Journals / Kebikeç İnsan Bilimleri İçin Kaynak Araştırmaları Dergisi / 2011 / Sayı: 31

“...That Dangerous Supplement...” : Modes of Language in The Carriage Affair

“...Şu Tehlikeli Araç…” : Araba Sevdası’nda Dil Durumları

Pages
7–28
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

As a result of the above-mentioned analysis, my objective is to invoke the questions that seem to be have been deliberately ignored so far: Could we indeed “read” late Ottoman-Turkish literary texts and how reasonable were/are our ways/habits of reading/approaching this texts?

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:This paper analyzes Recaizade Mahmut Ekrem’s The Carriage Affair as a text that manifests how individuals’ reading-writing and/or listening-speaking practices relating to language could become a dangerous process.
📊
Key Findings & Data:In addition to analyzing of modes of language in The Carriage Affair, I also aim to demonstrate how some untrustworthy transliterations of Ottoman-Turkish texts with Arabic alphabet into Latin alphabet could give rise to misleading literary analyses and interpretations.
💡
Conclusion & Impact:As a result of the above-mentioned analysis, my objective is to invoke the questions that seem to be have been deliberately ignored so far: Could we indeed “read” late Ottoman-Turkish literary texts and how reasonable were/are our ways/habits of reading/approaching this texts?
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

This paper analyzes Recaizade Mahmut Ekrem’s The Carriage Affair as a text that manifests how individuals’ reading-writing and/or listening-speaking practices relating to language could become a dangerous process. In addition to analyzing of modes of language in The Carriage Affair, I also aim to demonstrate how some untrustworthy transliterations of Ottoman-Turkish texts with Arabic alphabet into Latin alphabet could give rise to misleading literary analyses and interpretations. As a result of the above-mentioned analysis, my objective is to invoke the questions that seem to be have been deliberately ignored so far: Could we indeed “read” late Ottoman-Turkish literary texts and how reasonable were/are our ways/habits of reading/approaching this texts?

Özet

Recaizade Mahmut Ekrem’in Araba Sevdası’nı (1896) insanın okumayazma, dinleme-konuşma pratikleri üzerinden dille kurduğu ilişkinin ne derece tehlikeli olabileceğini anlatan bir metin olarak inceleyen bu makale, metnin farklı okumalar üretmek açısından ne derece üretici olduğunu göstermeye çalışmaktadır. Osmanlı-Türk metinlerinin Latin harflerine aktarımı sırasında ortaya çıkan kimi sadakatsizliklerin nasıl bir yanlış okumalar-yorumlamalar zinciri yaratabildiğini de gösteren bu yazı açıkça tartışmasa da şu temel soruları metnin tamamına yaymaya çalışmıştır: Osmanlı-Türk metinlerini gerçekten okuyabildik mi, bu metinleri okuma alışkanlıklarımız ne kadar uygun/doğru (idi)?

🔖

Cite This Article

ERDEM, S. (2011). “...That Dangerous Supplement...” : Modes of Language in The Carriage Affair. Kebikeç İnsan Bilimleri İçin Kaynak Araştırmaları Dergisi, Sayı: 31, 7–28. https://ajindex.com/articles/209181

References (19)

  1. Ahmet Mithat Efendi. Felatun Bey ile Rakım Efendi. Yayına haz. Şerife Baş Çağın. İstanbul: Özgür Yayınları, 2008.
  2. Başlı, Şeyda. Osmanlı Romanının İmkânları Üzerine. İstanbul: İletişim Yayınları, 2010.
  3. Derrida, Jacques. Of Grammatology. Çev. Gayatri Chakravorty Spivak. Baltimore: The John Hopkins University Press, 1997.
  4. Derrida, Jacques. Acts of Literature. Edited by: Derek Attrıdge. New York: Routledge, 2009.
  5. Dino, Güzin. “Araba Sevdasının Kuruluşu Hakkında Bir Deneme”. Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih- Coğrafya Dergisi F.25. s.381, 1949.
  6. Evin, Ahmet. Origins and Development of the Turkish Novel. Minneapolis: Bibliotheca Islamica, 1983.
  7. Finn, Robert P. Türk Romanı (İlk Dönem/ 1872-1900). Çev. Tomris Uyar. Ankara: Bilgi Yayınevi, 1984.
  8. Gürbilek, Nurdan. Kör Ayna, Kayıp Şark: Edebiyat ve Endişe. İstanbul: Metis Yayınları, 2007.
  9. Gürbilek, Nurdan. “Dandies and Originals: Authenticity, Belatedness, and the Turkish Novel” The South Atlantic Quarterly. Volume 102, Number 2/3, Spring/ Summer 2003, pp. 599-628
  10. Gürpınar, Hüseyin Rahmi. Şık. İstanbul: Everest Yayınları, 2009.
  11. Howells, Christina. Derrida: Deconstruction from Phenomenology to Ethics. Oxford: Polity Press, 1998.
  12. Mardin, Şerif. “Tanzimat’tan Sonra Aşırı Batılılaşma”. Türk Modernleşmesi. İstanbul: İletişim Yayınları, 2006. (21-75)
  13. Moran, Berna. Türk Romanına Eleştirel Bir Bakış 1. İstanbul: İletişim Yayınları, 2001.
  14. Naci, Fethi. “Araba Sevdası”. 60 Türk Romanı. İstanbul: Oğlak Yayınları, 1998. Namık Kemal. İntibah. Yayına haz. Selda Akyol. İstanbul: Özgür Yayınları, 2008.
  15. Parla, Jale. Babalar ve Oğullar: Tanzimat Romanının Epistemolojik Temelleri. İstanbul: İletişim Yayınları, 2009.
  16. Parlatır, İsmail. Recai-zade Mahmut Ekrem: Hayatı- Eserleri- Sanatı. Ankara: Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih- Coğrafya Fakültesi Yayınları 340, 1983. Recaizade Mahmut Ekrem. Araba Sevdası. İstanbul: Âlem Matbaası, 1896 Recaizade Mahmut Ekrem. Araba Sevdası. Yayına Hazırlayan: Mustafa Nihat Özön. İstanbul: Kanaat Yayınları, 1940. Recaizade Mahmut Ekrem. Araba Sevdası. Yayına Hazırlayan: Sabahattin Çağın. İstanbul: Özgür Yayınları, 2009.
  17. Sartre, Jean-Paul. “ ‘Aminadab’ or the Fantastic Considered as a Language”. Literary and Philosophical Essay. Translated by Annette Michelson. London: Rider and Company, 1955.
  18. Tanpınar, Ahmet Hamdi. 19. Asır Türk Edebiyatı Tarihi. İstanbul: Çağlayan Kitabevi, 1997.
  19. Yenisey, Fazıl. Araba Sevdası. İstanbul: Kanaat Yayınları, 1963.