AI Summary & Key Takeaways
AI InsightPostop takiplerinde atelektazi dışında problemi olmayan hasta postop yedinci gün taburcu edildi.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Brunner bezi hamartomu submukozal yerleşimli olan, nadir görülen benign bir durumdur. Büyük çoğunluğu asemptomatiktir. Çoğu zaman başka nedenlerle yapılan üst gastrointestinal sistem (GİS) endoskopilerinde rastlantısal olarak tanı konulur. Bazen GİS kanaması ya da intestinal obstrüksiyon semptomları ile gelebilir. Biz bu yazıda bulantı, kusma ve iki gündür siyah renkli dışkı şikayeti ile acil servise başvuran 56 yaşında kadın hastayı sunduk. Hastaya üst GİS sistem kanaması ön tanısı ile yapılan üst GİS endoksopisinde duodenal submukozal kitle tespit edildi. Çekilen karın bilgisayarlı tomografisinde duodenal kitleden bahsedilen hastada operasyon kararı verildi. Kocher manevrası sonrası yapılan duodenotomide 4 cm’lik polipoid kitle tespit edilmesi üzerine kitle eksizyonu yapıldı ve patolojisi Brunner bezi hamartomu olarak raporlandı. Postop takiplerinde atelektazi dışında problemi olmayan hasta postop yedinci gün taburcu edildi.
Özet
Brunner’s gland hamartoma is a submucosally localized and rarely encountered benign condition. Majority of cases are asymptomatic. Generally, it is diagnosed incidentally during endoscopic examinations of the upper gastrointestinal system (GIS) indicated for other reasons. It may sometimes present with symptoms of GIS bleeding or intestinal obstruction. In this paper, we present a 56-year-old female who was admitted to the emergency department with the complaints of nausea-vomiting and black-colored stool for two days. In upper GIS endoscopy, which was performed due to a pre-diagnosis of upper GIS bleeding, a submucosal mass was detected in the duodenum. The decision of surgery was taken for the patient who had an abdominal computed tomography demonstrating a duodenal mass. As a 4-cm polypoid mass was detected in duodenotomy performed after Kocher manoeuvre, mass excision was performed. The diagnosis of Brunner’s gland hamartoma was established based on the pathological analysis of the surgical specimen. The patient, who had no problem, but atelectasis in the postoperative follow-up, was discharged on the postoperative day seven.