Journals / Anadolu Psikiyatri Dergisi / 2015 / Cilt: 16 - Sayı: 2

Soc ial functionality and internalized stigmatization levels of forensic psych iatry patients

Adli psikiyatri hastalarının içselleştirilmiş damgalanma ve sosyal işlevsellik düzeyleri

Pages
113–121
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Conclusion: It was determined that the patients treated in forensic psychiatric unit had self-stigma and social functioning levels at a medium level, the more their tendency of self-stigma increased the more their social functioning levels decreased and their self- stigma tendencies and social functioning levels were affected by some sociodemographic variables.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Objective: The aim was to determine the internalized stigma and social functioning levels of the individuals who committed crime and had mental disorder and were treated in forensic psychiatry units of mental health and ill- nesses hospitals.
📊
Key Findings & Data:Methods: This cross-sectional research was carried out between the dates of January and April 2013.
💡
Conclusion & Impact:Conclusion: It was determined that the patients treated in forensic psychiatric unit had self-stigma and social functioning levels at a medium level, the more their tendency of self-stigma increased the more their social functioning levels decreased and their self- stigma tendencies and social functioning levels were affected by some sociodemographic variables.
🔬Design:Research Article
📍Scope:2013 Verileri
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

Objective: The aim was to determine the internalized stigma and social functioning levels of the individuals who committed crime and had mental disorder and were treated in forensic psychiatry units of mental health and ill- nesses hospitals. Methods: This cross-sectional research was carried out between the dates of January and April 2013. It was planned to carry out the research in five hospitals having forensic psychiatry unit in Turkey, but be- cause of two hospital administrations’ disapproval, it was carried out in three hospitals. Of the patients treated in those three hospitals (n=109), totally 87 patients participated our research except the patients who had psychiatric symptoms at a level that they couldn’t participate (n=22). Data were collected by talking to the patients face to face. In the research, Descriptive Information Form, Internalized Stigma of Mental Illness Scale (ISMI) and Social Functioning Scale (SFS) were used. In data evaluation, number-percentage distribution was done and the relation- ship between the variables was examined by t-test, variance analysis and correlation analysis. Findings: 94.3% of the patients were men and their average of age was 37.78±11.12. Patients’ average points of ISMI subscales were found as 44.43±12.80 for self-stigma, 14.33±3.58 for alienation, 16.90±3.85 for approving literal judgements, 12.11±2.89 for perceived discrimination, 14.34±3.61 for social withdrawal, and 13.26±2.03 for resist against stigma. Average points of SFS subscales were found as 10.44±2.48 for withdrawal, 4.87±2.28 for interpersonal commu- nication, 12.25±6.98 for independence performance; 31.54±8.36 for independence competence; 8.54±4.73 for hobbies, 8.23±7.31 for initial social activity and 4.16±2.60 for job. It was determined that the more self-stigma scale average points increased, the more social functioning average points decreased and some sociodemographic variables affected the average points of social functioning and self-stigma scale. Conclusion: It was determined that the patients treated in forensic psychiatric unit had self-stigma and social functioning levels at a medium level, the more their tendency of self-stigma increased the more their social functioning levels decreased and their self- stigma tendencies and social functioning levels were affected by some sociodemographic variables.

Özet

Amaç: Ruh sağlığı ve hastalıkları hastanelerinin adli psikiyatri birimlerinde tedavi olan suç işlemiş ve ruh sağlığı bozukluğu olan bireylerin içselleştirilmiş damgalanma (İD) ve sosyal işlevsellik (Sİ) düzeylerini belirlemektir. Yön- tem: Kesitsel tipteki araştırma, Ocak-Nisan 2013 tarihleri arasında yapılm ıştır. Araştırmanın Türkiye’de adli psiki- yatri birimi olan beş hastanede yürütülmesi planlanm ış, ancak iki hastane yönetiminin çalışmanın yapılmasını onaylamaması nedeniyle çalışma üç hastanede yapılm ıştır. Bu hastanelerde tedavi olan hastalardan (s=109) katı- lamayacak düzeyde psikiyatrik belirtileri olan (s=22) hastalar dışında toplam 87 hasta araştırmam ıza katılm ıştır. Veriler, araştırmacılar tarafından hastalarla yüz yüze görüşülerek toplanm ıştır. Araştırmada Tanıtıcı Bilgi Formu, Ruhsal Hastalıklarda İçselleştirilmiş Damgalanma Ölçeği (RHİDÖ) ve Sosyal İşlevsellik Ölçeği (SİÖ) kullanılm ıştır. Verilerin değerlendirmesinde, sayı ve yüzde dağılımları yapılm ış, değişkenler arasındaki ilişki t-testi, varyans ana- lizi ve korelasyon analiziyle incelenmiştir. Bulgular: Hastaların %94.3’ü erkek ve yaş ortalaması 37.78±11.12’dir. Hastaların RHİDÖ alt ölçek puan ortalamaları öz damgalanma için 44.43±12.80, yabancılaşma için 14.33±3.58, kalıp yargıları onaylama için 16.90±3.85, algılanan ayrımcılık için 12.11±2.89; sosyal geri çekilme için 14.34±3.61 ve damgalanmaya karşı direnç için 13.26±2.03 olarak bulunmuştur. SİÖ alt ölçek puan ortalamaları çekilme için 10.44±2.48, kişilerarası iletişim için 4.87±2.28, bağımsızlık/performans için 12.25±6.98, bağımsızlık/ yetkinlik için 31.54±8.36, hobiler için 8.54±4.73, öncül sosyal etkinlik için 8.23±7.31 ve iş için 4.16±2.60 olarak bulunmuştur. Hastaların özdamgalanma ölçek puan ortalamalarının yükseldikçe Sİ puan ortalamalarının düştüğü ve bazı sosyodemografik değişkenlerin Sİ ve İD ölçek puan ortalamalarını etkilediği saptanm ıştır. Sonuç: Adli psikiyatri biriminde tedavi olan hastaların İD ve Sİ düzeylerinin orta düzeyde olduğu, İD eğilimleri arttıkça Sİ düzeylerinin azaldığı, İD eğilimleri ile Sİ düzeylerinin bazı sosyodemografik değişkenlerden etkilendiği belirlenmiştir.

