AI Summary & Key Takeaways
AI InsightObezite, hipertansiyon, diabetes mellitus, düşük eğitim ve evli kadınlar arasında AAMS ile anlamlı ilişki vardı.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Amaç: Türkiye’nin batı kenti İzmir’de yaşayan kadınlarda aşırı aktif mesane semptomlarının (AAMS) prevalansını ve olası risk faktörlerini değerlendirmeyi amaçladık. Gereç ve Yöntem: Validasyonu yapılmış Aşırı Aktif Mesane Semptom Skoru (OABSS) formunu içeren anket, katılımcılarla yüz yüze görüşme ile ürologlar tarafından dolduruldu. AAMS prevalansı ve yaş, obezite, komorbidite, eğitim düzeyi, evlilik durumu ve doğum sayısı gibi AAMS’nin bağımsız olası risk faktörleri değerlendirildi. AAMS olan ve olmayan katılımcılar olası risk faktörleri açısından karşılaştırıldı. Bulgular: Çalışmamıza toplam 719 kadın dahil edildi ve AAMS prevalansı %42,8 idi. İdrar kaçırma ile birlikte olan AAMS prevalansı %69,2, idrar kaçırma birlikteliği olmaksızın AAMS prevalansı %30,8 olarak bulundu ve acil sıkışma hissi ile birlikte en sık görülen semptom noktüriydi. AAMS ile noktüri ve idrar kaçırma tipleri arasında istatistiksel olarak anlamlı ilişki vardı (r=0,363, p<0,001, r=0,568, p<0,001). Çok değişkenli analize göre AAMS için temel risk faktörleri obezite, hipertansiyon, diabetes mellitus, evlilik durumu ve düşük eğitim seviyesi idi. Sonuç: İzmir ilindeki yetişkin Türk kadınlarında AAMS prevalansı %42,8 idi. Obezite, hipertansiyon, diabetes mellitus, düşük eğitim ve evli kadınlar arasında AAMS ile anlamlı ilişki vardı.
Özet
Objective: We aimed to evaluate the prevalence and possible risk factors of overactive bladder symptoms (OABS) among women living in a western city of Turkiye, İzmir. Materials and Methods: A questionnaire and the validated Overactive Bladder Symptom Score were filled by urologists with face-to-face interview. The prevalence of OABS and independent possible risk factors of OABS such as age, obesity, systemic diseases, educational level, marital status and number of births were analyzed. The participants with OABS and without OABS were compared in terms of possible risk factors. Results: A total of 719 women were included and the prevalence of OABS was 42.8% in our study. The prevalence of OABS with urinary incontinence (UI) (OABwet) was 69.2% and the prevalence of OABS without UI (OABdry) was 30.8% and nocturia was the most common OABS besides urgency. There was a statistically significant association between OABS and presence of nocturia and UI types (r=0.363, p<0.001, r=0.568, p<0.001). The key risk factors for OABS according to multivariate analysis were obesity, hypertension, diabetes mellitus, marital status and lower education level. Conclusion: The prevalence of OABS was 42.8% among adult Turkish women in the city of İzmir. Obesity, hypertension, diabetes mellitus, lower education and being married were significantly related to OABS in women.