AI Summary & Key Takeaways
AI InsightIt is our belief that hip US may be an alternative tecnique as one of the assessment methods detecting displacement of hips with its safe, non- invasive, radiation free and practical imaging characteristics in the daily routine of CP patients follow up.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Aim: Cerebral palsy (CP) describes a group of permenant disorders of the development and posture, causing activity limitation, that are attributed to non progressive disturbances that occured in the developing fetal or infant brain. Hip displacement is one of the most common musculoskeletal problems in children with CP. Materials and methods: The purpose of our study is to assess hip displacement in CP patients using a combination of clinical, radiographic and ultrasonographic screening and discuss the importance of these in the light of literature. Our study group was consisted of 40 children with a diagnosis of CP for inpatient rehabilitation. All patients were underwent a detailed assessment concerning demographic and clinic datas. Standardized anteroposterior radiographs and the ultrasonographic examination of the hips were obtained. Reimer’s index (radiographic), lateral head distance (LHD), anterior head distance (AHD) and anterior capsular distance (ACD) (ultrasonographic) were measured. Results: According to our radiological results, Gross Motor Functional Classification System (GMCFS) levels were closely related to the displacement of the hips where higher level of patients have more dislocated or risky hips (p=0.001). Although ultrasonographic measurements were highly correlated with Reimers migration percentages (r=0,504, p=0.02). Conclusion: Hip displacement is closely related to topographic type and GMFCS Level. Diagnosis should be made by radiologically and routine follow up should be done with strict observation. It is our belief that hip US may be an alternative tecnique as one of the assessment methods detecting displacement of hips with its safe, non- invasive, radiation free and practical imaging characteristics in the daily routine of CP patients follow up.
Özet
Amaç: Serebral palsi (SP), gelişimini sürdüren beynin non progresif hasarına bağlı olarak ortaya çıkan ilerleyici hareket ve postür bozukluklarına sebep olabilen ve aktivite limitasyonuna yol açan bir grup hastalık olarak tanımlanmaktadır. Kalça subluksasyonu/dislokasyonu SP’de en sık rastlanan muskuloskeletal problemlerden biridir. Çalışmamızın amacı, serebral palsi rehabilitasyonu sürecinde kalça ekleminin değerlendirilmesinin yanında klinik, radyografik, ulrasonografik değerlendirmelerin bu alandaki önemini vurgulayarak literatürün ışığında tartışmaktır. Materyal ve method: Çalışmamıza hastanemizde yatarak rehabilite edilmekte olan 40 SP’li çocuk dahil edildi. Hastalarımızın tüm demografik ve klinik parametreleri kaydedildi. Kalça ekleminin radyolojik değerlendirilmesi amacıyla her iki kalça anteroposterior radyografileri ve ultrasonografileri çekildi. Reimers yüzdesi (radyografik) ve anterior kapsül uzaklığı (AKU), anterior ile lateral asetabular kenar ile femur başı uzaklığı (AFU, LFU) (ultrasonografik) ölçüldü. Bulgular: Sonuçlarımıza göre, Kaba Motor Fonksiyon Seviyesi ile riskli/disloke kalça arasında ilişki mevcuttu. Seviyesi düşük olan hastaların normal kalça yüzdesinin daha fazla olduğunu yüksek seviyedeki hastalarınsa daha yüksek oranda disloke veya riskli kalçaya sahip olduğunu tespit ettik (p=0.001). Kalça USG’si ile ölçülen AKU ve LFU uzaklığı Reimer indeksi ile ilişkili bulundu (r=0,504, p=0.02). Sonuç: Kalça subluksasyonu/dislokasyonu SP’de tanı konduğu anda takibine başlanması zorunlu problemlerden biridir. Klinik topografik tipi ve kaba motor düzeyi ile yakın ilişkilidir. Tanı direkt radyografik değerlendirme ile konmalı, dikkatli izlenmelidir. Klinik izlemde kalça USG’si de değerlendirme yöntemleri içinde güvenilirliği, noninvaziv olması, radyasyon maruziyetinin olmaması, uygulanabilme kolaylığı gibi özellikleri nedeniyle alternatif bir method olarak yer alabilir düşüncesindeyiz.