarı (Abie equi- trojani Aschers, et Sinten.) ormanlarının hasılat ve amenajman esasları üzerine araştırmalar. İÜ Orman Fakültesi, Yayın No 3205/365, 207s., İstanbul.
Asan, Ü., 1987. Batı ve Orta Karadeniz Yöresindeki Doğu Kayını ormanlarında bonitet araştırmaları. İ.Ü. Orman Fakültesi Dergisi A(1), 106-130.
Assmann, E., 1970. The principles of forest yield study. Pergamon Press LTD., Hungary, 158- 205 Atıcı, E. 1998. Değişik yaşlı Doğu Kayını (Fagus orientalis Lipsky.) ormanlarında artım ve büyüme. Doktora Tezi, İ.Ü.Fen Bilimleri Enstitüsü. Bailey, R.L., AND J.L. Clutter. 1974. Base-age invariant polymorphic site curves. For. Sci. 20:155– 159. Barrte, J.W., 1978. Height growth and site index curves for managed, even-aged stands of Poderosa Pine in the Pasific, Northwest Research Paper-PNW 232, 14p. Birler, A.S. 1983, I-214 Melez Kavağı plantasyonlarında hasılat araştırmaları, Kavak ve Hızlı Gelişen Yabancı Tür Orman Ağaçları Araştırma Enstitüsü, İzmit. Carus, S., 1998. Aynı yaşlı Doğu Kayını (Fagus orientalis Lipsky.) ormanlarında artım ve büyüme. Doktora Tezi, İ.Ü.Fen Bilimleri Enstitüsü. Cieszewski, C.J., 1999. The algebraic difference aproach improves fixed base-age site models based on chapman-Richard Function. PMRC Tecnical Report 1999-9
Cieszewski, C.J., Strub, M. ve Zasada, M.J. 2007. New dynamic site equation that fits best the schwappach for Scots Pine (Pinus sylvestris L.) in centarl Management,23,83-93. Ecology And Clutter,, J.L., Fortson, J.C., Pienaar, L.V., Birester, G.H., Bailey, R.L., 1983. Timber management, a quantitative approach. John Willey and Sons Inc., Newyork, 63-81.
Cochran, P.H., 1985. Site index, height growth, normal yields and stocking levels for larch in Oregen and Washington. PNW-424, 24 p. Curtis, R.O., DeMars, D.J., Herman, F.R., 1974. Which dependent variable in site index height age regressions?. Forest Science 20, 74–87 Çatal,Y., 2009. Batı Akdeniz Bölgesi Kızılçam (Pinus brutia Ten.) meşcerele