Journals / Çocuk ve Gençlik Ruh Sağlığı Dergisi / 2014 / Cilt: 21 - Sayı: 2

THE ANALYSIS OF TYPES OF CRIMES AND PSYCHIATRIC DIAGNOSES OF DELINQUENTS: A CROSS-SECTIONAL STUDY

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUKLARIN SUÇ VE TANI DAĞILIMLARININ İNCELENMESİ: KESİTSEL BİR ARAŞTIRMA

Pages
115–122
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Consistent with the fi ndings of this body of research, theft was also the most commonly committed crime in our sample of delinquents.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Objectıve: The aim of this study was to evaluate psychiatric diagnoses of children and adolescents admitted for forensic evaluation, their ages at the time of the crime, type of crime and the results of forensic reports.Method: 721 cases who were refered to Manisa Mental Health Hospital Child and Adolescent Psychiatry Outpatient Department between the dates 2012 March and 2013 June for the purpose of carrying out a forensic evaluation by legal authorities were examined retrospectively and of these; forensic reports and charts that belonged to 111 cases of delinquency were evaluated.
📊
Key Findings & Data:Results: The age range of 111 cases was between 12 to 18 (15±1.5) and 16 (14,4%) were female while 95 (85,6%) were male. 61 (55%) were diagnosed with conduct disorder (CD) and 16 (14,4%) were diagnosed with mental retardation (MR).
💡
Conclusion & Impact:Consistent with the fi ndings of this body of research, theft was also the most commonly committed crime in our sample of delinquents.
🔬Design:Research Article
📍Scope:2012 Verileri
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

Objectıve: The aim of this study was to evaluate psychiatric diagnoses of children and adolescents admitted for forensic evaluation, their ages at the time of the crime, type of crime and the results of forensic reports.Method: 721 cases who were refered to Manisa Mental Health Hospital Child and Adolescent Psychiatry Outpatient Department between the dates 2012 March and 2013 June for the purpose of carrying out a forensic evaluation by legal authorities were examined retrospectively and of these; forensic reports and charts that belonged to 111 cases of delinquency were evaluated. Results: The age range of 111 cases was between 12 to 18 (15±1.5) and 16 (14,4%) were female while 95 (85,6%) were male. 61 (55%) were diagnosed with conduct disorder (CD) and 16 (14,4%) were diagnosed with mental retardation (MR). The most common type of crime among the alleged delinquents was theft (43,2%).Discussion: It was observed that there was a male predominance among juvenile delinquents in our sample. Present literature also points out that aggressive behavior and delinquency are more commonly seen in male children and adolescents. Higher rate of psychiatric disorders was observed in our delinquent sample with the most common psychiatric diagnosis determined as CD. Different studies report crimes commited against property such as theft are much more commonly observed. Consistent with the fi ndings of this body of research, theft was also the most commonly committed crime in our sample of delinquents.

Özet

Amaç: Bu çalışmada adli rapor düzenlenmesi amacıyla adli makamlarca yönlendirilen olguların suç türü, suç yaşı, eşlik eden psikiyatrik tanı ve düzenlenen rapor sonuçlarının incelenmesi amaçlanmıştır.Yöntem: Manisa Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi, Çocuk ve Ergen Birimi’ne Mart 2012- Haziran 2013 tarihleri arasında adli makamlar tarafından rapor düzenlenmek üzere başvurmaları sağlanan 721 adli olgunun hastane kayıtları geriye dönük olarak incelenerek, suça sürüklenen 111 olgunun adli rapor ve dosyaları değerlendirilmiştir.Sonuçlar: 111 olgunun yaş aralığı 12-18 (15±1.5) arasındaydı, 16’sı (%14,4) kız, 95’i (% 85,6) erkekti. Olguların yapılan psikiyatrik değerlendirmesinde 61’inde (%55) davranım bozukluğu (DB) ve 16’sında (%14,4) mental retardasyon (MR) saptandı. Suça karıştığı iddia edilen olguların işlenen suç tipleri arasında ise ilk sırada hırsızlık (%43,2) yer almaktaydı. Tartışma: Suça sürüklenen çocukların çoğunluğunun erkek çocuk ve ergenler olduğu belirlenmiştir. Literatürde de erkek çocuk ve ergenlerde saldırgan davranışların ve suça sürüklenmenin daha sık olduğu bildirilmektedir. Suça sürüklenen çocuk ve ergenlerde ruhsal bozukluk sıklığı yüksek bulunurken, en sık görülen ruhsal bozukluk olarak DB saptanmıştır. Yapılan araştırmalarda hırsızlık gibi mala yönelik suçların daha fazla görüldüğü bildirilmektedir. Çalışmamızda da benzer şekilde suça sürüklenen çocuk ve ergenlerde en sık rastlanan suçun hırsızlık olduğu saptanmıştır.