🔖

Cite This Article

ARABACI, L. B., BAŞOĞUL, C., BÜYÜKBAYRAM, A. (2015). Soc ial functionality and internalized stigmatization levels of forensic psych iatry patients. Anadolu Psikiyatri Dergisi, Cilt: 16 - Sayı: 2, 113–121. https://ajindex.com/articles/210132

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (17)

  1. Link BG, Phelan JC Conceptualizing stigma. Annu Rev Sociol 2001; 27:363-385
  2. World Health Organization. The World Health Report: Mental Health. New Understanding New Hope. Geneva: World Health Organization, 2001
  3. Taşkın EO. Damgalama, ayrımcılık ve ruhsal hastalık. 3P Dergisi 2004; 12(Ek.3):5-12
  4. Taşkın EO. İçselleştirilmiş damgalama ve dam- galama algısı. EO Taşkın (Ed.), Stigma Ruhsal Hastalıklara Yönelik Tutumlar ve Damgalama, İzmir: Meta Basım ve Matbaacılık, 2007, s.31-40
  5. Yanos PT, Roe D, Lysaker PH. Narrative en- hancement and cognitive therapy: A new group based treatment for internalized stigma among persons with severe mental illness. Int J Group Psychothe 2011; 61:576-595
  6. Corrigan PW. The impact of stigma on severe mental illness. Cogn Behav Pract 1998; 5:201- 222
  7. Peterson D, Barnes A, Duncan C. Fighting shad- ows: Self-stigma and mentall illness. Auckland, Mental Health Foundation of New Zealand, 2008
  8. Amerikan Psikiyatri Birliği. DSM-IV Tanı Ölçütleri Başvuru Kitabı. E Köroğlu (Çev. Ed.), Yeniden Gözden Geçirilmiş Baskı, Ankara: HYB, 2000
  9. Angell B, Test MA. The relationship of clinical factors and enviromental opportunities to social functioning in young adults with schizophrenia. Schizophr Bull 2002; 28:259-271
  10. Erol A, Keleş Ünal E, Tunç Aydın E, Mete L. Şizofrenide sosyal işlevselliği yordayan etmenler. Turk Psikiyatri Derg 2009; 20:313-321
  11. Aydemir Ö. Bipolar bozukluğa yönelik tutumlar ve damgalama. EO Taşkın (Ed.), Stigma Ruhsal Hastalıklara Yönelik Tutumlar ve Damgalama, İzmir: Meta Basım ve Matbaacılık, 2007, s.156- 165
  12. Aker T, Özmen E, Ögel K, Sağduyu A, U ğuz Ş, Tamar D, ve ark. Birinci basamak hekimlerinin şizofreniye bakış açısı. Anadolu Psikiyatri Derg 2002; 3:5-13
  13. Arkan B, Bademli K, Duman ÇZ. Sağlık çalışan- larının ruhsal hastalıklara yönelik tutumları: Son 10 yılda Türkiye’de yapılan çalışmalar. Psikiyat- ride Güncel Yaklaşımlar 2011; 3:214-231
  14. Bahar A. Şizofreni ve damgalama. Fırat Sağlık Hizmetleri Dergisi 2007; 2:101-110
  15. Bostancı N, Aştı N. Hem şirelerin ruh sağlığı bozuk olan bireylere karşı tutum ve davranışlarının de- ğerlendirilmesi. Düşünen Adam 2004; 17:87-93
  16. Çam O, Baysan-Arabacı L. Bölge psikiyatri hasta- nelerinde çalışan hem şirelerin ruhsal hastalıklara yönelik inançları ve etkileyen faktörler. Turkiye Klinikleri J Nurs Sci 2014; 6(1):13-25
  17. Çam O, Bilge A. Türkiye’nin batısında yaşayan halkın ruhsal hastalığa ve hastalara yönelik inanç ve tutumlar