AI Summary & Key Takeaways
AI InsightGrain yields of landraces were determined lower than the standard varieties except for Faikbey and Seydişehir varieties, and it was concluded that this may be due to their susceptibility to lodging and diseases.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
This study was carried out to determine some agronomic and quality characteristics of oat landraces are grown in the Western Mediterranean Region. 164 oat landraces from Antalya, Isparta, Burdur and Muğla provinces were collected and identified. It was determined that 74 landraces belong to Avena byzantina K. Koch, and 90 landraces belong to Avena sativa L.. The oat landraces and seven commercial oat varieties were sown via Augmented experiment design in Antalya in 2015-2016 growing season. The traits of landraces such as days to panicle emergence (DPE), days to maturity (DM), spikelet number per panicle (SNP), grain number per panicle (GNP), grain weight per panicle (GWP), lodging (L), biomass yield (BY), grain yield (GY), groat percentage (GP), thousand kernel weight (TKW), grain protein ratio (GPR) and grain oil ratio (GOR) were investigated. Averages, standard deviations, and coefficients of variation were calculated to determine variations among landraces. In terms of some features, high variation has been found among oat landraces. Although significant differences were found among the genotypes in terms of DPE, DM, SNP, GNP, GWP, GY and TKW features, they weren't found in terms of GNS, GD, BY, GP, GPR, and GOR features. The GPR of landraces ranged between 7.56% and 21.25%, and GOR ranged between 2.71% and 8.57%. Grain yields of landraces were determined lower than the standard varieties except for Faikbey and Seydişehir varieties, and it was concluded that this may be due to their susceptibility to lodging and diseases.
Özet
Bu çalışma Batı Akdeniz Bölgesi’nde yetiştirilen yerel yulaf çeşitlerinin bazı tarımsal ve kalite özelliklerinin belirlenmesi amacıyla yürütülmüştür. Antalya, Isparta, Burdur ve Muğla illerinden 164 adet yerel yulaf çeşidi toplanmış ve tanımlamaları yapılmıştır. Yerel çeşitlerden 74 adedinin Avena byzantina K. Koch, 90 adedinin Avena sativa L. türüne ait olduğu belirlenmiştir. Yerel çeşitler yedi ticari yulaf çeşidi ile birlikte 2015-2016 yetiştirme sezonunda Antalya koşullarında Augmented deneme planında tarlaya ekilmiştir. Yerel çeşitlerin salkım gösterme süresi (SGS), fizyolojik olum süresi (FOS), salkımda başakçık sayısı (SBS), salkımda tane sayısı (STS), salkımda tane ağırlığı (STA), yatma (Y), biyolojik verim (BV), tane verimi (TV), kavuzsuz tane oranı (KTO), bin tane ağırlığı (BTA), tane protein oranı (TPO) ve tane yağ oranı (YO) özellikleri incelenmiştir. Populasyonlar arası varyasyonları belirlemek için ortalamaları, standart sapmaları ve değişim katsayıları hesaplanmıştır. Bazı özellikler bakımından yerel çeşitler arasında yüksek varyasyon olduğu tespit edilmiştir. Yerel çeşitler arasında SGS, FOS, SBS, STS, STA, TV ve BTA bakımından önemli farklar bulunurken; BV, KTO, TPO ve YO bakımından farklar önemli bulunmamıştır. Yerel çeşitlerin TPO’ları %7,56 ile %21,25 arasında, YO’ları ise %2,71 ile %8,57 arasında değişmiştir. Yerel çeşitlerin tane verimleri Faikbey ve Seydişehir çeşitleri hariç standart çeşitlerden daha düşük bulunmuş, bunun yatmaya ve hastalıklara karşı hassas olmalarından kaynaklanabileceği sonucuna varılmıştır.