Journals / BELLETEN / 1990 / Cilt: 54 - Sayı: 209

Taş Eser Onarımında Kaldırma ve Yapıştırma Yöntemleri

Journal
BELLETEN
Pages
47–98
Publication Date
1990-04-20
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Çalışmalarında, eserin orjinal dış görünümüne ve iç durumuna önem vererek, statik düşüncesiyle tahrip etmeden uygulamalarını yaparak, bizden sonra gelecek olanlara mümkün olduğu kadar iyi bir şekilde eserleri aktarmak amaçları olmalıdır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Öz İnsanlar eski çağlardan zamanımıza kadar kil,metal ve ahşabın yanında ağırlıklı olarak taş da kullanmak suretiyle mimari yapılar ve sanat eserleri yapmışlardır.
📊
Key Findings & Data:Genellikle dayanıklı olarak bilinen taşın kullanılmasıyla yapılan mimari eleman ve sanat eserleri, yüzyıllardır toprak altında kalmaları veya toprak üstünde durmalarından dolayı doğa koşullarından etkilenerek aşınmışlar, bozulmuşlar veya tahrip olma sürecine girerek yok olmuşlardır.
💡
Conclusion & Impact:Çalışmalarında, eserin orjinal dış görünümüne ve iç durumuna önem vererek, statik düşüncesiyle tahrip etmeden uygulamalarını yaparak, bizden sonra gelecek olanlara mümkün olduğu kadar iyi bir şekilde eserleri aktarmak amaçları olmalıdır.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Anahtar Kelimeler Taş Eser · Onarım · Tarih

Özet

Öz İnsanlar eski çağlardan zamanımıza kadar kil,metal ve ahşabın yanında ağırlıklı olarak taş da kullanmak suretiyle mimari yapılar ve sanat eserleri yapmışlardır. Genellikle dayanıklı olarak bilinen taşın kullanılmasıyla yapılan mimari eleman ve sanat eserleri, yüzyıllardır toprak altında kalmaları veya toprak üstünde durmalarından dolayı doğa koşullarından etkilenerek aşınmışlar, bozulmuşlar veya tahrip olma sürecine girerek yok olmuşlardır. Bunun yavaş veya hızlı olması, taşın yapısal özelliğine ve insanların bilinçli veya bilinçsizce yapmış oldukları her türlü olumsuz uygulamalarına da bağlıdır. Taş eser tahribatında birlikte etkili olan bu etkenlerin uygulayıcı onarımcılar tarafından bilinmesi gerekmektedir. Çalışmalarında, eserin orjinal dış görünümüne ve iç durumuna önem vererek, statik düşüncesiyle tahrip etmeden uygulamalarını yaparak, bizden sonra gelecek olanlara mümkün olduğu kadar iyi bir şekilde eserleri aktarmak amaçları olmalıdır.

🔖

Cite This Article

AKILLI, H. (1990). Taş Eser Onarımında Kaldırma ve Yapıştırma Yöntemleri. BELLETEN, Cilt: 54 - Sayı: 209, 47–98. https://ajindex.com/articles/213115

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (16)

  1. AHRENS, D., (1971) "Restoration of Ston Sculpture at the Münich Glyptothek", Conversation of Ston I, Preprints of the Contributions to the New York Conference ön Conservation of Stone and Wooden Objects, 7-13 Joune 1970.
  2. London, The International Institutes for Conservation of Historich and Artistic Works, s. 65-69.
  3. ANDRE, J.M., (1977)
  4. The Restorer's Handbook of Sculpture, New York, Van Nostrand Reinhold Company. ANKNER, D. - WIHR, R., (1981-1) "Ausbildung/Fortbildung zum Restaurator", Arbeitsblaetter für Restauratoren, Mainz, Verlag des Röminsch-Germanischen Zentralmuseums, s. 17-20.
  5. AKILLI, H., (1986) "Antalya Müzesindebir Bir İmparator Heykeli Onarımı", TAÇ, sayı 3, İstanbul, Türkiye Anıt Çevre Turizm Vakfı Yayını, s. 31-33.
  6. AKILLI, H., (1987-1) "Eski Seramik Onarımında Yeni Bir Uygulama: Kum Püskürme Metodu", Sanat Tarihi Araştırmaları Dergisi, sayı 1, İstanbul, s. 8-11.
  7. AKILLI, H., (1987-2) "Pergede Bulunan Dansöz Heykeli Onarımı ", Arkeoleji ve Sanat, sayı 28-31, İstanbul, s. 19-21.
  8. AKILLI, H., (1987-3) "Perge Kazılarında Ortaya Çıkarılan Mimariye Bağlı Elemanların Onarımı", TAÇ, sayı 6, İstanbul, Türkiye Anıt Çevre Turizm Koruma Vakfı Yayını, s. 41-47.
  9. AKILLI, H., (1987-4) "Taş Eserlerin Tahribatına Neden Olan Etkenler", Rölöve ve Restorasyon Dergisi sayı 6, Ankara, Vakıflar Genel Müdürlüğü Yayınları, s. 129-134.
  10. AKILLI, H., (1988) "Eski Mozaikin Yerinde Koruma ve Onarımı: Yeni Bir Uygulama", Sanat Tarihi Araştırmaları Dergisi, sayı XIII, İstanbul, İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Sanat Tarihi Araştırmaları Merkezi, s. 8-11.
  11. ARSLANOĞLU, İ.A., (1987) "Selçuklu Taç Kapılar ve Bazı Anadolu Yapıları Restorasyonlarına Dair", Rölöve ve Restorasyon Dergisi, sayı 6, Ankara, Vakıflar Genel Müdürlüü Yayını, s. 59-68. ASGARÎ, N., (1981) "Marmara Adası Saraylar Köyü Kazısı", Arkeoloji ve Sanat Dergisi, sayı 11, İstanbul, s. 23-31.
  12. BAYBURTLUOĞLU, C., (1985) "1984 Yılı Arykanda Kazısı Raporu", Kazı Sonuçları Toplantısı VII, Ankara 20-24 Mayıs 1985,
  13. Ankara, T.C. Kültür ve Turizm Bakanlığı Eski Eserler ve Müzeler Genel Müdürlüğü, s. 357-372.
  14. BENZMÜLLER, C., (1981-1) "Materialien und Geracete für die Restaurierung und Konservierung (Arbeitsblaetter für Restauratoren 1968-1980)",
  15. Arbeitsblaetter für Restauratoren, Mainz, Verlag des Römisch-Germanischen Zentralmuseums, s. 65-105.
  16. BERTOLİN, S., (1970-1) "Die Restaurierung Einer Griechischen Jünglingsfigur", Arbeitsblaetter für Restauratoren, Mainz, Verlag des Romisch-Germanischen Zentralmuseums, s. 13-14. BİNAN