Journals / Kafkas Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi / 2018 / Cilt: 9 - Sayı: 17

İŞ YÜKÜ, ÇALIŞMA YAŞAM KALİTESİ VE İŞTEN AYRILMA NİYETİ İLİŞKİSİ: LİDER-ÜYE ETKİLEŞİMİNİN VE ÖRGÜTSEL BAĞLILIĞIN ARACILIK ROLÜ

Pages
191–229
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Son olarak çalışma yaşam kalitesinin işten ayrılma niyeti üzerindeki etkisinde örgütsel bağlılığın kısmî aracılık rolüne sahip olduğu belirlenmiştir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Sürdürülebilir rekabetin önem kazandığı iş çevresinde, ortak paydalardan biri olan çalışma yaşam kalitesi; bireylerin örgüte bağlılık düzeylerini artırırken, örgütsel etkinliği de destekleyebilmektedir.
📊
Key Findings & Data:Çalışmamızda; iş yükü, çalışma yaşam kalitesi ve lider-üye etkileşiminin, örgütsel bağlılık ve işten ayrılma niyeti üzerindeki etkisini bütüncül bir biçimde ortaya koymayı amaçlanmıştır. 506 özel güvenlik personelinden toplanan verilerin analizi neticesinde; iş yükünün; çalışma yaşam kalitesi ile lider-üye etkileşim kalitesini olumsuz biçimde etkilediği ve iş yükünün çalışma yaşam kalitesi üzerindeki etkisine lider-üye etkileşimin aracılık ettiği saptanmıştır.
💡
Conclusion & Impact:Son olarak çalışma yaşam kalitesinin işten ayrılma niyeti üzerindeki etkisinde örgütsel bağlılığın kısmî aracılık rolüne sahip olduğu belirlenmiştir.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:İş Yükü · Lider-Üye Etkileşimi · Çalışma Yaşam Kalitesi

Özet

Sürdürülebilir rekabetin önem kazandığı iş çevresinde, ortak paydalardan biri olan çalışma yaşam kalitesi; bireylerin örgüte bağlılık düzeylerini artırırken, örgütsel etkinliği de destekleyebilmektedir. Çalışmamızda; iş yükü, çalışma yaşam kalitesi ve lider-üye etkileşiminin, örgütsel bağlılık ve işten ayrılma niyeti üzerindeki etkisini bütüncül bir biçimde ortaya koymayı amaçlanmıştır. 506 özel güvenlik personelinden toplanan verilerin analizi neticesinde; iş yükünün; çalışma yaşam kalitesi ile lider-üye etkileşim kalitesini olumsuz biçimde etkilediği ve iş yükünün çalışma yaşam kalitesi üzerindeki etkisine lider-üye etkileşimin aracılık ettiği saptanmıştır. Ayrıca, çalışma yaşam kalitesinin, örgütsel bağlılığı olumlu yönde etkilerken; işten ayrılma niyeti üzerinde ters yönlü etkiye sahip olduğu tespit edilmiştir. Son olarak çalışma yaşam kalitesinin işten ayrılma niyeti üzerindeki etkisinde örgütsel bağlılığın kısmî aracılık rolüne sahip olduğu belirlenmiştir.

🔖

Cite This Article

ALTAY, M., TURUNÇ, Ö. (2018). İŞ YÜKÜ, ÇALIŞMA YAŞAM KALİTESİ VE İŞTEN AYRILMA NİYETİ İLİŞKİSİ: LİDER-ÜYE ETKİLEŞİMİNİN VE ÖRGÜTSEL BAĞLILIĞIN ARACILIK ROLÜ. Kafkas Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, Cilt: 9 - Sayı: 17, 191–229. https://ajindex.com/articles/194450

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (15)

  1. Afşar, S. T. (2011). Çalışma yaşam kalitesinin örgütsel bağlılık düzeyi üzerindeki etkisi: Devlet ve vakıf üniversitelerinde çalışan akademisyenler üzerine nicel bir araştırma. Doktora Tezi, Hacettepe Üniversitesi,
  2. Ankara.
  3. Agarwal, U.A., Datta, S., Blake-Beard, S. & Bhargava, S. (2012). Linking LMX, innovative work behaviour and turnover intentions: the mediating role of work engagement. Career Development International, 17(3), 208-230. „ Akyıldız, H. & Turunç, Ö. (2013). Çalışma Psikolojisi. Ankara:
  4. Alter Yayıncılık. Alfes, K., Shantz, A.D., Truss, C. & Soane, E.C. (2013). The link between perceived human resource management practices, engagement and employee behaviour: a moderated mediation model. The International Journal of Human Resource, 24(2), 330-351.
  5. Allen, N. J. & Meyer, J. P. (1990). The measurement and antecedents of affective, continuance and normative commitment to the organization. Journal of Occupational Psychology, 63(1), 1-18. „ Alderfer, C.P. (1972). Existence, relatedness, and growth: Human needs in organizational settings. New York: Free Press.
  6. Angle, H. L. & Perry, J. L. (1981). An empirical assessment of organizational commitment and organizational effectiveness. Administrative Science Quarterly, 1-14.
  7. Arts, S. E., Kerkstra, A., Zee, J. & Abu‐Saad, H. H. (2001). Quality of working life and workload in home help services. Scandinavian Journal of Caring Sciences, 15(1), 12-24.
  8. Ashcraft, D. M. (1992). Health in the Workplace. L. Kelley (Ed.). Issues, Theory, and research in industrial/organizational psychology, içinde (ss.259-283). New York: Elsevier Science Publishing Company, Inc. Avcı, N. (2008). Konaklama işletmelerinde örgütsel öğrenme, iş tutumları ve örgütsel sapma arasındaki ilişkinin analizi. Yüksek Lisans Tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi,
  9. İzmir.
  10. Avcı, N. & Küçükusta, D. (2009). Konaklama işletmelerinde örgütsel öğrenme, örgütsel bağlılık ve işten ayrılma eğilimi arasındaki ilişki. Anatolia: Turizm Araştırmaları Dergisi, 20(1), 33-44.
  11. Balanuye, B. (2014). Cerrahi kliniklerde çalişan hemşirelerin iş yükünün hasta güvenliğine etkisi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Başkent Üniversitesi,
  12. Ankara.
  13. Ballet, K. & Kelchtermans, G. (2008). Workload and willingness to change: Disentangling the experience of intensification. Journal of Curriculum Studies, 40(1), 47-67.
  14. Bateman, T. S. & Strasser, S. (1984). A Longitudinal analysis of the antecedents of organizational commitment. Academy of Management Journal, 27(1), 95-112.
  15. Bircan, N. (2014