Journals / Ana Dili Eğitimi Dergisi / 2016 / Cilt: 4 - Sayı: 2

Effect of Microinstruction Method on Creative Writing Skills of Students

Mikro Öğretim Yönteminin Öğrencilerin Yaratıcı Yazarlık Becerilerine Etkisi

Pages
229–247
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

In other words, microinstruction method yielded successful results in developing creative writing skills of the students when compared to conventional instruction.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Effect of microinstruction method on creative writing skills of ninth grade students is investigated in the present study.
📊
Key Findings & Data:The study group of the study conducted during 2014 - 2015 academic year included 30 9th grade students, who attended a public school in Van provincial center.
💡
Conclusion & Impact:In other words, microinstruction method yielded successful results in developing creative writing skills of the students when compared to conventional instruction.
🔬Design:Research Article
📍Scope:2014 - 2015 Verileri
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

Effect of microinstruction method on creative writing skills of ninth grade students is investigated in the present study. Pretest-posttest experimental design with control group was utilized in this study. The study group of the study conducted during 2014 - 2015 academic year included 30 9th grade students, who attended a public school in Van provincial center. Following the pretest application 15 students were included in the study group, while the remaining 15 were assigned to the control group. Applications were conducted with microinstruction principles in the study group, whereas conventional instruction method was used in the control group. Data collected via data collection tools in pretest-posttest applications were analyzed with related and unrelated samples t-test. As a result of the conducted analyses results it could be stated that the findings favored the study group where microinstruction method was implemented. In other words, microinstruction method yielded successful results in developing creative writing skills of the students when compared to conventional instruction.

Özet

Bu çalışmada mikro öğretim yönteminin lise 9. Sınıf öğrencilerinin yaratıcı yazarlık becerilerine etkisi araştırılmıştır. Araştırmada deneysel desenlerden ön test-son test kontrol gruplu deneysel desen kullanılmıştır. 2014-2015 öğretim yılında yapılan araştırmanın çalışma grubunu, Van il merkezinde eğitim-öğretim faaliyetini sürdüren MEB'e bağlı bir devlet okulunun 9. sınıfında öğrenim gören 30 öğrenci oluşturmaktadır. Ön test uygulamasından sonra 15 öğrenci deney grubunu 15 öğrenci de kontrol grubunu oluşturmuştur. Deney grubundaki uygulamalar mikro öğretim ilkeleri doğrultusunda gerçekleştirilirken, kontrol grubunda geleneksel öğretim yöntemi kullanılmıştır. Ön-son test uygulamalarında veri toplama araçlarıyla elde edilen verilerin analizinde İlişkili ve İlişkisiz Örneklemler t - testi istatistiği kullanılmıştır. Veri analizi sonucunda "Mikro Öğretim"in uygulandığı deney grubu lehine anlamlı sonuçlara ulaşılmıştır. Diğer bir deyişle Öğrencilerin yaratıcı yazarlık becerilerinin geliştirilmesinde mikro öğretim geleneksel öğretime kıyasla oldukça başarılı neticeler vermiştir.

🔖

Cite This Article

KARDAŞ, M. N., TUTAK, M. (2016). Effect of Microinstruction Method on Creative Writing Skills of Students. Ana Dili Eğitimi Dergisi, Cilt: 4 - Sayı: 2, 229–247. https://ajindex.com/articles/214577

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (9)

  1. Acar, İ. H., Karan, Ş. ve Yıldız, S. (2013, Haziran). Learner teachers: Professıonal development of elementary schoolteachers through peer collaboration. V. uluslararası Türkiye Eğitim Araştırmaları Kongresi'nde sunulmuş bildiri, Çanakkale 18 Mart Üniversitesi,
  2. Çanakkale. Ak, E. (2011), Yaratıcı Yazma Tekniklerinin İlköğretim 5. Sınıf Öğrencilerinin Türkçe Dersindeki Yazılı anlatım Becerileri Üzerindeki Etkisi, Dokuz Eylül Üniversitesi,
  3. Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İlköğretim Anabilim Dalı, Sınıf Öğretmenliği Programı, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İzmir.
  4. Akalın, S. (2005). Comparison between traditional teaching and microteaching during school experience of student--teachers. Eurasian Journal of Educational Research, 20, 1--13. Atav, E., Kunduz, N. ve Seçken, N. (2014). Biyoloji eğitiminde mikro öğretim uygulamalarına dair öğretmen adaylarının görüşleri. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 29(4), 1-15.
  5. Aydede, M.N. ve Kesercioğlu, T. (2012), Aktif öğrenme uygulamalarının öğrencilerin kendi kendilerine öğrenme becerilerine etkisi, Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 5.43, 5. 37--49. Aydın, İ. S. (2013). The effect of micro--teachıng technique on Turkish teacher candidates' perceptions of efficacy in lesson planning, implementation, and evaluation. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 12(43), 67-81.
  6. Aytan, T. (2011), Aktif öğrenme tekniklerinin dinleme becerisi üzerindeki etkileri, Selçuk Üniversitesi,
  7. Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Türkçe Eğitimi Ana Bilim Dalı, Yayımlanmamış Doktora Tezi, Konya. Bağcı, H. (2007). Türkçe öğretmeni adaylarının yazılı anlatım ve yazılı anlatım derslerine yönelik tutumlarının değerlendirilmesi, TÜBAR-- xxı Bağcı, H. (2007) Türkçe öğretmeni adaylarının yazılı anlatım derslerine yönelik tutumları ile yazma becerileri üzerine bir araştırma. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara Bulut, K. (2015). Mikro öğretim tekniğinin Türkçe öğretmen adaylarının konuşma beceri ve kaygılarına etkisi. Doktora Tezi, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
  8. Büyüköztürk, Ş. (2001).Deneyse| desenler, öntest--sontest, kontrol grubu, desen ve veri analizi, Ankara:
  9. Pegem Yayıncılık Creswell, J.W. (2003). Research design. Second edition. London: Sage Publications. Çakır, Ö. (2010). Materyal geliştirmede mikro-öğretim: öğretmen adaylarının yöntem ve geribildirimler üzerine görüşleri. Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 5, 55--73. Demirel, Ö. (2009)