AI Summary & Key Takeaways
AI InsightConclusion: Due to minimizing decreased fertility and high morbidity following TOA; it is important for the women health to apply early diagnosis and early surgery.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objective: The aim of study is retrospective evaluation of the clinical and laboratory results, the treatments and complications in patients who were managed for tuboovarian abscess (TOA) clinic in our department. Materials and method: The records of 39 patients who has operated with the diagnosis of tuboovarian abscess between January 2003 and March 2007 were studied retrospectively. The patients clinical and laboratory results, operational methods applied and the complications raised were recorded. Results: 71.7% of the patients were multipar. The main complaints of the patients were pelvic pain (92.3%) and fever (69.6%). Prevelance of intrauterine device (IUD) usage, intrauterin or intraabdominal operations applied in the last 6 months, previous pelvic inflamatuary disease (PID) were as 48.7%, 33.3 %, 28.2%. As clinical and laboratory signs; in 69.2 % of patients high axillary fever (>38.3ºC), in %64.1 of patients leukocytosis, in 92.3 % of patients high sedimentation rate and in 89.7 % of patients high C-Reactive Protein (CRP) detected. For the patients who would like to preserve reproductivity; TOA abscess drainage is applied with a ratio of 71.8%. As resective surgery methods that were applied; total abdominal hysterectomy ratio was 12.8 %, unilateral salphingoophorectomy ratio was 10.3 %, bilateral salphingoophorectomy ratio was 5.1%. Intraoperative complications were observed in 5 (12.8%) patients (bowel injury) where as postoperative complication were observed in 4 (10.3%) patients (wound enfection and atelectasia). Conclusion: Due to minimizing decreased fertility and high morbidity following TOA; it is important for the women health to apply early diagnosis and early surgery.
Özet
Amaç: Kliniğimizde Tuboovarian Abse nedeniyle cerrahi operasyon uygulanan hastaların retrospektif olarak araştırılarak, klinik ve laboratuar sonuçlarını, uygulanan tedavi yöntemlerini ve gelişen komplikasyonlarını incelemektir. Gereç ve yöntem: Ocak 2003 – Mart 2007 tarihleri arasında tuboovarian abse tanısı ile opere edilen 39 hasta retrospektif olarak incelendi. Hastaların klinik ve laboratuar sonuçları, uygulanan operasyon yöntemleri ve gelişen komplikasyonlar kaydedildi. Bulgular: Hastaların %71,7’si multipardı. Hastaların başlıca şikayetleri pelvik ağrı (%92,3) ve ateş (%69,6)’idi. Rahim içi araç kullanımı prevelansı %48,7, son 6 ay içinde geçirilmiş intrauterin veya intraabdominal operasyon prevelansı %33,3 ve pelvik inflamatuar hastalık prevelansı %28,2 olarak saptandı. Klinik bulgu olarak; %69,2 hastada 38,3˚C üzerinde ateş, %64,1 hastada lökositoz, %92,3 hastada yüksek sedimentasyon hızı, %89,7 hastada C-reaktif protein yüksekliği tespit edilmiştir. Doğurganlığını korumak isteyen hastalara abse drenajı uygulandı. TOA drenajı yapılan hastaların oranı %71,8 idi. Kullanılan rezektif cerrahi yöntemler arasında; total abdominal histerektomi oranı (%12,8), unilateral salpingoooferektomi oranı (%10,3), bilateral salpingoooferektomi oranı (%5,1) saptandı. Hastaların 5’inde (%12,8) intraoperatif komplikasyon olarak barsak hasarı gelişirken, 4 hastada (%10,3) postoperatif komplikasyon olarak yara yeri enfeksiyonu ve atelektazi gelişti. Sonuç: TOA’yi takip eden yüksek morbidite ve azalmış fertilite oranları nedeniyle erken tanı ve cerrahi müdahale oldukça önemlidir.