Journals / Gaziosmanpaşa Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi / 2013 / Cilt: 30 - Sayı: 1

Assessment the effects of different tillage methods on chickpea yield and some yield components

Nohut Tarımında Farklı Toprak İşleme Yöntemlerinin Ürün Verimi ve Bazı Verim Unsurlarına Etkilerinin Belirlenmesi

Pages
70–83
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

The results indicated that the highest average plant and seed yield per square meter was obtained with method A (470.74 g and 260.63 g) and followed by method B (459.43 g and 254.18 g) and method D (447.82 g and 247.23 g).

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:This study was carried out to determine the effects of different soil tillage methods on crop yield and some yield components in chickpea cultivation.
📊
Key Findings & Data:For this reason, experimental trials were performed in Çayköy and Güzelpınar in Tokat-Kazova during 2008, 2009 and 2010.
💡
Conclusion & Impact:The results indicated that the highest average plant and seed yield per square meter was obtained with method A (470.74 g and 260.63 g) and followed by method B (459.43 g and 254.18 g) and method D (447.82 g and 247.23 g).
🔬Design:Research Article
📍Scope:2008 Verileri
⚙️Variables:Nohut tarımı · toprak işleme yöntemleri · ürün verimi

Abstract

This study was carried out to determine the effects of different soil tillage methods on crop yield and some yield components in chickpea cultivation. For this reason, experimental trials were performed in Çayköy and Güzelpınar in Tokat-Kazova during 2008, 2009 and 2010. In this trials Gökçe cultivar of chickpea was used. Six different soil tillage methods were applied which were, mouldboard plough tillage in fall + cultivator in the spring + tooth harrow (Method A), mouldboard plough tillage in spring + cultivator + tooth harrow (Method B), rotary tiller in the spring (Method C), chisel in the spring + disc harrow and slider (Method D), strip tillage with router rotary hoe (Method E) and direct seeding (Method F). Trials were set up in completely randomized block design with three replications. The results indicated that the highest average plant and seed yield per square meter was obtained with method A (470.74 g and 260.63 g) and followed by method B (459.43 g and 254.18 g) and method D (447.82 g and 247.23 g). In terms of factors evaluated; A, B and D methods were superior compared to the other methods.

Özet

Bu araştırmada; nohut tarımında farklı toprak işleme yöntemlerinin ürün verimi ve bazı verim unsurlarına etkilerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Bu amaçla, Tokat Kazova’ da bulunan Çayköy ve Güzelpınar köylerinde 2008, 2009 ve 2010 yıllarında tarla denemeleri yapılmıştır. Denemeler sırasında bitkisel materyal olarak Gökçe çeşidi nohut kullanılmıştır. Araştırmada; sonbaharda toprağın kulaklı pullukla sürülmesi ve ilkbaharda tarla kültivatörü + dişli tırmıkla tohum yatağının hazırlanması (A yöntemi), ilkbaharda kulaklı pullukla toprağın sürülmesi daha sonra tarla kültivatörü + dişli tırmıkla tohum yatağının hazırlanması (B yöntemi), ilkbaharda toprak frezesiyle toprağın işlenmesi (C yöntemi), ilkbaharda çizelle toprağın işlenmesinin ardından diskli tırmık ve sürgüyle tohum yatağının hazırlanması (D yöntemi), frezeli ara çapa makinasıyla şeritsel toprak işleme (E yöntemi) ve doğrudan ekim (F yöntemi) olmak üzere 6 farklı toprak işleme yöntemi ele alınmıştır. Tarla denemeleri, tesadüf blokları deneme desenine göre üçr tekerrürlü olarak düzenlenmiştir. Araştırma sonucunda; en yüksek metrekaredeki ortalama bitki ve tane verimlerinin 470,74 ve 260,63 g ile A yönteminden elde edildiği, bunu 459,43 ve 254,18 g ile B yönteminin ve ardından 447,82 ve 247,23 g ile D yönteminin izlediği belirlenmiştir. Genel olarak incelenen faktörler yönünden A, B ve D yöntemlerinin diğer yöntemlerden daha üstün oldukları sonucuna ulaşılmıştır.

