Journals / İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi / 2018 / Cilt: 7 - Sayı: 3

Semure b. Cundeb and Criticisms about Him

Semüre b. Cündeb ve Hakkındaki Eleştiriler

Pages
2080–2102
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

In this study, we will approach and evaluate his life and the important accusations against him.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Samura Ibn Jundab became a Muslim at a young age and was one of the Sahabah (Companion) who frequently going to the Prophet's (pbuh) majlis (assemblage).
📊
Key Findings & Data:In the early years of his youth, he joined the Uhud war with special permission.
💡
Conclusion & Impact:In this study, we will approach and evaluate his life and the important accusations against him.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Semüre b. Cündeb · eleştiri · sahâbe

Abstract

Samura Ibn Jundab became a Muslim at a young age and was one of the Sahabah (Companion) who frequently going to the Prophet's (pbuh) majlis (assemblage). In the early years of his youth, he joined the Uhud war with special permission. He also was a part of many battles with the Prophet (pbuh), the allegiance of Ridhwan and did the role of governor during the period of caliphate of Muawiyah bin Abu Sufyan. He got quite tought with the Kharijites. Samura (r.a.) was one of the most ctiticised Sahabah by the Shia. He was accused by some charges as defying the Prophet's (pbuh) order, oppressing people, selling wine, killing people, shot and wounded the Prophet's camel, to tell Ali that some verses have gone down, or incited people against Hussein. In this study, we will approach and evaluate his life and the important accusations against him.

Özet

Semüre b. Cündeb küçük yaşlarda Müslüman olan ve Hz. Peygamber’in meclisine sık giden sahâbîlerden biridir. Gençliğinin ilk yıllarında özel izinle Uhud Savaşı’na katılmıştır. Ayrıca Hz. Peygamber’le pek çok gazveye iştirak etmiş, Rıdvân biatında bulunmuş, Muâviye b. Ebî Süfyân’ın halifeliği döneminde valilik görevi yapmıştır. Hâricilere karşı oldukça sert davranmıştır. Semüre (r.a.), Şîa’nın çok eleştirdiği sahabilerden birisidir. Kendisine Resûlullah’ın (s.a.) emrine karşı gelmek, başkasına zulmetmek, şarap satmak, adam öldürmek, Peygamber’in devesini harbe ile vurarak yaralamak, bazı ayetlerin Hz. Ali’nin aleyhinde nazil olduğu yalanını uydurmak, halkı Hz. Hüseyin’in aleyhine kışkırtmak gibi bazı suçlamalar yöneltilmiştir. Bu çalışmada onun hayatı ve kendisine yöneltilen önemli suçlamalar ele alınacak ve değerlendirilecektir.

🔖

Cite This Article

GÜLTEKİN, H., ÇİMEN, A. (2018). Semure b. Cundeb and Criticisms about Him. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, Cilt: 7 - Sayı: 3, 2080–2102. https://ajindex.com/articles/202357

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (2)

  1. Abbâs el-Kummî, Sefînetü’l-bihâr, Kum: Dâru’l-üsve, 1426.Ahmed b. Hanbel, el-Müsned, thk. Şuayb el-Arnaûd-Âdil Mürşid ve dğr. Beyrut: Müessesetü’r-risâle, 2001.Aycan, İrfan, “Emevi Dönemi İç Siyasi Gelişmeleri”, Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, c. XXXIX, (1999): 147-174.el-Aynî, Bedruddîn Ebû Muhammed Mahmûd b. Ahmed, Umdetü’l-kârî şerhu Sahîhi’l-Buhârî, I-XXV, Beyrut: Dâru ihyâi’t-türâsi’l-Arabî, ts.el-‘Azamî, Muhammed Mustafa, Dirâsât fi’l-hadîsi’n-nebevî, Beyrut: 1985.el-Azîmâbâdî, Ebü’t-Tayyib Muhammed Şemsü’l-Hakk, ‘Avnu’l-Ma‘bûd, Beyrut: Dâru’l-kütübi’l-ilmiyye, 1990.el-Beğavî, Ebu’l-Kâsım Abdullah b. Muhammed, Mu‘cemü’s-sahâbe. I-V, thk. Muhammedü’l-Emîn b. Muhammed el-Cengî, Kuveyt: Mektebetü dâru’l-beyân, 2000.el-Belâzurî, Ahmed b. Yahyâ b. Câbir, Ensâbü’l-eşrâf, I-XIII, thk. Süheyl Zekkâ, Beyrut: Dâru’l-fikr, 1996.el-Beyhakî, Ebû Bekir Ahmed b. el-Huseyn, Delâilü’n-nübüvve, I-VII, thk. Abdü’l-Mûdî Kal’acî, Beyrut: Dâru’l-kütübi’l-ilmiyye, 1998.el-Beyhakî, es-Sünenü’l-kübrâ. I-X, thk. Muhammed Abdülkâdir Atâ, Beyrut, 2003.el-Buhârî, Ebû Abdillâh Muhammed b. İsmâîl, el-Câmiu’s-Sahîh, I-IV, thk. M. Fuad Abdülbâki ve dğr., Kâhire, 1979.el-Buhârî, et-Târîhu’l-kebîr, I-VIII, Haydarâbad: Dâru’l-meârifi’l-Osmâniyye, 1958.Davudoğlu, Ahmed, Sahîh-i Müslim Tercüme ve Şerhi. I-X, İstanbul: Sönmez Neşriyat, 1979.Ebû Avâne, Müstahrecü Ebî Avâne, I-V, thk. Eymen b. Ârif ed-Dımeşkî, Beyrut: Dâru’l-ma‘rife, 1998.Ebû Dâvûd, Süleyman b. Eş’as es-Sicistânî, es-Sünen, Riyad: Dâru’s-selâm, 2009.Erul, Bünyamin, “Semüre b. Cündeb”, Türkiye Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisi (DİA), İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı, 2009, c. XXXVI, s. 501-502.Fadl b. Şâzân, en-Nîsâbûrî, el-Îzâh. Tahran, ts.Gülâbâdî, Ebû Nasr Ahmed b. Muhammed b. el-Hüseyn el-Buhârî, Ricâlü’s-Sahîh el-Buharî. Beyrut: Dâru’l-ma‘rife, 1987.Gültekin, Hikmet, Şîa’da Hadis ve Nehcü’l-Belâğa. Ankara: Nuhbe Yayınları, 2018.Halîfe b. Hayyât, et-Târîh, thk. Ekrem Ziyâ el-Ömerî, Beyrut: Dâru’l-kalem, 1976.el-Hatîb, Muhammed Accâc b. Muhammed, es-Sünne gable’t-tedvîn, Beyrut: Dâru’l-fikr, 1980.el-Hattâbî, Ebû Süleymân Hamd b. Muhammed, Meâlimü’s-Sünen. Halep: Matbaatü’l-İlmiyye, 1932.
  2. Humeyd, Ahmed b. Muhammed, Kitâbetü’l-hadîs beyne’n-nehyi ve’l-izn, Medine: Mecmeu’l-Melik Fehd, ts. İbn Abdilber, Ebû Ömer Yûsuf b. Abdillâh b. Muhammed, el-İstîâb fî ma‘rifeti’l-ashâb, I-IV, thk. Ali Muhammed el-Bicâvî, Beyrut: Dâru’l-cîl, 1992.İbn Ebî Hâtim, Ebû Muhammed Abdurrahman et-Temîmî, el-Cerh ve’t-ta‘dîl, I-IX,