AI Summary & Key Takeaways
AI InsightIncreases in hospital stay and antibiotic treatment duration were thought to be associated with recurrent infection frequency and high antibiotics resistance in Pseudomonas related UTIs
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objective: It is known that Pseudomonas has been isolated more frequently in health care-related urinary tract infections (UTIs). It was aimed to determine the risk factors and empiric therapies due to antibiotic resistance in Pseudomonas-related male UTIs, and assess the effect of Pseudomonas isolation on treatment and length of hospital stay.Materials and Methods: The study was conducted between January 2011 and January 2013 with 228 male health care-related complicated UTI patients hospitalized in the Urology and Infectious Diseases Inpatient Clinics at Gazi University Faculty of Medicine. Three hundred UTI attacks in 228 patients were evaluated retrospectively with regard to agents. Results: Pseudomonas was isolated in 37 of 300 complicated UTI attacks in 228 male patients. Nephrolithiasis, recurrent UTI and internal urinary catheterization were determined as the risk factors for Pseudomonas related with health care-related UTI. It was understood that nephrolithiasis increased Pseudomonas isolated UTI risk 3.5 fold and recurrent UTI increased the risk 8.9 fold. The antibiotic resistance of Pseudomonas was higher than other agents. Pseudomonas related UTIs prolonged the duration of hospital stay and antibiotic treatment. Conclusion: In the presence of nephrolithiasis, recurrent UTI and internal urinary catheterization, drugs against Pseudomonas would be appropriate empiric treatment for health care-related complicated UTI. Ciprofloxacin use should be restricted when local antibiotic resistance, which leads empiric treatment, is taken into consideration. Increases in hospital stay and antibiotic treatment duration were thought to be associated with recurrent infection frequency and high antibiotics resistance in Pseudomonas related UTIs
Özet
Amaç: Sağlık bakımı ilişkili üriner sistem enfeksiyonlarında (ÜSE), Pseudomonas'ın artan sıklıklarda izole edildiği bilinmektedir. Bu çalışmada, erkeklerde Pseudomonas ilişkili komplike ÜSE'de risk faktörlerinin saptanması, antibiyotik dirençleri değerlendirilerek ampirik tedavi yaklaşımlarının belirlenmesi ile Pseudomonas izolasyonunun tedavi ve hastane yatış süresi üzerine etkisinin değerlendirilmesi amaçlanmaktadır.Gereç ve Yöntem: Çalışmaya Ocak 2011-Ocak 2013 tarihleri arasında Gazi Üniversitesi Tıp Fakültesi, Üroloji ve Enfeksiyon Hastalıkları Servisleri'nde sağlık bakımı ilişkili komplike ÜSE tanısı konulan 228 erkek hasta dahil edilmiştir. Dahil edilen 228 hastada 300 ÜSE atağı izole edilen etkenler açısından retrospektif değerlendirilmiştir. Bulgular: İki yüz yirmi sekiz erkek hastada 300 komplike ÜSE atağının 37'sinde Pseudomonas izole edilmiştir. Pseudomonas ilişkili sağlık bakımı ilişkili komplike ÜSE için nefrolitiyazis, rekürren ÜSE ve internal üriner kateterizasyon risk faktörleri olarak tespit edilmiştir. Nefrolitiyazis varlığında 3,5 kat, rekürren ÜSE varlığında ise 8,9 kat riskin arttığı saptanmıştır. Pseudomonas'larda antibiyotik direncinin diğer suşlara göre daha yüksek olduğu belirlenmiştir. Pseudomonas etken olduğu ÜSE'lerin hastane yatış süreleri ve antibiyotik tedavi sürelerini uzattığı saptanmıştır.Sonuç: Sağlık bakımı ilişkili komplike ÜSE ampirik tedavisinde, nefrolitiyazis, internal üriner kateterizasyon ve rekürren ÜSE risk faktörleri varlığında Pseudomonas'a yönelik tedavinin uygun olacağı düşünülmektedir. Ampirik tedaviye yön verecek lokal antibiyotik direnç verileri göz önüne alındığında siprofloksasin kullanımın sınırlandırılması öngörülmektedir. Pseudomonas ilişkili ÜSE'lerde hastanede yatış süresi ve antibiyotik kullanım sürelerindeki artışın rekürren enfeksiyon sıklığı ve yüksek antibiyotik direnci ile ilişkili olduğu düşünülmektedir