Journals / Kastamonu Üniversitesi Orman Fakültesi Dergisi / 2014 / Cilt: 14 - Sayı: 1

Genetic Gain in Anatolian Black Pine (Pinus nigra Arnold.) Populations of Lakes District

Göller Yöresi Anadolu Karaçamı (Pinus nigra Arnold.) Populasyonlarında Genetik Kazanç

Pages
93–100
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

It was the highest (81.3% and %59.25%) for the tree height

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The study was carried out on ninth year results of the experiment established with totally 100 families from 10 natural Anatolian black pine (Pinus nigra Arnold.) populations in Isparta-Kayı village plantation area.
📊
Key Findings & Data:Beside, while individual heritability (h2i>0.44) was lower than family heritability (h2f>0.71) for diameter, angle and number of branches, while it was opposite for tree height (0.85&0.92).
💡
Conclusion & Impact:It was the highest (81.3% and %59.25%) for the tree height
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Anadolu Karaçamı · Islah · Populasyon

Abstract

The study was carried out on ninth year results of the experiment established with totally 100 families from 10 natural Anatolian black pine (Pinus nigra Arnold.) populations in Isparta-Kayı village plantation area. In this context Individual and family heritabilities, and also genetic gain for different selection intensity were estimated for tree height and branch characters by SAS package programme. Large differences were found among populations and within population for the characters. Beside, while individual heritability (h2i>0.44) was lower than family heritability (h2f>0.71) for diameter, angle and number of branches, while it was opposite for tree height (0.85&0.92). Ratio of total genetic gain changed for the selection intensity. It was the highest (81.3% and %59.25%) for the tree height

Özet

Bu çalışmada, Göller Yöresinden seçilen 10 doğal Anadolu Karaçamı (Pinus nigra Arnold.) populasyonundan örneklenen toplam 100 aileye ait fidanlarla Isparta-Kayı Köyü ağaçlandırma sahasında kurulan denemenin 9 yıllık sonuçları değerlendirilmiştir. Bu kapsamda fidan boyu ve bazı dallanma karakterleri bakımından, birey ve aile düzeylerindeki kalıtım dereceleri ile farklı seleksiyon yoğunlukları için elde edilebilecek genetik kazanç miktarları tahmin edilmiştir. Verilerin değerlendirilmesinde SAS istatistik paket programı kullanılmıştır. Elde edilen sonuçlara göre, ölçülen karakterler bakımından gerek populasyonlar arasında gerekse populasyon içi aileler arasında istatistiksel bakımdan önemli düzeyde farklılıklar ortaya çıkmıştır. Ayrıca, dal açısı, dal kalınlığı ve dal sayısı bakımından tahmin edilen birey düzeyindeki kalıtım dereceleri (h2i>0.44), aile kalıtım derecelerinden (h2f>0.71) daha düşük çıkmıştır. Fidan boyu için ise aksi durum söz konusudur (hi=0.92; h2f = 0.85). Ölçülen karakterler bakımından tahmin edilen toplam genetik kazanç oranları değişmekle birlikte en yüksek genetik kazanç fidan boyunda (%81.3-%59.25) tahmin edilmiştir

🔖

Cite This Article

GÜLCÜ, S., AKKAYA, O., BİLİR, N. (2014). Genetic Gain in Anatolian Black Pine (Pinus nigra Arnold.) Populations of Lakes District. Kastamonu Üniversitesi Orman Fakültesi Dergisi, Cilt: 14 - Sayı: 1, 93–100. https://ajindex.com/articles/211117

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (8)

  1. Atalay İ. 1977. Türkiye’de Çam Türlerinde Tohum Transfer Rejiyonlaması. AGM. Yayınları No: 1, Ankara. Alptekin CÜ., 1986. Anadolu karaçamının (Pinus nigra ssp. pallasiana Lamb. Holmboe) coğrafik varyasyonları. İÜ Orman Fakültesi Silvikültür Anabilim Dalı, Doktora Tezi, 170s. İstanbul. Gülcü S., 2002. Göller yöresi Anadolu karaçamında pallasiana (Lamb) Holmboe) populasyonlar arası ve populasyon içi genetik çeşitlilik. KTÜ. FBE. Doktora Tezi, 154s. Trabzon. Arnold.subsp. Gülcü S., Ücler A., Ö., 2008. Genetic variation of Anatolian black pine (Pinus nigra Arnold. subsp. pallasiana (Lamb.) Holmboe) in the Lakes district of Turkey. Silvae Genetica, 57, 1-5.
  2. Gürses MK., Gemici Y., Özkurt N., Gülbaba AG., Özkurt A., Tüfekçi S., 1996. Bolkar dağları Karaçam (Pinus nigra Arn. var. pallasiana Schneid) populasyonlarında biyolojik çeşitlilik üzerine araştırmalar, DOA Dergisi, 2, 49-69. Işık K., 1980. Kızılçamda (Pinus brutia Ten.) populasyonlar arası ve populasyonlar içi genetik çeşitliliğin araştırılması. I: Tohum ve fidan karakterleri. ODTÜ Biyolojik Bilimler Bölümü, Doçentlik Tezi, 149s. Ankara. Işık F. 1998. Kızılçam’da (Pinus brutia Ten.) Genetik Çeşitlilik, Kalıtım Derecesi ve Genetik Kazancın Belirlenmesi. Batı Akdeniz O.A.E. Yayınları,
  3. Teknik Bülten, No:7, Antalya. Kalıpsız A. 1994. İstatistik Yöntemler. İÜ Yayın No: 3835/427, İstanbul.
  4. Kaya Z., Ching KK., Stafford SG., 1985. A statistical analysis of karyotypes of European black pine (Pinus nigra Arnold.) from different sources. Silvae Genetica, 34, 148-156. Kaya Z,. Temerit A,. 1994. Genetic structure of marginally located Pinu nigra var. pallasiana population in Cetral Turkey. Silvae Genetica,43, 272-277.
  5. Koski V., Antola J., 1993. National Tree Breeding and Seed Production Programme for Turkey 1994-2003. The Research Directorate Of Forest Tree Seeds and Tree Breeding Press, Ankara. Matziris D. 1993. Variation in cone production in a clonal seed orchard of Black pine. Silvae Genetica, 42, 136-141.
  6. Namkoong G., Conkle MT. 1976. Time trends in genetic control of height growth in Panderosa pine. Forest Sci., 22, 2-12.
  7. Öztürk H., Şıklar S., 2000. Türkiye Milli Ağaç Islahı ve Tohum Üretimi Programı (Özellikleri ve Gerçekleştirilen Çalışmalar). Orman Ağaçları ve Tohumları Islah Araştırma Müdürlüğü Dergisi, 13, 1-41. Saatçioğlu F. 1976. Silvikültürün Biyolojik Esasları ve Prensipleri (Silvikültür I). İ.Ü.Orman Fakültesi Yayınları No. 2187, İstanbul.
  8. SAS Inst. Inc. (1988). SAS/STAT User’s Guide, Release 6.03, editi