Journals / Journal of Turkish Science Education / 2011 / Cilt: 8 - Sayı: 2

Eğitim yöneticilerinin bakış açısı ile değerler eğitimi

Pages
178–190
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Ayrıca Değer eğitimi yapan çalışanların bu alana ait özel eğitim durumu, değer eğitiminde hangi alanın önceleneceği, değer eğitiminde ölçme değerlendirmenin nasıl yapıldığı ve değer eğitiminde sorumluluğun ait olduğu paydaşların tespiti eğitim yöneticilerinin gözünden tespit edilmeye çalışılmıştır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu araştırmada eğitim yöneticilerinin okullarda yapılan değerler eğitimine bakış açılarının bazı değişkenler çerçevesinde incelenmesi amaçlanmaktadır.
📊
Key Findings & Data:Eğitim yöneticilerinin değer eğitimine ilişkin görüşlerini tespit etmek amacı ile “Eğitim Yöneticilerinin Değer Eğitimi Yeterliliklerini Algılama Ölçeği” geliştirilmiştir.
💡
Conclusion & Impact:Ayrıca Değer eğitimi yapan çalışanların bu alana ait özel eğitim durumu, değer eğitiminde hangi alanın önceleneceği, değer eğitiminde ölçme değerlendirmenin nasıl yapıldığı ve değer eğitiminde sorumluluğun ait olduğu paydaşların tespiti eğitim yöneticilerinin gözünden tespit edilmeye çalışılmıştır.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Özet

Bu araştırmada eğitim yöneticilerinin okullarda yapılan değerler eğitimine bakış açılarının bazı değişkenler çerçevesinde incelenmesi amaçlanmaktadır. Eğitim yöneticilerinin değer eğitimine ilişkin görüşlerini tespit etmek amacı ile “Eğitim Yöneticilerinin Değer Eğitimi Yeterliliklerini Algılama Ölçeği” geliştirilmiştir. Bu ölçek kullanılarak elde edilen verilerle araştırmaya katılan öğretmen görüşlerinin cinsiyet, eğitim durumu, görev yapılan okul türü, yönetici pozisyonu, yöneticilik kıdemi ne göre farklılaşıp farklılaşmadığı tespit edilmeye çalışılmıştır. Bu çalışma mevcut durumu tespit etmeyi amaçladığı için, tarama modelli bir araştırmadır. Ölçek geliştirme işlemleri sonucunda 22 maddeden oluşan nihai ölçek formuna Eğitim Yöneticilerinin Değer Eğitimi Yeterliliklerini Algılama Ölçeği adı verilmiştir. 3 alt faktör ve 22 maddeden oluşan ölçeğin Cronbach alpha güvenilirlik katsayısının ,825; KMO örneklem yeterliliğinin ,802 (p=0,000) ve açıklanan toplam varyansının %54,83 düzeyinde olduğu saptanmıştır Yapılan fark testleri sonucunda cinsiyet ve eğitim durumu değişkenlerine ait alt gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık (p<0,05) tespit edilirken, görev yapılan okul türü, yönetici pozisyonu ve yöneticilik kıdemi değişkeninde ise istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık saptanmamıştır. Ayrıca Değer eğitimi yapan çalışanların bu alana ait özel eğitim durumu, değer eğitiminde hangi alanın önceleneceği, değer eğitiminde ölçme değerlendirmenin nasıl yapıldığı ve değer eğitiminde sorumluluğun ait olduğu paydaşların tespiti eğitim yöneticilerinin gözünden tespit edilmeye çalışılmıştır.

🔖

Cite This Article

EKŞİ, H., OKUDAN, A. Y. (2011). Eğitim yöneticilerinin bakış açısı ile değerler eğitimi. Journal of Turkish Science Education, Cilt: 8 - Sayı: 2, 178–190. https://ajindex.com/articles/205116

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (9)

  1. Altunışık, R., Coşkun, R., Bayraktaroğlu, S. & Yıldırım, E. (2007). Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemleri. Sakarya: Sakarya Yayıncılık. Anderson, D. (2000). Character education: Who is responsible? Journal of Instructional Psychology, 27(3), 139-143.
  2. Battersby, M., Corder, M., Demetry, K., Flood, S., Gansz, H., & Pacer, L. (1996). Improving Student Behavior through Character Education. Chicago IL: St. Xavier University. 05.05.2010 tarihinde http://eric.ed.gov/ERICDocs/data/ericdocs2sql/content_storage_01/0000019b/80/ 16/73/db.pdf web adresinden edinilmiştir.) Burns, J. (1975). Leadership. New York: Harper & Row. Carlson, D.S., & Perrewe, P.L. (1995). Institutionalization of organizational ethics through organizational leadership. Journal of Business Ethics, 14(10), 829-838.
  3. Conway, M. (1999). A qualitative study of intermediate level students focusing on courage and loyalty in the Heartwood curriculum. Yayımlanmamış doktora tezi. Indiana Üniversiyesi: Pensilvania. Crawford, R. (1999). A case study on the perceptions of students in junior high school on the influence of a character education upon the development of student morality. the missing voice. Yayımlanmamış doktora tezi. Temple Üniversitesi.
  4. Etzioni, A. (1998). How not to discuss character education. Phi Delta Kappan, 79, 446- 449. (Erişim Numarası: EJ560871). Fawcett, G., Brobeck, D., Andrews, S., & Walker, L. (2001). Principals and beliefs-dirven change. Kapan, 82, 405-410.
  5. Heymann, S., & Earle, A. (2000). Low income families: How do working conditions affect their opportunity to help school-age children at risk. American Educational Researh Journal, 37, 833-848.
  6. Huffman, H.A. (1994). Developing a character education program. Alexandria, Virginia Association for supervision and Curriculum development. Hufton, N., & Eliot, J. (2000). Motivation to learn: The pedegogical nexus in the Russian school: Some implications for transnational research end policy borrowing. Educational Studies, 26(1), 115-136.
  7. Leitwood, K.A. (1992). Transformational leadership: Where does it stand. Educational Digest 58(3), 17-20.
  8. Leming, J. (2000). Tell me a story: An evalation of a literature-based character education program. Journal of Moral Education, 29(4), 413-427.
  9. Lickona, T. (1991). Educating for character (How our schools can teach respect and resposibility). New York: Bantam Books. Marrazo, M. (2001). Character-centered teaching: Six steps to becoming a model program. İnternational Center for Leadersship in Educa