🔖

Cite This Article

KASAP, A., DURSUN, İ. (2013). Assessment the effects of different tillage methods on chickpea yield and some yield components. Gaziosmanpaşa Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Cilt: 30 - Sayı: 1, 70–83. https://ajindex.com/articles/214203

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (9)

  1. Abdou RF and Ashour AS (1990). Developmental and Cytological Effect of Herbicides Prometryne,Trifluralin, and EPTC in Lentil. Lens Newsletter, 17, 1: 17:20. Akçin A (1988). Yemeklik Dane Baklagiller. S.Ü. Zir.Fak. Yayınları No: 8, Konya. Aksoy E (2005). Modifiye Edilmiş Kültivatörler ile Nohut Ekiminin Makine İşletmeciliği Açısından Değerlendirilmesi. Kahraman Maraş Sütçü İmam Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Tarım Makinaları Anabilim Dalı, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, 33 s., Kahramanmaraş. Anonim (2008). Nohut Yetiştiriciliği. Orta Öğretim Projesi, Tarım Teknolojileri, Ankara.
  2. Anonim (2012). Tokat Meteoroloji İstasyonu Kayıtları, Tokat. Anonymous (2013).
  3. FAOSTAT, Food and Agriculture Organization of the United Nations, FAO Statistics Division, ( http://faostat.fao.org/site/ ). Aydoğan A, Gürbüz A, Karagül V ve Aydın N (2009). Yüksek Alanlarda Kışlık Nohut (Cicer arietinum L.) Yetiştirme imkanlarının Araştırılması. Tarla bitkileri Merkez Araştırma Enstitüsü Dergisi, 18 (1-2):11-16.
  4. Aytaç H (2004). Nohut (Cicer arietinum L.)’ ta Sıra Arası Mesafesi ile Tohum Miktarının Verim ve Verim Öğelerine Etkileri. Ankara Üniveristesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Tarla Bitkileri Anabilim Dalı, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, 45 s., Ankara.
  5. Azkan N (1989). Yemeklik Tane Baklagiller. U.Ü. Zir.Fak. Ders Notları No: 40, Bursa. Babagil GE (2010). Muş Ekolojik Koşullarında Bazı Nohut (Cicer arietinum L.) Çeşitlerinin Verim ve Verim Unsurlarının Değerlendirilmesi. Tekirdağ Ziraat Fakültesi Dergisi, 7 (3). Babagil GE (2011). Erzurum Ekolojik Koşullarında Bazı Nohut (Cicer arietinum L.) Çeşitlerinin Verim ve Verim özelliklerinin İncelenmesi. Anadolu Tarım Bilim Dergisi, 26 (2): 122-127.
  6. Bakoğlu A ve Ayçiçek M (2005). Bingöl ekolojik koşullarında bazı nohut (Cicer arietinum L.) çeşitlerinin verim ve verim öğeleri üzerine bir araştırma. F. Ü. Fen ve Mühendislik Bilimleri Dergisi, 17 (1): 107-113.
  7. Bakoğlu A (2005). Elazığ Şartlarında Nohut (Cicer arietinum L.)’ta Tohum Verimi ve Tarımsal Özellikler. Doğu Anadolu Bölgesi Araştırmaları. Bakoğlu A (2009). Elazığ ekolojik koşullarında bazı nohut (Cicer arietinum L.) çeşitlerinin verim ve verim öğeleri üzerine bir araştırma. Harran.Üniv.Zir.Fak. Dergisi, 13 (13): 1-6.
  8. Baykal N ve Karasu A (1997). Kışlık nohut tarımı ve antraknoz hastalığının önemi. Uludağ Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 11: 241-251.
  9. Bayrak H, Önder M ve Gezgin S (2005). Bor uygulamaksızın nohut (Cicer arietinum L.) çeşitlerinde verim ve bazı verim unsurl