🔖

Cite This Article

BİLAÇ, Ö., PİLAN, B. Ş., ORHON, Z., BAYRAK, A. (2014). THE ANALYSIS OF TYPES OF CRIMES AND PSYCHIATRIC DIAGNOSES OF DELINQUENTS: A CROSS-SECTIONAL STUDY. Çocuk ve Gençlik Ruh Sağlığı Dergisi, Cilt: 21 - Sayı: 2, 115–122. https://ajindex.com/articles/209718

References (18)

  1. Abram KM, Teplin LA, McClelland GM ve ark. (2003) Comorbid psychiatric disorders in youth in juvenile detention. Arch Gen Psychiatry 60(11): 1097-1108.
  2. Aksoy A, Ögel K (2004) Tutuklu ve Hükümlü Ergenlerin Özellikleri: Türkiye’de Yapılan Çalışmaların Gözden Geçirilmesi. Adalet Bakanlığı Ceza ve Tevkif Evleri Genel Müdürlüğünün Gözetimindeki Çocuklara Yönelik Hizmetlerin İyileştirilmesi Projesi İhtiyaçların Belirlenmesi Çalışması. Yeniden Sağlık ve Eğitim Derneği Yayınları, İstanbul.
  3. Amerikan Psikiyatri Birliği (1994) Mental Bozuklukların Tanısal ve Sayımsal El Kitabı, Dördüncü Baskı (DSM-IV) (Çev. ed.: E Köroğlu) Hekimler Yayın Birliği, Ankara, 1995.
  4. Artuç M (2006) Anayasa- TCK- CMK- CGİK. Kartal Yayınevi,
  5. Ankara.
  6. Ayaz M, Ayaz AB, Soylu N (2012) Çocuk ve ergen adli olgularda ruhsal değerlendirme. Klinik Psikiyatri 15: 33-40.
  7. Aydın B, Turla A, Kocakaya M, Karaarslan B (2005) Samsun’da 2004 Yılında Suç İşlediği İddia Edilen Çocukların Sosyodemografi k Özellikleri. Adli Psikiyatri Dergisi 2: 5- 13. Aydın C, Kabaklıoğlu M (1987) Çocuk hükümlülerde suç tipi ile sosyodemografi k özelliklerin ilişkisi. E.Ü.T.F. Dergisi 26(2): 625-634.
  8. Cantürk G, Yorulmaz C, Yavuz E ve ark. (2002) 1997-1999 yıllarında mental retardasyon tanısı konulan olguların ceza ehliyeti yönünden değerlendirilmesi. Klinik Adli Tıp 2(1): 1-6.
  9. Cantürk G (2005) Çocuk suçluluğunda adli psikiyatrik değerlendirme. STED 2: 31-35.
  10. Dinçmen K (1984)
  11. Adli Psikiyatri. Birlik Yayınları,
  12. İstanbul.
  13. Doğan M (1986) Zeka Geriliğinin Suça Etkisi. Uzmanlık Tezi Adli Tıp Kurumu, İstanbul.
  14. Gavazzi SM, Yarcheck CM, Lim JY (2005) Ethnicity, gender, and global risk indicators in the lives of status offenders coming to the attention of the juvenile court. Int J Offender Ther Comp Criminol 49(6): 696-710.
  15. Göker Z, Hesapçıoğlu ST, Sarp KS ve ark. (2006) KTU Tıp Fakültesi Çocuk-Ergen Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Polikliniği’ne son iki yılda başvuran adli olguların değerlendirilmesi. Adli Tıp Dergisi 20(3): 1-5.
  16. Gökten ES (2011) 2009-2011 yılları arasında bir devlet hastanesinde Çocuk Psikiyatrisi Polikliniği’ne yönlendirilen adli olgular. Çocuk ve Gençlik Ruh Sağlığı Dergisi 18(2): 105-116.
  17. Gördeles Beşer N, Çam O (2009) Suça yatkın ergenlerde olumlu kişilerarası ilişkiler geliştirme programının etkinliğinin incelenmesi. Anadolu Psikiyatri Dergisi 10: 226-232.
  18. Güleç G, Yenilmez Ç, Balcı YG, Seber G (2001) Çocuk Suçluluğunda Sosyodemografi k Özellikler. Klinik Adli Tıp 1: 69- 80. Işıklı M, Türkcan S, Uygur N (1994) Mental re