SavedAdd your journal

Journals / Kafkas Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi / 2019 / Cilt: 10 - Sayı: 20

ASEAN VE GÜNEYDOĞU ASYA BÖLGESELCİLİĞİ ÜZERİNE ETKİSİ

SÜLEYMAN TEMİZ
Pages
1086–1116
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu çalışmada, ASEAN’ın güneydoğu Asya bölgeselciliği üzerindeki etkisi incelenecektir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:ASEAN, güneydoğu Asya’da, öncüllerine nispeten devamlılık sağlayabilmiş ve gün geçtikçe daha da ciddi adımlar atarak, bölgesel, aynı zamanda küresel anlamda büyük ekonomilerin dikkatini çekerek bölgesel bir kimlik oluşturma konusunda son derece önemli adımlar atabilmiş bir teşkilattır.
📊
Key Findings & Data:ASEAN’ın imzalandığı zaman zarfında bölünme ve çatışma, güneydoğu Asya bölgesini teşkil eden devletlerde her şekilde ortaya çıkmakta ve bölgesel devletlerarası ilişkilerde yıkıcı etkiler oluşturmaktaydı.
💡
Conclusion & Impact:Bu çalışmada, ASEAN’ın güneydoğu Asya bölgeselciliği üzerindeki etkisi incelenecektir.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:ASEAN · Güneydoğu Asya · Bölgeselcilik

Özet

ASEAN, güneydoğu Asya’da, öncüllerine nispeten devamlılık sağlayabilmiş ve gün geçtikçe daha da ciddi adımlar atarak, bölgesel, aynı zamanda küresel anlamda büyük ekonomilerin dikkatini çekerek bölgesel bir kimlik oluşturma konusunda son derece önemli adımlar atabilmiş bir teşkilattır. ASEAN’ın imzalandığı zaman zarfında bölünme ve çatışma, güneydoğu Asya bölgesini teşkil eden devletlerde her şekilde ortaya çıkmakta ve bölgesel devletlerarası ilişkilerde yıkıcı etkiler oluşturmaktaydı. Bölge devletlerinin birçoğunun bağımsızlıklarını yeni kazanmış olmaları, sömürgeci güçler tarafından keyfi olarak çizilmiş sınırlardan kalan problemler ve uzlaşmazlıklar, güneydoğu Asya'nın bölgeselciliği yolundaki en büyük engelleri teşkil etmekteydi. Bununla birlikte bölge devletlerinin uluslararası politikaları da istikrar oluşturmaktan uzaktı. Daha geniş çerçevede ise, bölge devletleri kendilerini büyük güçler tarafından iç işlerine müdahalelerin ve Soğuk Savaş dönemi çatışmalarının hedefi ve aracı olarak görmekteydiler. ASEAN zaman içerisinde gücünü siyasi bir güce çevirebilmiş, sağladığı platform sayesinde bölgesel çatışmalar engellenmiştir. Bu çalışmada, ASEAN’ın güneydoğu Asya bölgeselciliği üzerindeki etkisi incelenecektir.

🔖

Cite This Article

TEMİZ, S. (2019). ASEAN VE GÜNEYDOĞU ASYA BÖLGESELCİLİĞİ ÜZERİNE ETKİSİ. Kafkas Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, Cilt: 10 - Sayı: 20, 1086–1116. https://ajindex.com/articles/194441

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (11)

  1. Acharya, A. (2012). The making of Southeast Asia: International relations of a region. Singapore: Institute of Southeast Asian Studies Press.
  2. Acharya, A. (2013). The Making of Southeast Asia: International Relations of a Region. Singapore: Institute of Southeast Asian Studies. Anthony, M. C. (2005). Regional Security in Southeast Asia: Beyond the ASEAN Way. Singapore: ISEAS Publications. ASEAN. (2012). EAS. Chairman’s Statement of the 7th East Asia Summit (EAS): https://www.asean.org/wp-content/uploads/images/documents/Final_Chairman%20Statement%20of%20the%207th%20EAS%20(Final).pdf adresinden alındı ASEAN. (2016, 1 27). Treaty of Amity and Cooperation in Southeast Asia Indonesia, 24 February 1976. 1 11, 2019 tarihinde https://asean.org/treaty-amity-cooperation-southeast-asia-indonesia-24-february-1976/ adresinden alındı ASEAN. (2018). ARF. ASEAN Regional Forum (ARF): https://asean.org/asean-political-security-community/asean-regional-forum-arf/ adresinden alındı ASEAN. (2018). History. 01 28, 2019 tarihinde https://asean.org/asean/about-asean/history/ adresinden alındı ASEAN. (2018). Som. The 39th Meeting of the ASEAN Senior Officials: https://asean.org/39th-meeting-asean-senior-officials-drug-matters/ adresinden alındı Ayers, D. M. (2000). Anatomy of a crisis: education, development, and the state in Cambodia, 1953 –1998.
  3. Hawai, USA: University of Hawai‘i Press.
  4. Ba, A. D. (2006). Who's socializing whom? Complex engagement in Sino-ASEAN relations. The Pacific Review, 157-179. doi:10.1080/09512740500473163 BA, A. D. (2009). (Re)Negotiating East and Southeast Asia: Region, Regionalism, and the Association of Southeast Asian Nations. Stanford, California, USA: Stanford University Press.
  5. Ball, W. M.-2. (1958,
  6. Winter, Vol. 12, No. 1). A Political Re-Examination of Seato. International Organization, 17-25.
  7. Barnett, M. N. (1998). Dialogues in Arab politics. New York: Columbia University Press.
  8. Bentley, G. C. (1986). Indigenous States of Southeast Asia. Annual Review of Anthropology Volume: 15 Issues: 1, 275-305.
  9. Buszynski, L. (2003, December). ASEAN, the Declaration on Conduct, and the South China Sea. Contemporary Southeast Asia, 25(3), 343-362.
  10. Butcher, J. G. (2013). The International Court of Justice and the territorial dispute between Indonesia and Malaysia in the Sulawesi Sea. Contemporary Southeast Asia, 35(2), 235-257.
  11. Calder, K., & Ye, M. (2004). Regionalism and Critical Junctures: Explaining the "Organization Gap" in Northeast Asia. Journal of East A