AI Summary & Key Takeaways
AI InsightRegular follow- up assessments of hematologic and nutritional status may lead to a reduction in their incidence and may facilitate optimal treatment.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Aim: The aims of this study were to evaluate spinal cord injured (SCI) patients with pressure sores regarding hematological and biochemical parameters before and after treatment, and to determine patient's nutritional status and pressure sore characteristics. Patients and Methods: Twenty-three SCI patients (18 male, 5 female) with a total of 42 pressure sores were included in this prospective study. Severity of pressure sores were grade II or higher. Patients were evaluated before (T0) and after treatment (T1) according to hematological and biochemical parameters, including erythrocyte sedimentation rate (ESR), C-reactive protein (CRP), hemoglobin, hematocrit, lymphocyte, white and red blood cells, serum iron, transferrin, total iron-binding capacity (TIBC), ferritin, total protein, albumin, vitamin B12 and zinc. Pressure sores were examined with respect to duration, location, grade, surface area, presence of tissue necrosis, and amount and consistency of exudate. Results: Statistically significant differences were found in ESR, CRP, hemoglobin, hematocrit, lymphocyte, white and red blood cells, serum iron, transferrin, TIBC, ferritin, total protein, albumin and zinc levels at T1 compared to T0. Anemia was found in 82.6% of patients according to hemoglobin levels, while malnutrition was found in 78.3% of patients according to albumin levels, in 82.6% according to transferrin levels, and in 47.8% according to lymphocyte counts. The most common pressure sore location was the sacrum, with the ratio of 38%. Conclusion: Pressure sores, which are commonly seen in SCI patients, cause anemia and malnutrition. Regular follow- up assessments of hematologic and nutritional status may lead to a reduction in their incidence and may facilitate optimal treatment.
Özet
Amaç: Bu çalışmanın amacı bası yarası olan spinal kord yaralanmalı (SKY) hastalarda, bası yarasının tedavisinden önce ve sonra hematolojik ve biyokimyasal parametreleri değerlendirmek, nutrisyonel durumu ve bası yaralarının özelliklerini belirlemekti. Hastalar ve Yöntem: Bu prospektif çalışmaya toplam 42 bası yarası olan 23 SKY'li (18 erkek, 5 kadın) hasta dahil edildi. Bası yaraları evre II veya üzerindeydi. Hastalar tedaviden önce (T0) ve sonra (T1) eritrosit sedimentasyon hızı (ESH), C-reaktif protein (CRP), hemoglobin, hematokrit, lenfosit, beyaz ve kırmızı küre, serum demiri, transferrin, total demir bağlama kapasitesi (TDBK), ferritin, total protein, albumin, vitamin B12 ve çinkoyu içeren hematolojik ve biyokimyasal parametrelerle incelendi. Bası yaraları; yaranın süresi, yeri, evresi, yüzey alanı ve varsa doku nekrozu, eksudanın miktarı ve kıvamı şeklinde değerlendirildi. Bulgular: ESH, CRP, hemoglobin, hematokrit, lenfosit, beyaz ve kırmızı küre, serum demiri, transferrin, TDBK, ferritin, total protein, albumin ve çinko düzeylerinde T1'de T0'a göre istatistiksel olarak anlamlı farklılık bulundu. Hemoglobin seviyesine göre hastaların %82.6'sında anemi, albumin seviyesine göre %78.3'ünde, transferrin seviyesine göre %82.6'sında ve lenfosit sayımına göre %47.8 malnütrisyon bulunuyordu. Bası yaraları %38 oranla en sık sakral bölgede bulunuyordu. Sonuç: SKY'li hastalarda sıklıkla görülen bası yaraları beraberinde anemi ve malnütrisyona neden olmaktadır. Bası yaralı hastaların hematolojik ve nutrisyonel yönden düzenli takip edilmeleri, bası yaralarının oluşumunun azalmasını veya tedavilerinin en ideal şekilde olmasını sağlayacaktır.